Op het nachtkastje #15

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • The shadow queen ging mee naar Berlijn. Een eerste O’Brien, een auteur die historische fictie schrijft over zogenaamde ‘vergeten vrouwen’ toen de Plantagenets aan de macht waren in Engeland. Deze ging over de jonge Joan Of Kent, want die heeft best wat meegemaakt.Het is zeker voer voor een nieuwe History Nerd. De stijl is wat Gregoryachtig (dus vooral een focus op romance eerder dan geschiedenis), maar aangezien ik niet zoveel weet over deze periode komt de schrijfster er goed mee weg. Leuke kennismaking met haar schrijfstijl en met Joan.
  • Ondertussen ben ik begonnen aan Stoner. Ik wou even iets anders dan historisch en deze staat al eeuwen op het lijstje. Want Augustus van Williams is zo goed dus dan moet deze ook geweldig zijn, toch? Voorlopig nog niet helemaal omver geblazen, maar de (depressieve) sfeer is sterk uitgewerkt.
  • Jij en ik en andere verhalen is een kortverhalenbundel van chicklitschrijfster Jojo Moyes. Ik wou dus wat anders en minder zwaar dan Stoner voor op de trein. Niet wow, maar leuk tussendoortje!

Gekeken

  • Het crossseizoen is weer begonnen dus vooral veel veldrijden. Verder niet echt een extra serie meer. Ik blijf op dat vlak een beetje op mijn honger zitten op de Vlaamse tv.

Meegemaakt

  • Drie dagen Berlijn onder een herfstzonnetje! Het was zalig! Prachtige kennismaking met een diverse stad. De beste pizza ooit, oorlogsgeschiedenis en veel street art. Genoeg reden om nog een aantal keer terug te gaan
  • Aan het voorbereiden op Londen, want dat tripje staat binnen minder dan een maand op de agenda. Ja, het is wel wat dit jaar met die vakanties. #millenniallife
  • #Projecthuis gaat vooruit. Er is een fundering. En funderingen dienen om op te bouwen. Hoera!
  • Gaan curlen. Ja echt! Die sport (ik noem dit vanaf nu een sport, het is echt moeilijker dan je denkt!) stond al eeuwen op mijn bucketlist. Met de collega’s was het een doldwaas en komisch avontuur. En koud. En glad. En ik heb niet echt een supertalent ervoor enzo ;).

Me afgevraagd

  • Of ik niet meer moet gaan bloggen? Of tis te zeggen: vaker moet publiceren in een maand. Want er staat nog veel klaar, vooral reisblogjes (en euh ik blijf op reis gaan) en dan lezen jullie soms achter de feiten aan. Dus voorlopig reisblogjes tussendoor op woensdag (en dus extra!) en op zondag de serieuzere praat. Of de sarcastische lijstjes. En deze rubriek midden in de maand op woensdag is natuurlijk ook een blijver!
  • Wat ik moet aan doen. Want raar weer. Maar ik klaag niet. Ik vind het zalig!

Geblogd

Heb jij nog een najaarsvakantie in het vooruitzicht? Of blijf je lekker herfstig in België?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Advertenties

Op het nachtkastje #14

Na meer dan een jaar mag deze rubriek wel eens een update krijgen. Ik zie dit als een soort maandelijkse terugblik, een bijbabbelmomentje. Het gaat nog altijd over wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd? Maar dan iets losser.

