History nerd #4: Jacquetta of Luxembourg

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik sterke personen of gebeurtenissen, geef ik er mijn visie op of vertel ik waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

Vandaag een verhaal dat je misschien bekend in de oren zal klinken. Deze vrouw vertoont namelijk veel gelijkenissen met Cecily Neville. Ze zal tijdens de Rozenoorlogen zelfs haar tegenhanger worden. Ook Jacquetta ging van de rode naar witte roos, van Lancaster naar York, al maakt ze die keuze zelf. En ook zij wordt uitgehuwelijkt aan de op dat moment tweede belangrijkste man van het koninkrijk (want de koning is uiteraard de belangrijkste).

Een onmogelijke liefde – of niet?

Maar Jacquetta’s verhaal begint vroeger en niet eens in Engeland zelf. Jacquetta is de dochter van John of Luxembourg en dus een begeerde bruid. In het midden van de 100-jarige oorlog tussen Frankrijk en Engeland houdt Jacquetta’s nonkel Jeanne D’Arc gevangen om haar later over te leveren aan de Engelsen. Het is de eerste zaak rond hekserij waarmee ze in contact komt.

Jacquetta wordt als 17-jarige uitgehuwelijkt aan de man die verantwoordelijk is voor de verbranding van Jeanne. John of Lancaster, Duke of Bedford is de broer van de vorige koning en dus nonkel van de zwakke Henry VI. Jacquetta woont met hem in Frankrijk, maar haar man sterft binnen de 2 jaar zonder dat er kinderen verwekt zijn. Jacquetta gaat naar Engeland, waar ze als weduwe-hertogin de belangrijkste vrouw in het koninkrijk wordt en opnieuw een begeerde bruid, een rijke bruid ook deze keer.

Maar een jong meisje wordt al eens verliefd op de verkeerde. De eer is aan Richard Woodwille, een schildknaap van haar overleden echtgenoot. Een man zonder aanzien, geld of titels. Ze trouwen in het geheim en dat wordt haar eerst niet in dank afgenomen. Dat Jacquetta hier kiest voor de liefde bewijzen de 14(!) kinderen die uit het huwelijk zullen verder komen.

Van Lancaster naar York

Dan trouwt ook de koning, de keuze valt op de Franse Margaret of Anjou. Jacquetta wordt haar vertrouwelinge. De jonge koningin krijgt het hard te verduren in een hof met een geesteszieke koning, waar de duke of York aast op de troon en zij pas na 8 jaar huwelijk erin slaagt een erfgenaam op de wereld te zetten. En toch mag het niet zijn. Edward IV (de oudste zoon van ons Cecily) neemt de troon na een aantal jaren van spanningen en burgeroorlog en Jacquetta staat aan de verliezende kant.

Edward IV is een jonge knappe koning die gewend is alles te krijgen wat hij wil. Wanneer hij Jacquetta’s oudste dochter Elizabeth ontmoet wil hij haar ook. Elizabeth kwam als weduwe smeken om het erfrecht van haar twee zoontjes terug te krijgen na de dood van haar man aan de zijde van Lancaster. De twee trouwen in het geheim en voor de liefde. Het is duidelijk de dochter van haar moeder, die een van de weinige aanwezigen was op het huwelijk. Maar ook dit geheime huwelijk wordt niet aanvaard, Edward was namelijk al beloofd aan een Franse prinses.

Het koningshuwelijk zorgt er niet alleen voor dat de Woodwilles aan de andere kant terechtkomen, Jacquetta zet haar vroegere vriendin Margaret Of Anjou, die in ballingsschap nog steeds vecht voor de troon van haar zoon, hiermee letterlijk een hak. Het maakt hen ook niet populair: vroegere Lancasters zijn sowieso niet graag gezien onder de Yorksisten en Elizabeth is dan nog eens de dochter van een eenvoudige schildknaap. De Earl Of Warwick die het Franse huwelijk voor Edward aan het regelen was wordt een geduchte vijand.

Je zou kunnen zeggen dat Jacquetta’s leventje tot nu toe rozengeur en maneschijn is. Van haar 14 kinderen, verliest ze slechts haar oudste zoon Lewis tijdens zijn kindertijd. Door het huwelijk van Elizabeth maken al de andere kinderen een geweldig huwelijk. De jonge Catherine wordt uitgehuwelijkt aan de erfgenaam van de Duke of Buckingham en John trouwt met Katherine Neville, duchess of Norfolk, bijna 50 jaar ouder dan hemzelf én steenrijk.

Hekserij

Maar geen enkel mooi liedje blijft duren. The Earl of Warwick en Edward’s jongere broer George smeden een complot tegen de koning en de familie van zijn koningin. Jacquetta’s echtgenoot Richard en haar zoon John worden gevangengenomen en zonder proces geexecuteerd. De man voor wie Jacquetta alles heeft opgegeven is niet meer.

Ook koning Edward wordt even gevangengenomen maar na zijn vrijlating vergeeft hij zowel Warwick als George. Jacquetta krijgt geen gerechtigheid voor de dood van haar geliefden. Zij zag zelf trouwens ook de dood in de ogen.

