Bucket list voor de zomer

Ik weet niet meer goed wie er vorig jaar mee is begonnen. Maar verschillende bloggers, waaronder ikzelf maakten toen een bucket list voor de zomer. Het lukte me in 2019 om ongeveer 75% van de zaken af te strepen en dat in een drukke bouwzomer.

Ik was het eigenlijk alweer helemaal vergeten, tot Annelies opnieuw haar bucket list publiceerde. Omdat COVID-19 voor een licht andere zomer zal zorgen en er nog steeds werk is aan #projecthuis, lijkt het me leuk om ook voor 2020 wat zaken op te lijsten. Ik geef mezelf deze keer wel wat meer tijd: t.e.m. eind september. Ik ga er vanuit dat ik in juli nog wat moet wennen aan alle versoepelingen en dat ik nog iets meer in mijn kot zal blijven (ook door deadlines op de bouw).

Hier gaan we!

  • Naar een museum. Deze is eigenlijk wat valsspelen, want ik boekte al tickets voor de Rodin tentoonstelling in Museum M in juli. Maar ik hoop stiekem toch ook nog een tweede museum mee te pikken.
  • Gaan wandelen in de natuur, dicht of verder van huis. Ook deze mag meer dan één keer ;).
  • Enkele dagen naar zee. Zonder zee geen zomer. Ik hoop ook op dagen aan zee met een veilig gevoel. Dus ik ga afwachten hoe de drukte aan de kust evolueert.
  • Met vrienden afspreken. Want het is evident dat dit al wel even geleden is.
  • Een daguitstap naar de Franstalige kant van België. Stiekem droom ik van een bezoek aan de abdij van Villers-la-Ville. Maar ook bij Shirley zag ik een stukje Wallonië passeren dat ik nog niet kende. En een dagje wandelen in de Ardennen zie ik ook wel zitten.
  • Ergens street art gaan spotten. In het ‘slechtste geval’ doen we eens de hele tour in Leuven, Ann heeft daar bv. leuke blogposts over geschreven. Maar een dag in Gent of Antwerpen lijkt me ook tof. Of Mons, want naar het schijnt is de scene daar ook boeiend.
  • Het laatste Outlanderboek lezen (met het bloed van mijn hart, in het NL zijn dit twee boeken van samen 1.188 pagina’s. Maar ik tel dit maar als één boek zoals het in het Engels origineel is bedoeld). Dit puntje is afhankelijk van de beschikbaarheid in de bib. En ik weet nu al dat dit voor een immens zwart gat gaat zorgen (het volgende deel is nog niet uit), maar bon.
  • Ongeveer 1x per week naar kantoor. Anders geraak ik niet in de bib, haha! Maar ook voor de afwisseling met thuis en voor een babbel met de aanwezige collega’s.
  • Terug wat minder in mijn hoofd leven en meer in het moment.

Zo, geen al te lange lijst. Ik denk dat deze al voldoende uitdaging biedt.

Heb jij al zomerplannen?

5 boeken om deze zomer te lezen – editie 2020

Vorig jaar blikte ik halverwege terug op mijn leeschallenge en tipte ik 5 boeken voor de zomer. Het leek me een leuk idee om het gewoon nog eens te doen. Zeker nu we door COVID-19 de zomer in eigen land zullen doorbrengen. Als ik op vakantie ben in het buitenland lees ik namelijk minder dan wanneer ik thuis ben (want zoveel te zien en te doen), dus ik reken op een goede leeszomer.

Ik heb 5 boeken geselecteerd die ik tussen juli 2019 en nu heb gelezen, rekening houdend met verschillende genres. Voor ieder wat wils normaal gezien. Ik heb er op gelet dat hier geen 5 zware historische romans staan. Ik kies wel niet voor luchtige zomerlectuur, om de simpele reden dat ik geen chicklit-lezer ben. Dus op dat vlak heb ik weinig aanraders te geven, maar ik heb toch gekozen om er twee lichte romans tussen te zetten.

De korte samenvatting is steeds het begin van mijn review op Goodreads trouwens, je kan hier boekenvriendjes worden. Ik geef zo veel mogelijk de Nederlandse titel, maar soms is het boek jammer genoeg niet vertaald.

The poison bed – E.C. Fremantle

De mooie en ambitieuze Frances Howard zit opgesloten in The Tower na het bekennen van de moord op Thomas Overbury, een vriend van haar man. Die man is Robert Carr, de persoonlijke favoriet van koning James I, en zit in een andere cel, ook verdacht van dezelfde moord. Een van hen twee is de dader. Hoe en vooral door wie is Thomas Overbury aan zijn einde gekomen?

‘Gone girl meets the miniaturist’ staat op de cover en dat is nog niet eens zo gek. Het is een mooie samenvatting van deze unieke historische thriller die veel meer focust op de moord en wie erachter zit dan de historische context. Een verhaal waarin je als lezer constant op het verkeerde been wordt gezet. En dat een sfeerrijk beeld neerzet van de tijdsgeest met spanningen tussen katholieken en protestanten en een grote angst voor heksen en magie. Een echte pageturner, voor wie eens iets anders wil dan een standaard thriller.

Een losse draad – Tracy Chevalier

Violet Speedwell is een surplus vrouw. Haar broer en verloofde kwamen om in WOI. Op haar 38 is ze daardoor nog steeds ongetrouwd en woont ze bij haar bemoeizieke moeder. Ze neemt de moedige beslissing om alleen te gaan wonen in Winchester, ver van haar moeder en alles wat ze kent. Eens in Winchester valt het haar moeilijk om (financieel) te overleven. Maar dan loopt ze  op een dag Winchester cathedral binnen tijdens een ceremonie van een groep vrouwen die handwerk maken voor de kerk. Ze sluit zich erbij aan en stap voor stap bouwt ze zo haar eigen leven op in dit nieuwe dorp.

Dit boek valt al meer onder een luchtige roman om aan het zwembad te lezen. Het gaat over Violet die als single vrouw na WOI het niet makkelijk heeft met alle taboes die nog rond single vrouwen bestaan. Ze sluit zich aan bij een groep vrouwen die borduurt voor de kathedraal, met elk hun eigen problemen. Violet is zo’n personage waarin iedereen wel iets van zichzelf herkent. En je wenst haar al het goeds van de wereld.

The glass woman – Caroline Lea

Ijsland. 17de eeuw. Na de dood van haar vader hebben Rosa en haar mama het niet gemakkelijk. Om niet om te komen van de koude en honger stemt Rosa in met het huwelijksaanzoek van de veel oudere Jon. Die is gooi (een soort leider) van een dorpje drie dagen stappen van haar geboortedorp. Eens ze getrouwd zijn merkt Rosa dat Jon raar doet. Zo is er de afgesloten loft waar ze niet in mag en raakt hij haar niet aan. In het dorp bruist het ondertussen van de geruchten rond Jon’s eerste vrouw Anna die hij op zijn eentje heeft begraven. Wat is er met Anna gebeurd?

Voor wie vorige zomer Rebecca las op mijn aanraden of wie gewoon een liefhebber is van de gothic novel. Want dit is zo’n gothic novel om je vingers bij af te likken. Het plot lijkt in het begin standaard. Een jonge vrouw die trouwt met een oudere weduwnaar die ze amper kent met een mysterie rond het lot van de eerste vrouw. Maar Lea schrijft een heel ander verhaal dan je verwacht. Het is oprecht spannend, maar ook innemend. Met personages die elk hun eigen kruis dragen en kwetsbaar zijn. Misschien associeer jij de zomer niet met 17de eeuws Ijsland, maar geloof me, dit is een verfrissend boek.

Ook de moeite voor gothic novel liefhebbers: The familiars van Stacey Halls. Over een jonge adellijke vrouw die een vroedvrouw uit het dorp onder de arm neemt, net op het moment dat er een heuse heksenjacht aan de gang is. Kan ze Alice vertrouwen en wat houdt haar man voor haar achter?