Gelezen

  • Ik merk dat teruggrijpen naar mijn favoriete auteurs echt goed werkt. Ik lees met immens plezier en gewoon terug meer. En meer historisch dat ook. Ja comfort zone reads, ze worden onderschat. Je moet niet altijd de hypes volgen.
  • Ik nam Sisters Of Treason mee op vakantie. Fremantle is mijn all-time favorite als het om historische boeken uit het Tudortijdperk gaat. Ze schrijft deze keer over de twee jongere zusjes van Jane Grey, Catherine & Mary. Hun verhaal is bijna even dramatisch en komt echt tot leven in dit boek. Ik gaf het boek 5 sterren, ook al blijft The Queen’s gambit mijn favoriete boek van Fremantle. Deze komt heel dicht in de buurt.
  • Doe en denk als een kat kreeg ik cadeau en ik lees er af en toe wat kleine hoofdstukjes in. Het is een ‘zelfhulpboek’, maar van het lichtere type. Het gaat voornamelijk over welke eigenschappen een kat heeft en waarom die eigenschappen ons leven beter zouden maken. Maar echt tips hoe je dit concreet moet naleven (in tegenstelling tot mijn katten heb ik bv. geen 9 levens, geen 4 poten en ga ik wel 40u per week werken ^^) staan er niet in. Dus het is gewoon een fun boekje zonder meer.
  • Van Bernard Cornwell verslind ik zijn Saxon series over de vikingen en de Engelsen in de 10de eeuw. Maar onlangs bracht hij een standalone uit die zich afspeelt in – jawel- Tudor en meer bepaald Elizabethan England. Ik ben niet per se geïnteresseerd in de persoon Shakespeare en ben amper bekend met zijn werk, maar het hele theatergebeuren en hoe hard Elizabeth I daar fan van was is op zich wel uniek. Fools & Mortals gaat over zijn broer, Richard, die meespeelt in enkele stukken. Het verhaal op zich is niet echt super speciaal tot nu toe, maar Cornwell is een meester in het scheppen van sfeer. Je wandelt door de donkere vuile straten van Londen, geteisterd door de plaag en armoede, waar het theater een welgekomen afleiding is voor het gewone volk en de edelen het gebruiken om indruk te maken op de koningin.
  • Conn Iggulden wordt vaak in één adem genoemd en vergeleken met Cornwell en het is wel eens leuk om van allebei tegelijk een boek te lezen. Mijn mening is dat Iggulden beter historische gebeurtenissen weet om te zetten naar een goed fictieverhaal terwijl Cornwell een meester is in de lezer in het midden van de actie te zetten van het verhaal. Ik lees van Iggulden Blood of Gods, het voorlopig laatste deel uit zijn Emperorserie over Caesar. Alleen gaat dit boek verder na diens dood en focust het dus op Augustus. Agrippa en Maecenas stalen alvast opnieuw mijn hart. De lessen Latijn kwamen nooit beter opnieuw tot leven. Dit is absoluut één van mijn meest favoriete boekenseries ooit. There I said it.

Gekeken

  • Q2 ging eindelijk verder met het tweede deel van het 5de seizoen van Vikings, ‘maar’ 3 jaar nadat dit uitkwam in Amerika. Eigenlijk best schandalig. Ik heb dus onbewust heel wat spoilers al gezien en weet wat er ongeveer gaat gebeuren. Maar die serie zit zo goed in elkaar jongens. Het is echt slow historische TV waar toch veel in gebeurt en toch niet en toch wel. Snappen jullie het? Ik ook niet hoor.

Meegemaakt

  • Op vakantie geweest. Gewandeld. Tempels bezocht. Gecitytript. Met een bootje gevaren. Gezwommen in de zee. Aan de haven gekuierd. Lekker gegeten. En dat allemaal in 1 vakantie! Het was echt een fantastische reis en ik hoop jullie er nog veel meer te vertellen. Met foto’s uiteraard! Maar ik zit ook heel erg achter met al mijn reisblogjes (en vinden jullie dat überhaupt wel leuk om te lezen?).
  • Een diagnose, klinkt zwaar. Ik heb een stevig B12-tekort dat zowat alles verklaart waar ik de laatste maanden last van had en heb. Als niet vegetarier is dat niet meteen het tekort dat je verwacht. Maar nu kunnen we er aan werken.
  • Gaan eten met vrienden voor mijn verjaardag. Het was de meeste chille verjaardag ooit. Want vakantie en ver weg van iedereen en lalalala. Ik ben echt geen 25. Nope. Moet het niet weten.
  • Nog meer vakantie ingepland, want ik heb nog altijd bijna 3 weken en half te goed. Lieve mensen, spreid aub jullie verlof, dat is beter voor jou, je werk en je gezondheid. I had to learn the hard way, jammer genoeg.

Me afgevraagd

  • Iemand een idee in welke fysieke winkel in België ik geweldig mooie maar betaalbare cocktailjurkjes kan scoren? Ik vraag het jammer genoeg niet voor een vriendin. En ja, ik weet het, online shoppen enzo. Maar mijn lichaamsbouw is wat veranderd de laatste maanden en ik wil toch echt wel grondig fysiek passen voor ik mijn bankkaart ruïneer.
  • Waar de tijd naar toe is tijdens een soort van minifeestje van een soort van reclamebureau (zo eentje dat zichzelf niet reclamebureau wil noemen). Ik kijk naar deze wereld vanop een afstandje momenteel. Al maak ik nog altijd reklam hoor in mijn job. Het is gewoon een beetje anders. De mensen zijn anders. Minder vermoeiend. Maar ooit keer ik terug. Hoewel ik dat nu nog niet wil. Maar ik voel dat die wereld nog niet is afgesloten voor mij. Wie weet.

Geblogd

Hoe gaat het met jou?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Struggles van het volwassen leven

Op je 16de is het laatste wat je wil op je ouders lijken als je zelf volwassen bent. Want jij gaat het allemaal anders aanpakken. Niet toegeven aan die sociale druk, het kapitalisme of de gezondheidstrends… Niet te veel werken. Niet saai uitgeput in de zetel zitten op vrijdagavond. Nope, dat nooit. En dan ben je plots 25 en begin je verdomme hard op je moeder te lijken. Want het volwassen leven, daar is geen ontwijken aan. *Insert dramatische ondertoon*.

Nee, even serieus. Ik vind het volwassen leven best oké. Je bouwt veel levenswijsheid op. Meer zelfvertrouwen. Je neemt je leven in eigen hand. Zo deelde Iris al 2x haar geheimen voor een volwassen leven. Maar soms wil je even allemaal niets van weten van dat volwassen zijn. Peter Pan is niet voor niets één van mijn favoriete Disneyfilms aller tijden. En dat is oké.

Dit is mijn lijstje van zaken waarvoor ik graag naar Neverland zou willen vluchten:

  • Stip op nummer één: administratie. Belastingen, bankzaken, verzekeringen, facturen en noem maar op. Gelukkig heb ik een sterk staaltje project management skills in huis, maar wees eerlijk: niemand besteedt graag tijd aan paperassen toch? Waar is de tijd dat de enige briefjes die je schreef liefdesverklaringen waren voor je vriendinnen of stiekeme crushes?
  • Niet meer kunnen uitslapen: eentje waar ik nog maar een half jaar last van heb. Vroeger sliep ik moeiteloos van 11 tot 11. En nu ben ik standaard om 6 wakker. Weekdag, weekend, vakantie of niet, maakt niet uit. Heel soms slaag ik er dan in om terug in te dommelen tot 9u, maximum 9u! I’m doomed.
  • Ik heb altijd veel slaap nodig gehad en een drukke werkweek van 40u of meer betekent dus dat ik echt wel veel moet slapen (zeker nu bijslapen in het weekend niet meer aan de orde is). Wat dus ook wil zeggen dat als het een keer later wordt dan pakweg half 12 ik twee dagen moet recupereren. En dat is pijnlijk #ikwordoud.
  • Wandelen vind ik heerlijk. De natuur in, of kilometers afleggen tijdens een citytrip. Ik ontdek alles graag te voet. Je ziet zoveel meer. Echt, waar is de tijd dat ik een hekel had aan wandelen, want dat is toch saai? Ik heb nog net geen nordic walking stokken en koos voor loopschoenen ipv. bergstapschoenen (want dat is toch nog net te lelijk en zwaar), maar ik vrees dat dat laatste geen 2 jaar meer gaat duren.
thumb_P1120988_1024