Het land achter de horizon – Tamara McKinley

Jonathan is de zoon van een graaf in Cornwall en krijgt de kans om op expeditie te gaan met James Cook. Hij moet er zijn jeugdliefde Susan, een vissersdochter, voor achterlaten. Maar hij is wel een van de eersten die het nieuwe land, later Australië, ontdekt. Hij ontmoet er zelfs enkele aboriginals. Susan moet het ondertussen thuis zien te redden en na een persoonlijke ramp moeten zowel zij als haar broer Billy keuzes maken die hun leven voorgoed zullen veranderen.

Een familiekroniek over de eerste kolonisten van Australië. Voor de fans van Lucinda Riley’s ‘zeven zussen’-serie. Want ook hier gaat het om een zoete roman in een historische setting. Fan van het verhaal? Lees dan zeker verder in deel 2 (mijn favoriet) en deel 3!

Een lied voor Achilles – Madeleine Miller

Patroclus doodt op jonge leeftijd per ongeluk een jongen. Ook al is hij de kroonprins, toch wordt hij verbannen naar het koninkrijk van Peleus. Daar leert hij diens zoon Achilles kennen. Een halfgod die een grote heldenstatus wordt toegedicht door de Goden. Patroclus en Achilles ontwikkelen een intieme band, maar aan het lot kunnen ze niet ontsnappen en ze komen in Troje terecht.

Miller’s tweede boek gebaseerd op de Griekse mythologie ‘Circe’ verwierf nog veel meer faam, maar haar debuutroman over Achilles valt zeker niet over te slaan. Het is een toegankelijk geschreven verhaal over de oorlog in Troje, maar toch vooral over twee vrienden: Patroclus en Achilles. Ze weten beiden dat Troje hun eindpunt zal zijn en aan het lot valt zoals steeds niet te ontkomen. Je hoeft geen voorkennis te hebben, dit boek richt zich op young-adults en is dus zeer leesbaar.

Meer Achilles? In de stilte van vrouwen van Pat Barker lees je niet over Achilles als held, maar als slachter. Deze keer vertelt Briseis haar verhaal als Trojaanse slavin, met vooral veel aandacht voor de ontberingen die vrouwen moeten doorstaan in oorlogstijd. Dit verhaal is een tikkeltje feministisch en veel rauwer dan Miller’s boek.

Heb jij al een van deze boeken gelezen? Welk boek zou jij mij aanraden om deze zomer te lezen?

Op het nachtkastje #35

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • The Boleyn bride is zo eentje die al heel lang in de kast stond. Het gaat over Elizabeth Howard, de mama van Anne, Mary & George Boleyn. Zij moet als 16-jarige trouwen met Thomas Boleyn, een opkomende man van lagere komaf. Elizabeth haat haar huwelijk en voelt ook geen enkele genegenheid voor haar kinderen. Dat laatste zorgde ervoor dat ik niet van het boek kon genieten. Elizabeth is echt een hatelijk hoofdpersonage dat alleen maar aan zelfbeklag doet. Ze heeft totaal geen vat op het dramatische leven van haar kinderen en is eerder een soort omstaander. Dit is niet hoe ik mij Anne Boleyn en haar familie voorstel en dus wil ik dit boek liever vergeten :).
  • Gelukkig volgde hierna een topper. Ik koos uit de kast de eerste historische thriller van Fremantle, mijn favoriete historische romanschrijfster. The poison bed speelt zich af onder de eerste Stuartkoning, James I, met in de hoofdrol een andere Howardvrouw: Frances Howard. Frances zit opgesloten in The Tower na het bekennen van de moord op Thomas Overbury, maar ook haar man Robert Carr zit in The Tower voor dezelfde moord. Eén van hen twee is de dader, de andere is onschuldig. ‘Gone girl meets the miniaturist’. Een spannende thriller met een perfect uitgewerkte historische achtergrond. 5-sterren, zonder twijfel!

Gekeken

  • Ik ben eens begonnen aan de BBC-serie Merlin, een oude serie van tien jaar geleden (dat merk je) over het hof van koning Arthur. De serie stond al jaren op het lijstje en kijkt heerlijk weg ’s avonds na een lange dag. Ik wissel deze af met The Musketeers, waar ik ondertussen seizoen 3 van aan het herbekijken ben.
  • Seizoen twee van Peaky Blinders met het lief. Ook nog steeds Outlander 4 met het lief en OMG Bree en Roger <3. Hun verhaal begint toch ook in de serie echt te schitteren nu.
  • Vikings seizoen 6 deel 1 is op tv. Ik vond de eerste aflevering veel te inleidend, deze serie is sowieso vals traag. Ik vind het vooral jammer dat we niet terug naar Engeland gaan, maar ik ga het Russische verhaal zeker een kans geven.

Meegemaakt

  • Nog steeds niet bijster veel. Er werd hier hard doorgewerkt, zowel tijdens de werkuren als privé voor den bouw. Dus alle andere momenten nam ik broodnodige rust.
  • Verder ben ik er nog niet goed uit hoe ik zal omgaan met al die versoepelingen. Sowieso zal ik deze maand eens naar kantoor gaan en dus ook de trein nemen. Vooral voor dat laatste ben ik benauwd en dan vooral om een mondmasker te moeten dragen. Ik heb namelijk heel veel nood aan zuurstof en heb al gemerkt dat ik het ontzettend warm krijg in zo’n ding, met instant hoofdpijn en een aangedampte bril tot gevolg. Jep, ik word snel claustrofobisch en vrees dat een mondmasker dit ook triggert bij mij. Ik hoop toch dat een mondmasker geen blijver wordt…

Geblogd

Wat is het eerste dat nu terug ‘mag’ dat je gaat doen?

Lichtpuntjes #18

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen. Als je goed rond je kijkt, zie je overal kleine dingen die de dag een beetje beter maken. En daar wil ik regelmatig bij blijven stilstaan. Zodus deze rubriek.

Het is van voor de coronacrisis geleden dat ik deze rubriek nog schreef. Zeker in het begin was het zoeken naar lichtpuntjes. De laatste weken zijn er gelukkig wat meer dingen om blij van te worden.

  • Toch nog een vermelding waard. Onze citytrip naar Valencia. En dan voornamelijk de eerste drie dagen met wijn, tapas, street art, mooie steegjes, de zee en geweldig gezelschap. Op één of andere manier slagen Leen en ik er altijd mooi in om onze stress in België achterlaten en te genieten. Al kwam de stress deze keer veel sneller en feller ons leven terug binnen. Maar ik hou vast aan die mooie momenten.
  • Elke leuke call met collega’s die doet beseffen dat we er niet alleen voor staan. Ik probeer echt de humor wat te bewaren, want het is ontzettend druk en niet eenvoudig om in deze tijden normaal te functioneren. Maar samen erdoor enzo.
  • #Projecthuis heeft ramen, deuren en garagepoorten. Het is dus nu volledig dicht en de buitenkant is op details na volledig af. Ik was ontzettend nieuwsgierig om het eens te zien met al die keuzes van een jaar geleden. Blijkt dat ik goed heb gekozen, ik vind het ontzettend mooi allemaal en ben tevreden van de service die we gekregen hebben. Misschien komt er binnenkort nog wel eens een update!
  • Mijn katten die al wat ouder zijn en waar ik nu extra veel tijd mee kan doorbrengen. Dat is op zich wel iets om te koesteren.
  • Het goede weer, ook al heb ik er door drukke werkdagen niet veel van kunnen genieten. Dit weekend is het me dan eindelijk eens gelukt om met mijn boek in de zon te liggen.
  • Terug naar het lief mogen en samen tijd doorbrengen. ❤️
  • Gaan wandelen met die ene vriendin die wel nog in de buurt woont (heel dicht zelfs).
  • Een paar goede boeken uit de kast ontdekken, ook wat mindere, maar dat hoort er bij. Ondertussen heeft de bib laten weten weer open te gaan, woehoe!
  • De laptop toedoen na een dag werken om 17u zoals het hoort.
  • De laptop veel later toedoen maar toch het gevoel hebben dat we een prachtig project hebben opgeleverd of dat ik klanten enorm heb verder geholpen.
  • Als ik niet in call zit kan ik nu tijdens de werkdagen gewoon luid muziek spelen en meezingen. Dat zie ik me op kantoor niet meteen doen :D.
  • Leuke cadeautjes bij de post van het werk en de collega’s.
  • Enkele workout en zumbalessen online volgen, samen met de danscollega’s. Bewegen zat er niet veel in deze periode, maar toch een beetje dan.
  • Te horen krijgen dat we voor één van de twee danslessen toch nog vier weken in openlucht kunnen gaan dansen. Om het dansjaar af te sluiten met deze leuke bende. Op naar volgend jaar!
  • De curves die dalen. Het feit dat er toch veel mensen zich aan de regels houden (ik heb duidelijk de juiste vrienden ;)). Het feit dat stilaan alles weer een beetje normaliseert. Een beetje, zeg ik hé.