Heerlijk zo even herbronnen in de natuur

  • Niet meer mee zijn met de hedendaagse muziek. Ik merk dat mijn leeftijdgenoten wel nog mee zijn, het ligt dus aan mij blijkbaar. Ik hang nog steeds ergens in 2010 ofzo. De laatste tijd luister ik zelfs naar de 80ties. Ik was toen nog niet geboren, ik weet het!
  • Niet meer kwaad worden als iemand je mevrouw noemt. Want ik ben er al aan gewend. En ik voel me soms ook gewoon keihard een mevrouw. Zelfs wanneer ik een straffe meeting aan het doen ben met hartjesondergoed aan ja.
  • Ik smeer nog altijd niets op mijn gezicht. En dat is dus super slecht. Ik moet mijn huid verzorgen anders heb ik binnen 10 jaar rimpels waar het water blijft instaan na een regenbui en en en… maar ik het zweet breekt me spontaan uit bij de woorden dagcrème, nachtcrème, concealer en weet ik wat nog allemaal. Het leven van een vrouw is hard. En kostelijk. En keuzes jongens. Keuzes.
  • Ik ben gelukkig al vant straat want qua kledij en schoenen kies ik dus echt wel voor comfort in plaats van fabulous. Er heeft nooit een Sharpey in mij gezeten en die gaat er ook niet meer komen. Naar de bakker in jogging dat kan zelfs tegenwoordig. Sorry bakker. Kleine paniekaanval dat ik naar een trouw moet dit najaar en op zoek zal moeten naar iets dat op pumps lijkt in de diepste krochten van de schoenenkast van mijn 16-jarige ik. In Malta liep ik de hele tijd rond in flashy roze loopschoenen onder mijn jurkjes en shortjes met bloesjes. Wat jij daar van vindt kan me zelfs niet meer schelen want ik had dus geen enkele blaar he! #prioriteiten. Op loopschoenen naar nen trouw is not done zekers?
  • Ik verbeter spelfouten, ga op zoek naar structuur in pakweg alles, kan niet meer tegen rommel… Help! Peter, mag ik jouw Wendy zijn? Please?

En hoe hard lijk jij op je ouders ondertussen?

Lichtpuntjes #9

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen, maar eigenlijk zijn er elke dag kleinere blijmakers om even dankbaar voor te zijn. De zomer staat standaard garant voor positieve dingen, so here we go:

  • Complimentjes krijgen in verschillende contexten. Misschien toch een beetje trots?
  • De toren van de universiteitsbibliotheek beklimmen samen met de collega’s. Leuven is een schone stad. Zeker ook vanuit de lucht.
IMG_20180621_172715

Het was wel best bewolkt, maar ik wou er geen filter over gooien.

  • Vakantieplannen maken.
  • Terug fysiek een beetje beter zijn. Of toch op zoek gaan naar een oplossing.
  • Toch eens wat dingen voor mezelf kopen. Nieuwe kleren. Schoenen. Het was van moetes, en nu moet ik weer een tijdje niet gaan shoppen, hoera!
  • Een stap verder zijn met #Projecthuis!
  • Een weekendje aan zee met het lief. We moesten er allebei even tussenuit met de drukte op het werk. En het deed deugd. En het was prachtig weer.

thumb_P1120806_1024

  • Het mooie weer. Ja het was warm. Maar eigenlijk hebben we niet te klagen hé.
  • Het feit dat ik steeds meer durf schrijven wat ik wil hier. Ook al merkte ik aan de reacties dat het nog steeds taboe is om het uit te spreken. Best wel weer met de neus op de feiten gedrukt dat ik blijkbaar niet mag klagen over de jaloezie waarmee ik in mijn leven al te maken heb gehad. Maar eigenlijk heeft niemand daar iets aan te zeggen. Dus ik wou het toch uitspreken. Sorry, if I hurt your feelings. Maar mijn gevoelens zijn ook meer dan eens gekwetst geweest.
  • Ijsjes eten met bakken. Maar echt met bakken. Ik kreeg het een keer zelfs niet op. Never happened before.
  • Even kunnen ademen op het werk qua werkdruk. Ook al heb ik graag een goed gevulde agenda, er is weer iets meer ruimte voor creativiteit.
  • Opnieuw naar Connecterra, in het zonnetje. Zeg maar hitte. Maar toch was het heerlijk!

thumb_P1120993_1024

  • Boeken lezen van mijn favoriete auteurs
  • Aftellen naar onze vakantie #Voorpret

Wat maakte jou de afgelopen tijd gelukkig?

Op het nachtkastje #13

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Letters

  • Terwijl de wereld kreunt onder een hittegolf lees ik een boek van mijn favoriete niet historische schrijfster over een Parijs dat geteisterd wordt door overstromingen na wekenlang regen. Het is eens iets anders. Tatiana De Rosnay bracht eindelijk nog eens een echte roman uit en hij is weer fantastisch. Goed geschreven, straffe personages en een originele invalshoek. De familiereunie is ideaal om af te koelen ;).
  • Ik duik dus duidelijk weer in de boeken van mijn lievelingsauteurs. Zo lees ik ook eindelijk In the name of the family, het vervolg op Blood & Beauty van Renaissancekoningin Dunant. Het vervolgt het leven van de The Borgias en laat ons zeggen dat de echte geschiedenis meer dan boeiend genoeg is. In dit boek speelt Machiavelli ook een belangrijke rol en dat is zeker fijn om te lezen. Die man integreert mij.
  • Nog zo’n vervolgdeel, Still me (of Voor mij) van Jojo Moyes. Lou Clarke zit voor altijd in mijn hart. Ze is zo’n geweldig realistisch hoofdpersonage. En mijn spirit animal want ik haal vaak even stomme stoten uit. Benieuwd wat ze nu weer meemaakt. Het hoeft niet allemaal moeilijke literatuur te zijn ;). Ik ben trouwens nog op zoek naar zo’n boeken als die van Moyes. Luchtig, maar toch meer dan standaard chick-lit. Iemand aanraders?

Beelden

  • Ik keek een seizoen uit van Suits, geen idee het welk (ik denk seizoen 5?), maar ik vond het weer fantastisch. Verder te warm om tv te kijken, nog steeds.

Melodie

  • Kunnen we stoppen met Zoutelande te spelen op de radio aub? Danku!

Gedachten

  • Aftellen. Ik ben zo die irritante collega die vraagt naar mensen hun vakantie om dan in dezelfde zin ook te zeggen dat het goed is dat hij/zij terug is want dat het dan bijna aan mij is. Met mij samenwerken is de max ja! Maar het is dus echt bijna aan mij. Nog anderhalve week. Echt, wie had er gezegd dat op het einde van de vakantie pas op verlof gaan een goed idee was?
  • De hitte, het niet zo goed slapen en iets minder druk qua werk zorgde ervoor dat de afgelopen weken allesbehalve productief waren. Best stom eigenlijk, het voelt als verloren tijd. Maar de week voor mijn vakantie belooft dan weer wel druk te worden.
  • Dat het toch nog meer taboe is dan ik dacht: jaloezie ontvangen omdat je succes boekt en waar je dus eigenlijk niets kan aandoen. Die post was best hard dat besef ik. En het is waarschijnlijk niet wat mensen willen horen/lezen. Maar ik ben er nog altijd van overtuigd dat ik dat verhaal eens moest vertellen. Hoe weinig reactie ik ook kreeg. Alleen maar positieve gelukkig, maar ik weet goed genoeg dat veel mensen vinden dat ik overdrijf. En sorry maar ik overdrijf dus niet in die post ^^.