Wat maakt jou in deze tijden blij? 

Op het nachtkastje #34

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Alleen maar kastlectuur en ik las voornamelijk over Eleanor’s :D.
  • The autumn throne is het derde en laatste deel over het leven van Eleanor Of Aquitaine. Het was ook het beste boek uit de trilogie, met haar vrijlating na de dood van Henry II en haar tijd als moeder van twee koningen. Ik vond dit een heel boeiend boek met een mooi einde.
  • Ik heb ook de tijd genomen om mijn boekenkast eens uit te mesten en las daarom nog even de kortverhalenbundel van Tatiana De Rosnay over overspel uit. ‘Een Parijse affaire‘ toont hoe goed De Rosnay kan schrijven, maar kortverhalen zullen nooit echt mijn ding zijn.
  • Eleanor Oliphant Is Completely Fine‘ kreeg ik voor kerst en is normaal niet het type boek dat ik lees. Door de vele positieve reviews was het toch op mijn lijstje geraakt. Speciale hoofdpersonages, dat werkt niet altijd bij mij. Maar Eleanor veroverde toch mijn hart en dit is zo’n fijn boek vol humor en pijnlijke momenten. Ik denk dat dit een boek is dat velen goed zullen vinden omdat het zo’n ruim publiek aanspreekt.

Gekeken

  • Wat minder dan anders. Ik keek het laatste seizoen van The Medici’s uit en weet nu al dat ik die serie ga missen. Maar naar het schijnt gaat Poldark-hoofdrolspeler Aidan Turner Leonardo Da Vinci spelen in de aankomende serie ‘Leonardo’. En zo zal er hopelijk snel weer een nieuwe topserie zijn over Renaissance Italië.

Meegemaakt

  • Drukke werkweken, met weekendwerk. De weken vliegen op die manier echt voorbij.
  • Een paar fameuze dipjes ook, maar de laatste tijd gaat het beter.
  • Ik probeer mijn hoofd niet gek te laten maken door anderen die zich niet aan de regels houden. Dat wordt allemaal zo uitvergroot op tv en in de krant en vooral op Twitter. Ik weet gewoon dat de meesten het wel goed voorhebben om zo snel mogelijk uit deze crisis te komen.
  • Het lief voor het eerst in twee maand weer eens gezien. Hoogtepunt. ❤️

Geblogd

Hoe gaat het met jou?

History nerd #9: Eleanor Of Aquitaine

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik de levens van sterke historische personen of bepaalde gebeurtenissen en leg ik uit waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

Vandaag gaan we het even hebben over één van de meest beruchte en gelauwerde koninginnen uit de Britse geschiedenis. Jep, er zijn er veel berucht, maar er wordt over over niemand meer geschreven dan Eleanor Of Aquitaine. Ik ga je nu al waarschuwen: die vrouw heeft een immens interessant en dramatisch leven gekend. Neem dus een kop koffie en ga even zitten voor haar levensverhaal.

Hertogin en een vroeg huwelijk

Eleanor wordt geboren in 1122 in Aquitanië, een onafhankelijk hertogdom in het zuiden van wat nu Frankrijk is (de streek rond Bordeaux). We zitten in de twaalfde eeuw en Europa ziet er heel anders uit. Het kleine hertogdom wordt voortdurend aangevallen door andere staten. Eleanor’s broer sterft jong en wanneer ook haar vader op haar dertiende overlijdt, wordt ze de nieuwe hertogin. Dit maakt haar kwetsbaar en men is bang dat Eleanor zou gekidnapt worden door een of andere lord die zo de macht wil grijpen. Om dit te voorkomen wordt ze snel uitgehuwelijkt aan de troonopvolger van Frankrijk.

Als hertogin van Aquitanië trekt ze op haar dertiende naar Parijs om haar man Louis, zelf nog een tienerjochie van 17, te ontmoeten en opgeleid te worden als koningin. Louis is de tweede zoon en heeft een kerkelijke opvoeding genoten omdat hij voorbestemd was om een hoge religieuze rol op te nemen zoals bisschop of zelfs paus. Maar zijn oudere broer Philip viel van zijn paard en Louis werd zo alsnog troonopvolger. Eleanor en Louis trouwen in juli 1137, Eleanor behoudt daarbij alle rechten over Aquitanië. Enkel een zoon zou beide rijken kunnen erven.

In augustus van datzelfde jaar sterft koning Louis VI onverwacht. De dertienjarige Eleanor is naast hertogin, nu ook koningin van Frankrijk.

Koningin en kruisvaarder

In het begin gaat het goed tussen het prille koppel. Louis en Eleanor zijn verliefd. Maar Eleanor is heel vrij opgevoed en ze schopt al snel tegen de schenen van het zeer conservatieve Frankrijk, waar kerkelijke mannen zoals Bernard De Clairvaux and Abbot Suger mee regeren. Vrouwen moeten luisteren naar hun man en kinderen baren.

Louis raakt betrokken in een oorlog tegen de paus. In Vitry, een Frans dorpje sterven zo honderden onschuldige mannen, vrouwen en kinderen die hun toevlucht zoeken in de kerk. De kerk wordt in brand gestoken en niemand overleeft het drama. Die gebeurtenis zal heel lang aan het geweten van Louis blijven knagen. Hij wordt steeds vromer en zoekt het bed van Eleanor minder en minder op. Louis begint zelfs monnikenkleren te dragen en zet zich af tegen de wereldse Eleanor met haar dure jurken en frivole bekommernissen. Uit het huwelijk werd voorlopig enkel een dochter, Marie, geboren en niet de broodnodige zoon.

Wie 12de eeuw zegt, zegt kruistochten. Ook Louis wil naar Jeruzalem. Alleen in het Heilige Land kan hij vergiffenis vinden. Eleanor besluit om ook mee te gaan, als hertogin wil ze haar eigen mensen aansturen. De kruistocht wordt absoluut geen succes. Ze komen terecht in een aanval van de Turken, waarbij heel wat Fransen worden afgeslacht en het koppel verzuurt helemaal. Er zijn zelfs roddels dat Eleanor zou aanpappen met haar nonkel Raymond, prins van Antioch (een streek in wat nu Turkije is). Eleanor begint te vechten voor een scheiding, een document dat alleen de paus kan verlenen.

Op de terugweg stoppen ze daarom in Rome, maar in plaats van de scheiding krijgt Eleanor een halsstarrige paus die zich verzoent met Louis en het huwelijk opnieuw zegent. Negen maanden later wordt opnieuw een dochter, Alix, geboren. Maar zonder mannelijke erfgenaam blijft het huwelijk gefaald en uiteindelijk scheiden de wegen van Louis en Eleanor in 1152. Eleanor is koningin af en laat haar dochters achter.

Een tweede huwelijk dat haar opnieuw koningin maakt

Eleanor wil terugkeren naar Poitiers om over Aquitanië te regeren, maar onderweg proberen maar liefst twee partijen haar te schaken. Ze blijkt nergens veilig. Enkel een huwelijk, en dan liefst eentje uit vrije keuze, kan haar en haar hertogdom redden. Haar keuze valt op Henry, hertog van Normandië en door velen gezien als de troonopvolger van Engeland. In Engeland woedt op dat moment een burgeroorlog, de anarchie, tussen Henry’s moeder Mathilda, het enige overlevend kind van Henry I, en haar neef Steven, die op dat moment koning is.

Twee jaar na het huwelijk blijkt dat Eleanor de juiste keuze heeft gemaakt. Het koppel trekt naar Engeland om gekroond te worden. Met al één zoon aan de hand en een tweede onderweg.

In 13 jaar tijd zal Eleanor acht kinderen baren, drie dochters en vijf zonen. De Plantagenet dynastie lijkt veilig. Maar Henry, hoewel wat jaren jonger dan Eleanor, blijkt een onrustige man. Hij is Eleanor meerdere malen ontrouw en ontzettend ambitieus. Hij wil Aquitanië zelf regeren, iets dat Eleanor tot het einde van hun huwelijk zal tegenhouden. Ook hier begint de relatie te verzuren. Henry slaagt er niet in om Toulouse te veroveren op vraag van Eleanor, die deze staat als haar geboorterecht beschouwt. En dan heb je nog het geval Thomas Beckett, de aartsbisschop die in een kerk wordt vermoord. Op bevel van Henry?

Maar ook de relatie tussen Henry en zijn zonen gaat van kwaad naar erger. Henry weigert de troonopvolger, ook Henry genaamd, eigen land en macht te geven. Hij wordt wel gekroond tot koning, maar het is allemaal schijn. De jonge Henry zoekt uiteindelijk steun bij Eleanor’s ex-man Louis van Frankrijk, zijn huidige schoonvader, en het komt tot een rebellie. Zijn broers Richard en Geoffrey en mama Eleanor steunen Henry en trekken mee naar Frankrijk. Maar de rebellie leidt tot niets. Henry verzoent zich met zijn zonen, maar voor Eleanor valt de straf zwaarder uit. Zij wordt opgesloten in Sarum.

Gevangenschap

16-jaar lang zal Eleanor vooral de binnenkant van het kasteel van Sarum zien. Ver weg van haar zonen. Alleen voor kerst en andere feestelijkheden mocht ze onder bepaalde voorwaarden weer naar het hof in Winchester. Ondertussen blijft de jonge Henry in conflict met zijn vader. Na een stevig verlies wordt de troonopvolger ziek en niet veel later sterft hij. Eleanor is een tweede zoon kwijt (de oudste stierf als kind).

Ook een andere zoon Geoffrey zal sterven tijdens haar gevangenschap. Gelukkig overlijdt na 16 jaar ook haar man Henry. Eleanor wordt vrijgelaten en herenigd met haar twee overlevende zoons: Richard en John. Richard, haar favoriet, wordt onmiddellijk gekroond en regeert over een immens rijk: Engeland, Normandie en Aquitanië.

Queen mother

Maar ook Richard, bijgenaamd leeuwenhart, is gebeten door de kruistochten en zal tijdens zijn regeerperiode amper in Engeland vertoeven. Eleanor blijft achter om de staatszaken te regelen, brengt zijn bruid naar Sicilië doorheen de alpen te paard in het holst van het winter, en gaat onderhandelen over zijn losgeld wanneer Richard is gevangen genomen door de Duitse keizer. Ze is nu een echte koningin.

Maar ook Richard is geen lang leven beschoren. Hij sterft tijdens een belegering van een Frans stadje door een pijl in zijn lichaam. Zonder troonopvolger in de wieg. Haar jongste zoon John, die altijd al voor problemen heeft gezorgd, is nu koning. Eleanor is ondertussen 70 en het regeren moe.

Haar laatste officiele taak is haar kleindochter Blanche van Castilië naar Frankrijk begeleiden om te trouwen met de Franse troonopvolger, kleinzoon van haar eerste man, om zo vrede te sluiten tussen beide rijken. Vrede zal er niet lang zijn, maar Blanche wordt wel een pittige koningin later, de invloed van Eleanor duidelijk merkbaar.

Eleanor trekt zich terug in de abdij van Fontevraud, maar zal nog eenmaal in een belegering terechtkomen, op 79-jarige leeftijd. Haar kleinzoon Arthur—voor wie nog mee is, Arthur is hertog van Bretagne en de zoon van Eleanor’s zoon Geoffrey, een oudere broer van John en dus volgens de wet eigenlijk de meest rechtmatige koning—aast op John’s troon en wil Aquitanië van zijn grootmoeder afnemen. Eleanor doorstaat de belegering en krijgt hulp van John. Arthur wordt gevangen genomen en zal een jaar later sterven in mysterieuze omstandigheden.

Drie jaar later is dan ook Eleanor’s tijd aangebroken. Ze overlijdt op haar 82ste in Fontevraud. Haar tombe toont een vrouw in een schitterende jurk die de bijbel leest (en kan je nog steeds gaan bezichtigen). Het is een van de mooiste middeleeuwse tombes. De tombes van Richard I en haar man Henry II verbleken bij die van Eleanor. Zelfs in de dood is ze een overwinnaar.

Maar nog meer dan een overwinnaar is Eleanor een overlever. Haar leven lijkt een goed geschreven fictieroman. Misschien net daarom dat ze eeuwen naar haar dood nog zoveel mensen fascineert. En zeg nu zelf, iemand die na een eerste mislukt huwelijk en een fameuze kruistocht, 16 jaar lang een lockdown overleeft om daarna op haar oude leeftijd heel Europa rond te reizen in de meest barre omstandigheden, daar kan je alleen maar respect voor hebben toch?

Meer lezen?

Op Anne Boleyn na, denk ik niet dat er over een andere Engelse koningin ooit zoveel is geschreven, fictie én non-fictie. Ik beperk me zoals steeds tot historische fictie en moet zelf toegeven dat ik nog maar één keer over haar leven heb gelezen. Al is het dan wel in de vorm van een trilogie van meer dan 1.500 pagina’s :D. Bij deze dus ook nog wat ongelezen leestips, allemaal van auteurs van wie ik weet dat ze kwaliteit brengen.

  • Elizabeth Chadwick schreef dus een heuse trilogie over Eleanor of Alienor zoals zij haar noemt (en Eleanor zichzelf noemde in briefverkeer). The Summer queen start met haar huwelijk met Louis als jong meisje en haar kruistocht naar Jeruzalem, in the winter crown is Eleanor koningin van Engeland en probeert ze haar ambitieuze man in toom te houden en in het sluitstuk the autumn throne zit Eleanor opgesloten in Sarum en wordt ze de fameuze queen mother van Richard en vervolgens John.
  • Sharon Kay Penman is één van de betere en gekende historische auteurs over the plantagenets. When Christ and his saints slept kan ondertussen al doorgaan voor een klassieker in het genre en is het eerste boek over Eleanor en haar man Henry II en hun zonen. Het zijn dikke kleppers, maar ze schrijft echt geweldig
  • Anne O’ Brien geeft meerdere Plantagenet vrouwen een stem, waaronder Eleanor in Queen Defiant. Dit verhaal focust op Eleanor’s tijd als koningin van Frankrijk en de start van haar tweede huwelijk met Henry.
  • Ik vind niet elk boek van Alison Weir even goed. Captive queen is een van haar oudere werken dat ik nog te goed heb, met een focus op Eleanor’s gevangenschap in Sarum. Dit boek staat zeker nog op het lijstje.
  • En dan nog een tip extra omdat ik het boek steeds voorbij zie komen. The queen’s pawn gaat over Eleanor en haar vriendschap met Alais Of France, de verloofde van haar zoon Richard. Christy English is nog een onbekende auteur voor mij, maar deze gaat op het lijstje.