Terugblikken

  • Ik wandelde deze maand de 11 km (in de hitte ja) rond Connecterra. Het was veel beter weer dan afgelopen herfst toen mijn haar een eigen leven leidde. Ik deed daarom een update van die blogpost met wat zonnigere foto’s. Wie er nog niet is geweest heeft nu echt geen excuus meer.
  • Een jaar geleden zag ik het bos door de hypes niet meer. Nog altijd niet trouwens, meer ben er sowieso minder mee bezig de laatste tijd. You do you of zoiets.
  • Ook een jaar geleden is deze post over controledrang en perfectionisme geschreven die toen heel wat losmaakte. Mijn controledrang is op dit moment weer fel aanwezig. We doen ons best om er mee om te gaan.

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Waar ik een hekel aan heb… #2

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^). Vorige keer: de menseneditie. Vandaag laat ik even zien wat een absolute taalneuroot ik ben.

Iedereen rondom mij maakt deze fouten en voor alle duidelijkheid: ik soms ook. Als ik niet goed nalees, niet echt wakker ben, of beïnvloed word door de mensen rondom mij en hun fouten overneem ^^. Mijn bio op het werk is dan ook: allergisch aan alle taalfouten, behalve die van mezelf. #Zelfkennis. Maar het is zo heerlijk om te klagen over taalfouten, dat lucht zo op. Really, moet je ook eens proberen.

Dit is mijn lijstje:

  • Heten en noemen door elkaar halen. Ik ben ondertussen al veranderd in een heuse verbeterrobot als ik het woord noemen nog maar hoor of ruik. Want spoiler alert jongens: het is bijna altijd heten. En jullie zeggen bijna altijd noemen. Zien jullie het probleem?
  • Mensen die spaties zetten tussen een woord en het leesteken dat bij dat woord hoort. Ja, er zijn talen waarbij ze dat doen. Maar in het Nederlands niet. Leestekens zweven niet, oké?
  • Mensen die een d plakken aan een werkwoord waar geen d inzit. Dan is het nooit dt he jongens! Maar echt nooit. Dat kan niet. Want er is geen d in de stam. Of kreeg je de d er gratis bij?
  • Zelfde categorie: mensen die een t plakken aan een voltooid deelwoord dat eindigt op d. Het principe is juist dat je kiest tussen een d en een t. Dt kan nooit in de verleden tijd. Of denk je dat je met dt sowieso correct bent omdat de juiste letter er wel staat?
  • Mensen die jouw en jou en u en uw door elkaar halen. Dit is echt een taalfout die ik gewoon niet snap. Iets is bezittelijk of niet. En anders is het gewoon zonder -w.
  • Mensen die overal in de zin komma’s zetten. Nederlands is niet hetzelfde als Engels. Nu niet, nooit niet.
  • Mensen die elk woord langer dan 4 letters in stukken kappen en zaken van elkaar schrijven. Opnieuw: het is geen Engels hé! Ja het is contentmarketingbureau (Talitha, ik heb opgelet hé) en onlinemarketingplan. Dat ziet er niet uit en is zeer onhandig als titel op een te kleine slide in een presentatie (the struggles van een marketeer ja). Maar is het zo. Danku.
  • Mensen die te veel woorden toevoegen aan een zin die eigenlijk echt niets bijdragen. Zoals eigenlijk echt in de vorige zin ;).
  • Te veel bijvoeglijke naamwoorden gebruiken in één zin. Als Tom Lanoye dat wil doen, fine. Maar kies er gewoon eentje die echt waarde toevoegt aan wat je wil zeggen.
  • Ik heb ook echt een hekel aan mensen die gewoon van die ultralange zinnen gebruiken om iets uit te leggen en die zinnen kunnen soms hele alinea’s worden en werken maar niet naar een punt toe en dat is echt heel irritant en als extraatje zetten ze dan ook nog eens een spatie tussen het einde van de zin dat er dan toch eindelijk aankomt en het leesteken . Je snapt mijn punt – punt intended ja – ;).