De vorige History nerd’s teruglezen?

Kende jij Eleanor’s verhaal al? Wie is eigenlijk jouw favoriete historische figuur?

Met de Museumpas #2: Stephan Vanfleteren – ook online

Voor mijn 26ste verjaardag kreeg ik van het lief een Museumpas. Voor 50 euro per jaar kan je naar 165 musea in heel België zonder extra te betalen, enkel voor sommige tijdelijke tentoonstellingen betaal je de volle of zelfs een verminderde prijs. Veel tentoonstellingen zijn eigenlijk ook wel gewoon gratis voor Museumpashouders. Bovendien krijg je ook 5 nmbs-kortingstickets van 50%. Mooie deal toch?

Net zoals de vorige keer schrijf ik een postje met mijn ervaringen, want een museumbezoek daar word ik rustig van en ik kom terug met bakken inspiratie.

Deze post werd geschreven voor de COVID-19 crisis. We bezochten de tentoonstelling in februari.

Stephan Vanfleteren in het FOMU

Het Antwerpse fotomuseum vind je op de Waalse Kaai. Een fotografiemuseum bezoeken, ik doe het eigenlijk zelden. Op citytrip kies ik dan eerder voor kunst- of geschiedenismusea, al is het fotomuseum in Stockholm een zware aanrader. Omdat de expositie rond Stephan Vanfleteren nogal gehyped werd, vonden we het tijd om naar Antwerpen te trekken.

Eigenlijk kende ik weinig van Stephan zijn repertoire. Ik kende de rauwe portretten van BV’s en de Rode Duivels in zwart-wit en daar stopte het. De tentoonstelling is chronologisch opgebouwd en zoomt ook in op zijn foto’s tijdens journalistieke reizen naar Rwanda, Congo & Afghanistan. Op het einde krijg je dan de bekende portretten.

cof

Er is ook nog een tweede verdieping waarin je heel wat spullen uit Stephan’s archief te zien krijgt. Maar die opstelling was niet zo praktisch, het was er druk en ik heb weinig zin (en geduld 😏) om aan te schuiven dan.

Het museum zelf zit in een mooi gebouw en de beschikbare ruimte wordt zo goed mogelijk gebruikt. Van mij mocht het allemaal nog wat lichter en ruimer, maar daar is het gebouw nu eenmaal niet op voorzien. Door de zondagse drukte (deze tentoonstelling is heel populair) werd het soms wat vol allemaal. Ik vind fotografie altijd nog wat mooier tot zijn recht komen wanneer er veel ruimte is.

Ik zou zeker terugkeren naar het FOMU wanneer een volgende expo mij aanspreekt, want het was een ontzettend fijn bezoek. De normale toegangsprijs voor een volwassene is 10 euro, met de Museumpas is het gratis. De expo over Stephan Vanfleteren was verlengd tot 10/04/2020, maar is door de coronacrisis nu gesloten en de kans dat ie weer open gaat is volgens mij klein (tenzij musea op 18 mei groen licht krijgen en het FOMU besluit om te openen met deze tentoonstelling).

Gelukkig ook online

Maar niet getreurd! Het FOMU bleef niet bij te pakken zitten en zette de populaire tentoonstelling om naar een virtuele rondleiding. In 6 episodes leidt een gids je doorheen de werken van Vanfleteren en geeft de nodige uitleg. Zo kan je op je eigen tempo aan cultuur doen, volledig vanuit je luie zetel. Hier vind je de virtuele rondleiding.

FOMU is niet het enige museum dat virtuele tours aanbiedt, Museumpas zet nog 8 andere Belgische musea op een rijtje waar je terecht kan, en ook internationaal is er een ruim aanbod. Zelf heb ik nog maar weinig tijd gehad om zo’n tour te volgen, maar het staat nog op mijn lijstje :).

En de museumpas zelf? Die wachten even af en bekijken de mogelijke compensatie die ze kunnen geven aan hun abonnees, want de pas is uiteraard momenteel onbruikbaar. Ik ga er vanuit dat het abonnement verlengd worden, dat zou de mooiste oplossing zijn voor iedereen. Ik had ook net voor de crisis al een Museumpas aangekocht voor 2021 omdat er een promotie was. Dus ik ben blij dat ik ze op deze manier toch nog hebben kunnen steunen. Want in de cultuursector, daar gaan harde klappen vallen. Mijn hart bloedt nu al.

Heb jij al zo’n virtuele rondleiding gevolgd? Mis jij museumbezoekjes? Of mis je net andere dingen?

Waar ik een hekel aan heb #6 – The Corona edition

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^).

Gelukkig lijkt het nu, met de hele lockdown, een ideale periode om me niet zo hard te ergeren. Ik zie nog amper mensen, zit niet meer in de auto en het is hier best stil. Maar, een crisis dat brengt het beste en het slechtste in mensen naar boven en jawel ik heb me toch weer geërgerd de afgelopen weken. Digitaal vooral en steeds op minstens anderhalve meter afstand wel te verstaan.

Vandaag dus een special corona edition van deze rubriek, zodat jullie nu allemaal veilig vanuit jullie kot ‘OH MY GOH JA DAS ZO HARD WAAR’ kunnen roepen. Graag gedaan.

Disclaimer: ik waarschuw jullie wel op voorhand, ik rage iets meer dan normaal. It’s not you, it’s me. Ik hoop oprecht dat niemand van mijn lezers Jeanine heet of zich aangesproken voelt door Jeanine. Elke gelijkenis met bestaande personen berust geheel op toeval.

  • Mensen die deze situatie ideaal vinden om situaties en emoties te gaan vergelijken. Oh zo, ge vindt het erg dat Werchter is afgelast? GE MOEST U SCHAMEN, BRAND IN DE HEL. Er zijn wel mensen aan het sterven. Of nee wacht, eenzame ouderen zijn de echte slachtoffers van deze crisis. Of singles, alleen op een appartement, zonder tuin. Of leerkrachten die nu harder moeten werken. Goh en al die zorgverleners, dat is pas hard werken! Maar jah, die hebben tenminste nog een job, dus waarom klagen? Er zijn kei veel mensen die de eindjes de komende maanden niet aan elkaar kunnen knopen omdat ze tijdelijk werkloos zijn nu. Oh dat doet me denken aan de arme kindjes die al arm waren, hoe gaan die de les nu volgen zonder laptop? Goh en in Afrika zijn ze arm, hebben ze al honger en nu dit erbij. Dan mogen wij toch niet klagen hé, Jeanine. Beetje zagen dat de vakantie niet kon doorgaan, ge hebt ten minste nog niemand dierbaar verloren… Stop hiermee mensen! Iedereen weet dat de echte slachtoffers van deze crisis al die influencers zijn die nu geen avocado toast meer kunnen Instagrammen vanuit een hippe koffiebar. #RIP
  • De sensatiebeluste media die het nodig vinden om elke communicatiewet te overtreden, wat de situatie alleen maar verergert. Zo is allang wetenschappelijk bewezen dat je fout gedrag zo weinig mogelijk moet tonen, want dan gaat iedereen het foute gedrag net vertonen (de mens is een kuddedier weet je wel). Dus wat doen ze? Ze tonen die ene lange rij aan het ijskraam, of die ene groep jongeren in het park. Terwijl 90% van de mensen helemaal niets fout doet. En waardoor iedereen nog kwader wordt op elkaar en nog meer gaat rebelleren. Well done, aan al die mensen die hun communicatiediploma bij een zak chips hebben gekregen.
  • Alle theorieën over het ontstaan van de crisis (Het is allemaal de schuld van 5G! En van China!) en het feit dat mensen daarin meegaan. Ja, dat is ergerlijk, maar wat nog erger is zijn die reeks oneindige artikelen over hoe de toekomst er zal uit zien. ‘Het zal nooit meer zijn zoals voordien’, ‘In augustus krijgen we een tweede piek’, ‘Geen reizen tot eind 2022’ én dat die allemaal op NIETS gebaseerd zijn. We weten nog niets over dit virus en waar het naartoe zal gaan. We weten niets, hoe kunnen we daar dan artikels over schrijven? Welke journalist neemt zichzelf serieus tijdens het schrijven van zulk artikel vol assumpties en loze voorspellingen van één of andere mens die zichzelf tot expert heeft gebombardeerd omdat die nu niets meer kan verdienen aan avocado toast foto’s?
  • Zo komen we bij een zeer gevoelig puntje. Ik heb het waarschijnlijk gemist, maar ergens kon je de afgelopen weken een gratis cursus viroloog volgen waarna je een diploma kreeg zodat je de rest van je leven voor viroloog mag spelen. Mark Van Ranst heeft er nog nooit zoveel collega’s bij gehad. Jeanine heeft dit diploma nu trouwens hangen naast dat van politiek analist, bondscoach en een certificaat ‘zesde zintuig’, want iedereen die de cursus gedaan heeft, beschikt standaard over ‘een vooruit schrijnend inzicht’, waardoor de toekomst voorspellen een eitje wordt.
  • Het feit dat jongeren de schuld krijgen van alles en dat ze zich niet aan de regels houden. Terwijl ons Jeanine in de supermarkt haar kar in de weg laat staan terwijl ze op zoek is naar de meest rijpe mango (want ge betaalt daar wel 40 franc voor hé) en daardoor elke mango aanraakt, want handschoenen moet de overheid maar gratis opsturen (daar gaat ze zelf geen geld aan geven hé). En dan klagen aan de kassa dat ze met bankcontact moet betalen want dan wordt hare overrijpe mango wel afgerond naar boven hé. Ah en daar zeg, ons Irma, lang geleden? Hoe is met de kleinkinders? Amai zeg, wat is die onbeleefde troela weer vies naar ons aan het kijken Irma, het zal er wel een zonder kinders zijn want zie wat er allemaal in haar kar ligt. De jeugd van tegenwoordig hé, Irma. Ze moesten een keer een echte oorlog meemaken. (Ze bedoelt ‘gelijk ons ouders’, want ons Jeanine heeft zelf de oorlog niet meegemaakt hoor, ze is een boomer die haar villa op haar 40 heeft kunnen afbetalen en op prepensioen kon tien jaar later).
  • Ons Jeanine die zonodig op elke politieker moet kunnen zeiken nu, want het zijn toch allemaal INCOMPETENTE IDIOTEN. Om dan tijdens de volgende verkiezingen toch weer te stemmen op dezelfde idioten, want de groenen en de sossen dat zijn pas echt dieven. Jaja, Jeanine, het zal wel allemaal.
  • Containerparkmensen. Wie zijn ze? Wat doen ze? Wat drijft hen? Stel nu dat je door een wereldwijde crisis je huis niet meer uit mag, behalve om naar het containerpark te gaan. Dan zou toch niemand dat doen? Want wie gaat er nu vrijwillig naar een containerpark, toch?
  • Al die mensen die hun lief, die ze ochgot drie weken kennen, toch per se elk weekend moeten zien want #missyousomuch en zeg hou u nu toch gewoon is even een paar weken in. Tis crisis voor iedereen. We leven in 2020: er is Whatsapp, Zoom en je vindt wel ergens opwindende content online, als de nood echt hoog is. (Heel gevoelig puntje want ik mis mijn lief enorm en zou ook graag tot daar rijden, maar het mag niet :'().
  • Al die mensen die normaal altijd van die domme uitspraken doen als ik hun vertel dat ik misschien geen kinderen wil. Zoals daar onder andere zijn: ‘Wacht maar, binnenkort zal je biologische klok wel beginnen tikken’, ‘Vrouwen zijn gemaakt om moeder te worden’, Je krijgt er zoveel van terug’, ‘Je gaat later zo eenzaam zijn zonder kinderen’. Wel diezelfde mensen, picture them, zijn nu elke 5 seconden aan het zeiken hoe hard dit leven met kinderen wel niet is. En dat ze die bengels van hen nu echt wel achter het behang willen plakken want ze missen zoveel me-tijd plots. En ze moeten dan nog werken ook, het zit hen echt niet mee. Grappig hoe diezelfde mensen nu ineens zoveel medelijden verwachten. Ik zie niet in waarom? WANT GE KRIJGT ER ZOVEEL VAN TERUG, is het niet Jeanine? 😎

Als ik me later eenzaam voel zal er gelukkig wel weer een pandemie zijn en kan ik hardnekkig blijven samenscholen op straat met mijn gang om dan eenzaam te sterven. Gelukkig heb ik dan geen kinderen en zal niemand mij moeten missen. Nu is het wachten op de eerste ‘wacht maar’-uitspraak na de lockdown zodat ik dit soort antwoorden kan uitproberen.

Waar erger jij je aan tijdens deze pandemie?

35 boeken #Leuvenleestchallenge

 

Dag 1 Een boek dat je koos omwille van de omslag

Sins of the house of Borgia is met voorsprong de mooiste cover uit mijn beperkte boekenkast. Ik kan er naar blijven kijken. Maar het is daarnaast ook een heel goed boek voor wie houdt van historische verhalen. Het gaat trouwens niet alleen over the Borgias zoals de titel doet geloven. Het geeft een mooi beeld van het leven en de politiek in het 15de eeuwse renaissance Italië.

Dag 2 Een boek waarbij je verliefd was op het hoofdpersonage

Dat heb ik eigenlijk amper. Ik lees ook weinig boeken vanuit een man. Misschien een beetje Lord John Grey uit Outlander, maar dat is fout op zich :D. Ik lees eigenlijk weinig boeken vanuit een mannelijk hoofdpersonage. Ik denk dat Ross uit Poldark dan het meest in de buurt komt van een hoofdpersonage waar ik wel iets voor zou kunnen voelen. Al is hij misschien iets te bad boy voor mij.

Dag 3 Een boek dat je terugbrengt naar je eigen jeugd

Het Dolfijnenkind van Patrick Lagrou, want mijn favoriete jeugdreeks en schrijver.

Dag 4 Een boek dat je onmiddellijk wilt schenken

De val van Matthias Declerck over 5 jonge coureurs waarbij het noodlot één voor één keihard toeslaat. Dit is zo’n boek dat meer mensen zouden moeten lezen en dat ik dus zeker cadeau zou doen.

Dag 5 Een boek dat je als eerste redt uit een brand

Ik heb het gevoel dat ik elk boek gewoon opnieuw kan bestellen? Ik zou denk ik voornamelijk mijn fotoboeken redden dan, omdat die toch wat persoonlijker zijn.

Dag 6 Een boek om op te bergen en na 50 jaar terug op te vissen (zoals goede wijn)

Wolf Hall van Hilary Mantel (en de vervolgdelen). Het zijn niet de meest toegankelijke boeken. Je hebt best al wat kennis van de geschiedenis en ook de schrijfstijl maakt dat het geen vlotte dialogen zijn. Maar ze zijn zo uniek geschreven dat ze beter worden met de tijd. En dat het boeken zijn die ik over enkele jaren wil herlezen.