Als er nu een taalfout staat in deze post heb ik het zitten natuurlijk ^^. Maak jij vaak taalfouten? Of ben je ook zo’n irritante verbeteraar?

Op het nachtkastje #12

Een nieuwe maandelijkse update! In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

We zitten aan de 12de update, wat wil zeggen dat ik ongeveer een jaar geleden met deze rubriek begon. Ik vind het nog steeds leuk om te schrijven, jullie hopelijk ook om te lezen. Alle feedback is welkom!

Letters

  • De zomer in combinatie met een voorsprong op mijn reading challenge is altijd een goed moment om er een dikker boek bij te pakken en gewoon pagina per pagina een verhaal te doen ontvouwen. Er werd dus veel gelezen deze maand zonder dat een van de boeken ook al effectief uit is. Ik hou enorm van dikke boeken om helemaal te kunnen verdwalen in het verhaal. En ik vind het belangrijker om die boeken te lezen die ik echt wil lezen in plaats van snellere kleintjes tussendoor.
  • The three musketeers van Alexandre Dumas is een heuse klassieker, maar is inhoudelijk niet zo zwaar. Het is een heerlijke historische avonturenroman vol ironie. Ik ben enorme fan van de BBC-serie The Musketeers en begrijp nu helemaal waar dat sfeertje vandaan komt. Dit is zo’n boek waaraan je niet echt merkt dat het lang geleden geschreven is vind ik. En eindelijk een klassieker dit jaar, was weer veel te lang geleden.
  • Sneeuw en as is het 6de deel uit de Outlander-serie en is met zijn 1000 pagina’s ongeveer weer een klepper. Als je al lang bent afgehaakt bij deze boekenserie dan begrijp ik dat helemaal want er gebeurt veel minder in de latere boeken. Maar ik vind de personage-ontwikkeling gewoon zo straf. Ook al lees ik dus honderden pagina’s over niet echt spannende gebeurtenissen, ik vind het gewoon fijn hoe het zich rustig ontvouwt en op het einde waarschijnlijk weer allemaal mooi in elkaar past. Hooked!

Beelden

  • Het is te warm om tv te kijken. Nog steeds Poldark en Versailles trouwens als ik dat dan wel eens doe.

Melodie

  • De nieuwe cd ‘High as hope‘ van Florence + The Machine. Het is een wat rustigere cd dus moet de liedjes nog wat laten binnenkomen. Twee kaartjes in the pocket ook voor haar concert in het Sportpaleis in maart. Whoep whoep!

Gedachten

  • Dankbaarheid. Ik blog ondertussen de volle 3 jaar en ben nog steeds blij met elke reactie. Ik werk ondertussen 2 jaar op mijn huidige job en ook daar nog steeds met plezier. I’m a lucky bastard.
  • Ik heb wel een enorme nood aan vakantie. Het is voor mij nog wachten tot eind augustus voor ik effectief vertrek naar Malta & Gozo. Met wat geluk brei ik er nog enkele daagjes verlof aan voordat ik vertrek en kan ik half augustus al wat uitblazen. Sowieso vind ik de vakantieperiode op het werk niet de leukste. Niet dat ik jaloers ben op de rest ofzo. Maar het is allemaal wat stiller en ik heb graag de drukte van iedereen om me heen. Ik kan dat niet echt uitleggen, dat is gewoon een gevoel :).
  • Ook echt de millennial aan het uithangen en in september besloten om een weekendje naar Berlijn te vliegen, want het lief is daar voor het werk. Dus toch weer eentje extra om naar uit te kijken.

Terugblikken

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Hoe loopt de zomer bij jou?