Dag 7 Een boek over onvoorwaardelijke liefde

Het type boek dat ik eigenlijk niet zo heel graag lees :D. Ik kies hier voor Jamie & Claire uit de Outlanderserie (sorry die zagen jullie al aankomen waarschijnlijk), omdat zij voor mij wel staan voor een koppel dat ondanks alle tegenslagen, zorgen en ruzies elkaar telkens weer terugvindt en vergeeft en daar sterker uit wordt.

Dag 8 Een boek dat je weghaalt uit de dagdagelijkse sleur

Dat heb ik vooral met van die semi-historische verhalen/familiekronieken die heel wat drama, actie en romantiek bevatten. Zo vertelt ‘het land achter de horizon’ het verhaal van de eerste kolonisten van Australië die daar een leven proberen opbouwen. Een boekenserie waarin ik me vorig jaar helemaal heb verloren.

Dag 9 Een boek dat je aanzet om op citytrip te gaan

Het is momenteel niet de moment, maar ik droom nog altijd van een lange roadtrip door Italië. Firenze was de belangrijkste stad van Renaissance Italië in de 15de eeuw en staat bovenaan het ‘te bezoeken’ lijstje. De familie Medici, Savonarola, Machiavelli, Botticelli, Michelangelo, Da Vinci… ze lieten er allemaal hun stempel achter. De geboorte van Venus is één van de betere boeken die zich afspeelt tijdens een heftige periode in Firenze. Je leert meteen veel over de stad, ideaal als voorbereiding op een citytrip.

Dag 10 Een boek om aan je grootste vijand te schenken

Hier moest ik even serieus over nadenken. Maar ik denk dat mijn vijand er baat bij zou hebben om meer te lezen? En ik geloof ook dat meer lezen over de geschiedenis van de wereld en wat voor ergs er allemaal is gebeurt, de mensheid dichter bij elkaar zou kunnen brengen. Ik zou dus ‘haar naam was Sarah‘ geven. Het boek dat mij weer deed lezen (na het trauma van Joe Speedboot waarover je zo dadelijk zal lezen). Een verhaal over WOII, maar ook over hoe je eigen schuldgevoel je leven kan ruïneren. Je kan het verleden niet veranderen, maar je kan wel proberen om het vanaf nu beter te doen.

Dag 11 Een boek dat je doet nadenken over het leven

Life after life, over hoe een andere keuze voor een ander leven kan zorgen. Ik heb hieruit geleerd dat je altijd keuzes met het hart moet maken en dat het geen zin heeft om te denken in wat-als-scenario’s. Je bent waar je bent omdat het zo moet zijn. En elk leven brengt zorgen en problemen met zich mee. Dat kan een keuze niet oplossen.

Dag 12 Een boek uit je jeugd dat je veranderd heeft

The other Boleyn girl, een boek dat ik nooit meer zal lezen (want er is zoveel mis met dat boek). Maar het was het eerste echte historische boek dat ik las dat niet over WOII ging. Door dit verhaal heb ik beseft dat dit een genre op zich is en ging er op mijn 19de een wereld voor me open.

Dag 13 Een boek dat je onmiddellijk een glimlach bezorgt

The last kingdom en de vervolgdelen, omdat Uthred me altijd aan het lachen brengt. Zelfs tijdens een bloederige veldslag.

Dag 14 Een boek waarbij je denkt in kleuren

De boekendief, ik denk dat wie dit boek heeft gelezen deze keuze wel zal begrijpen.

Dag 15 Een classic om altijd te bewaren

Jane Eyre, dat is gewoon een goed boek en dat zal het over 100 jaar nog zijn. Tijdloos is een woord dat is uitgevonden voor dit boek.

Dag 16 Een boek dat je verdrietig maakt

Ik vond dat er in ‘the silence of the girls’ heel wat heftige scènes zaten. Het boek gaat over de Trojaanse oorlog en wordt verteld vanuit een vrouw uit het verliezende kamp. Het toont hoe hard oorlog kan zijn voor de vrouwen die achterblijven en die zich vaak moeten prostitueren om te overleven. Toch eentje die doet nadenken. En het maakt me verdrietig om te beseffen dat dit in de 21ste eeuw nog altijd gebeurt, en dus niet enkel in een fictieve oude mythe.

Dag 17 Een boek om tijdens de koude wintermaanden aan de open haard te lezen

Wat dacht je van Ijsland in de 17de eeuw waarin mensen proberen overleven terwijl het natuurgeweld genadeloos toeslaat? The glass woman is spannend en sfeerrijk geschreven. Ideaal winterboek!

Dag 18 Een boek dat je na 20 pagina’s onmiddellijk weglegt

Dit vind ik een vreemde, wil dat zeggen dat ik het boek nooit heb uitgelezen dan? Ik bekijk het als een boek dat niet makkelijk is om te lezen wegens het onderwerp, maar waarin ik vind dat je toch moet doorzetten. Het boek van Sabina Dardenne bv, een van de overlevenden van Dutroux. Je wil niet verder lezen, maar je moet, want het is belangrijk dat we dit nooit vergeten.

Dag 19 Een boek dat je graag samen leest met iemand anders

De boeken van Ken Follett zijn leuk om samen met iemand anders te lezen denk ik. The pillars of the earth bijvoorbeeld.

Dag 20 Een boek dat je een zomergevoel geeft

Ik lees niet echt zo van die typische zomerlectuur. Ik denk dat de ‘zeven zussen’-serie hierbij nog het meest in de buurt komt. Maar omdat iedereen die momenteel leest ga ik voor ‘de vrouw van de theeplanter‘, een zomerverhaal met gothic invloeden. Een jonge vrouw trekt naar het broeierige Sri Lanka om te trouwen met een man die ze amper kent en wiens eerste vrouw is gestorven. Rebecca, maar dan anders.

Dag 21 Een boek dat hardop moet worden voorgelezen

Ik heb echt een hekel aan voorlezen. Maar dan kies ik voor kruistocht in spijkerbroek. Lijkt mij het ideale boek om voor te lezen aan kinderen. En nu ik hierop terugkijk snap ik waarom ik dit zo’n goed boek vond. Geschiedenis en tijdreizen. Grappig hoe dat nu nog steeds mijn leesgedrag bepaalt.

Dag 22 Een boek dat elke politicus in huis moet hebben

Augustus van John Williams (los van dit puntje blijft het een van mijn favoriete boeken ooit). Of eender welk ander boek dat iets vertelt over de Romeinse politiek, wetgeving en het leven in het Romeinse Rijk. Omdat ik denk dat er nog veel te leren valt uit de geschiedenis. Omdat ik merk dat politici nog altijd dezelfde fouten maken als eeuwen geleden.

Dag 23 Een boek om aan je partner voor te lezen

Deze lijkt enorm op puntje 21 hé. Ik maak ervan: een boek dat mijn partner zou moeten lezen. Naast De val, zou ik hem dan The sunne in splendour geven over Richard III. Zo kan hij kennismaken met de echte Games Of Thrones en wordt hij misschien ook wel enthousiast over deze geschiedenis.

Dag 24 Een boek waar je graag aantekeningen bij maakt

Ik maak eigenlijk nooit aantekeningen. Ik durf in non-fictieboeken al eens een zin te markeren, maar daar stopt het ook. Predictably irrational is één van de weinige non-fictieboeken uit de kast en die op dit moment misschien wel eens kunnen helpen om het gedrag van mensen in deze rare tijden te begrijpen. Dan Ariely legt op een wetenschappelijk gestaafde manier al onze denkfouten bloot. Voor wie een toegankelijk inzicht wil in ons brein.

Dag 25 Een boek om aan je ouders te schenken

Ik denk niet dat mijn ouders en ik een leesstijl delen. Absoluut niet. Maar ‘Kom hier dat ik u kus‘ is een boek dat je op oudere leeftijd denk ik meer waardeert dan toen ik het gelezen heb?

Dag 26 Een boek uit je schooltijd waar je de nodige afkeer voor had

Joe Speedboot van Tommy Wieringa is het meest vreselijke boek dat ik heb moeten lezen en dat ik ooit gelezen heb. Ik weet dat velen dit een geweldig boek vinden. Wel, ik snap jullie niet. Ik heb in hoofdzaak door dit boek een aantal jaar echt een afkeer van lezen gekregen. Ik lees nog altijd niet graag boeken van Nederlandse auteurs. Echt bah. Dit boek, doe het je kinderen aub niet aan.

Dag 27 Een boek dat je helpt om vooruit te denken

Waar blijven ze deze stellingen toch halen? In ‘de familiereunië’ raakt Parijs volledig overstroomd en hebben ze best goede reddingscenario’s klaar. Ik denk dat overstromingen iets zijn waarop we ons moeten beginnen voorbereiden. Dus niet dat dit boek echt kan helpen. Maar het kaart wel een probleem aan. Daarnaast is het gewoon een toffe roman over een familiegeheim.

Dag 28 Een boek waarbij je verliefd wordt op de auteur

Elizabeth Freemantle is één van mijn favoriete historische auteurs. Het begon bij the queen’s gambit, nog steeds haar beste boek. Ik had zo’n enorme klik met Dot, de fictieve hofdame van Catherine Parr, waardoor dit boek een echte voltreffer was. En ik nu al haar boeken in mijn kast heb staan.

Dag 29 Een boek waarbij je denkt aan een bepaald muzieknummer

Ik leg eigenlijk bijna nooit de link tussen boeken en muziek dus dit is een ontzettend moeilijke. Het hoofdpersonage uit ‘The familiars‘ heet Fleetwood. Dus ik moet dan altijd denken aan Fleetwood Mac. Is dat voldoende voor dit puntje?

Dag 30 Een boek dat je verloren doet lopen

Alice in Wonderland? Zijn we niet allemaal soms een beetje zoals Alice? Hopeloos verdwaald.

Dag 31 Een boek dat je met de neus op de feiten drukt

Zowat elk boek over oorlog. Maar ik kies voor schaduwliefde van Sepetys. Het gaat over de Russische concentratiekampen in Siberië waarin heel wat mensen uit de Baltische staten zijn terechtgekomen omdat de regering hen liever kwijt wou. Iets dat tot de dag van vandaag nog wordt ontkent door de Russische overheid.

Dag 32 Een boek voor optimisten

A gentleman in Moscow. Over een man die door zijn politieke voorkeur voor de rest van zijn leven wordt opgesloten in een hotel en daar ontzettend positief bij blijft. Eentje die misschien net nu met de lockdown de moeite is om te lezen. Al werkte dit verhaal niet helemaal voor mij. Maar ik weet dat heel veel mensen hier wel zullen van genieten.

Dag 33 Een boek dat te kort is

Zowat elk boek? Ik hou gewoon enorm van dikke boeken. The last queen bijvoorbeeld had nog wat langer mogen zijn.

Dag 34 Een boek dat beter wordt na het herlezen

The courier’s tale is zo’n onbekende parel uit mijn kast. Het is een boek waar ik enorm van genoten heb. Een mix tussen The Tudors en Renaissance Italië vol drama en politiek. Er zit zoveel in dat ene boek dat ik het absoluut nog eens moet herlezen om alles in me op te nemen. Ook omdat ik ondertussen toch al wat vergeten ben.

Dag 35 Een boek dat elke wereldburger moet lezen

Wat een moeilijke! Ik kies voor de serie over Caesar van Iggulden, omdat in deze serie een groots wereldrijk wordt geschapen. Ik heb eigenlijk weinig boeken over wereldreizen gelezen, dus ik vul het dan maar op deze manier in.

Meer leestips?

Ga jij deze challenge ook doen? Of heb jij nog een ultieme boekentip?

Op het nachtkastje #33

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Editie 33 alweer! En eentje na een volledige maand in lockdown.

Gelezen

Heel veel vrienden lijken niet aan lezen toe te komen momenteel. Ik wel. Het is mijn enige vluchtweg met momenten. Ik lees niet per se meer, want het blijven lange werkdagen, maar toch sta ik al 2 boeken voor volgens Goodreads. Dus ik zit wel in een leesflow. En ik ben zo blij met een fijne boekenkast!

  • Queen Elizabeth’s daughter nam ik mee uit de bib (toen er nog een bib was, snif!). Het vertelt het verhaal van Mary Shelton, een verre nicht van koningin Elizabeth. Wanneer haar ouders sterven komt ze onder het voogdijschap van Elizabeth, die haar als een dochter beschouwt. Dit wil ook zeggen dat Mary niet zelf mag kiezen met wie ze trouwt. Er zijn al voor minder familieleden van Elizabeth in The Tower beland. Dit is een fijn historisch boek dat het hofleven ten tijde van The Tudors schetst. Mary is een tof hoofdpersonage. Alleen de brieven vanuit Elizabeth vond ik weinig meerwaarde hebben. Een tussendoortje dat goed weglas – en een auteur die ik nog wel eens durf oppakken.
  • Uit de kast nam ik Ross Poldark vast. Het eerste boek van 12 waarop ook de gelijknamige BBC-serie is gebaseerd. Dit boek is geschreven in 1945, het is een traag verhaal en met af en toe wat dialect uit Cornwall. Zeker niet iets voor iedereen, maar als die-hard fan van de serie vond ik dit een geweldig boek vol actie, drama en romantiek. Het gaat over Ross Poldark die terugkeert van de Amerikaanse burgeroorlog naar Cornwall en te weten komt dat zijn vader is gestorven, zijn landgoed in staat van verval is geraakt en zijn liefje gaat trouwen met zijn neef. Van een fijne thuiskomst gesproken.
  • Op naar een 5-sterren-boek. The glass woman is een gothic romance die zich afspeelt in Ijsland in de 17de eeuw. De jonge Rosa trouwt met de weduwnaar Jon, wiens eerste vrouw Anna mysterieus om het leven kwam. Dit is zeker geen typisch gothic verhaal. Rosa is een sterk personage en het verhaal zit vol met verrassingen en heel veel spanning (een gesloten loft, geluiden, geesten en sneeuwstormen…). Daarnaast wordt het harde leven in het koude Ijsland ontzettend sfeerrijk verteld. Dit is een echte aanrader voor wie eens iets anders wilt.

Gekeken

  • Ontzettend veel want wat doe je anders in deze tijden? The Medici’s, The Last Kingdom, De Mol, Outlander, Orange Is The New Black…
  • Verder ook weer begonnen aan het tweede seizoen van The Musketeers want die serie maakt me altijd weer blij en dat kan ik nu wel gebruiken.

Meegemaakt

  • Moet ik hier iets schrijven, haha? Ik denk dat mijn coronagedachten wel duidelijk zijn. Ik ben hard aan het werk en heb daardoor niet die neiging om online cursussen te volgen of elke dag 12 km te gaan wandelen.
  • Ik heb het ook zeker niet altijd even makkelijk nu en zie het regelmatig even niet meer zitten. Maar voorlopig zetten we door en probeer ik te focussen op de kleine dingen. Dag per dag. Het is de enige manier om er mee om te gaan.
  • Dus werken, lezen, tv-kijken, puzzelen, eten en slapen. Dat is het zowat. In het weekend komt daar nog in de zon liggen bij. Gelukkig hebben we het weer om ons aan op te trekken (maar aub #blijfinuwkot #savethesummer).
  • Bloggen schiet er soms wat bij in. Zo heb ik nog wel wat reisverslagjes staan die nu weinig nut lijken te hebben. En heb ik, behalve over deze hele lockdown, weinig andere inspiratie om over te schrijven. Maar dat is een luxeprobleem natuurlijk.

Geblogd

Alles goed daar?