Jacquetta werd door aanhangers van Warwick beschuldigd als heks. Zij zou poppen gemaakt hebben van Edward en Elizabeth om hen verliefd te laten worden. Zij krijgt gelukkig wel een proces (en heeft geleerd uit het Jeanne D’Arc verhaal dat je dat best serieus neemt) en wordt vrijgesproken. Of Jacquetta, die volgens de legende afstamt van de watergodin Melusina, echt paranormale krachten had zullen we nooit zeker weten. Maar het zou niet de eerste keer zijn dat men een machtige vrouw probeert neer te brengen door haar heks te noemen.

Jacquetta sterft 3 jaar na haar man, op het moment dat haar dochter stevig op de troon zit na een woelige tussenperiode waarin Lancaster opnieuw de troon in handen had. Via haar dochter kan de huidige Britse koninklijke familie haar tot een voorouder rekenen.

En voor de geïnteresseerden: hoewel Cecily en Jacquetta beide schoonmoeder werden door het huwelijk tussen Edward en Elizabeth konden ze nooit door dezelfde deur.

Meer lezen?

  • Over Jacquetta is niet veel meer geweten dan wat ik net heb verteld, ook de fictieboeken over haar liggen niet dik bezaaid. Enkel Philippa Gregory schreef ‘the lady of the rivers‘ waarin ze wel magische krachten toeschrijft aan Jacquetta door haar Melusina afstamming. Als je een Gregory leest laat het dan deze zijn.
  • Janet McTeer speelt Jacquetta in de BBC-serie The White Queen, ook op basis van de boeken van Gregory en doet dat fenomenaal.

Meer History Nerd berichten?

Wat is jouw standpunt over hekserij? Bestaan heksen echt of is die term gecreëerd om vrouwen politiek uit de weg te ruimen? 

Advertenties

12 opmerkingen die je niet wil horen als je een relatie aankondigt

Ik schreef ooit de megasarcastische post ‘13 opmerkingen die ik als single niet meer wil horen‘ omdat je als single gewoon telkens dezelfde dingen op je bord krijgt. Die niet altijd steek houden en waarbij alles in mij jeukt (maar echt van die enorm harde jeuk) om groffe antwoorden te geven. Maar dat doet Annelies niet, Annelies is altijd vriendelijk enzo. Dus schreef ik het eens van me af. Op mijn manier. Met de nodig portie humor en sarcasme.

Nu blijkt dat als je aankondigt dat je een relatie hebt je evenveel opmerkingen krijgt die op niets slaan. Mensen zullen altijd de verkeerde dingen zeggen. En voor 1 keer is dat niet zo erg, want het levert meer inspiratie voor een nieuwe sarcastische post. #BringItOn

  • En is het serieus? METEEN MIJN FAVORIET. Mijn reflexantwoord is: ‘Uw vraag of waar hebt ge over?’. Want hallo, ik kruip met willekeurige mensen in bed en die noem ik dan mijn lief. Ah ja, want ik ben een millennial en liefde kennen die niet… Ik ben gewoon f**** serieus ja. Serieus pissed.
  • Dat werd tijd. Want ik was mijzelf al jaren elke dag in slaap aan het wenen en mijn leven was echt zielig enal zo als single.
  • En gaat het blijven duren? Onze ‘vriendschap’? Ik denk het niet.
  • Maar jij wil toch geen kinderen? Ah ja, oei, en van een relatie word je automatisch zwanger, daar had ik nog niet aan gedacht. Nee, ik wil geen kinderen voorlopig en mijn klok begint nog niet te tikken nu ik een relatie heb. Wat is dat trouwens voor een belachelijke metafoor, zo’n biologische klok?
  • Elkaar gevonden via Tinder zeker? Millennials vinden blijkbaar geen lief meer zonder Tinder. Wij kunnen geen gesprek meer voeren zonder smartphone. Maar laat dat nu net zijn wat er is gebeurd. Wij hebben elkaar in real life ontmoet en zijn zo beginnen praten. Ongelofelijk en baanbrekend. Ik weet het.
  • Ik had gedacht dat je nog even alleen zou blijven. Lees: ik had gedacht dat je hopeloos was. Dit is zo’n opmerking waarvan ik niet goed weet wat ik er mee moet. Die mensen bedoelen dat niet als een belediging denk ik. Leuk dat je hebt zitten nadenken over mijn liefdesleven, maar ik denk dat ik het alleen ook wel aan kan.
P1030567

Ik durf zelfs nog zonder hem op reis gaan, foto: @leenvdb

  • En hoe heet hem? Of haar, want da kan ook hé (al dan niet gevolgd door het woord tegenwoordig). Dit is het vervolg op de opmerking ‘het mag ook een meisje zijn.’ die ik kreeg als single. Iets met dat ik kort haar heb ofzo. Jammer genoeg heeft het lief een naam waaruit duidelijk blijkt dat het om een man gaat. Kim of Sam ofzo was leuker geweest om deze mensen te pesten.
  • Dan ga je wel niet meer dansen/uit/afspreken/(vul aan met eender welke vrijetijdsbesteding) zeker? Ah nee, dat kan ik mijn lief echt niet aandoen. Dat ik me zonder hem amuseer. Dat kan echt niet. Leibandje aan en volgen.
  • Nu is dat nog tof hé, jullie moeten elkaar nog leren kennen. Wacht maar. Hoe kan ik het hoofd van betweters die je willen waarschuwen in een pinata laten veranderen? ‘Wacht maar’ zijn de twee hatelijkste woorden ooit. Je wacht op een bus, een trein of een tram. Niet op een relatie of op een ruzie in je relatie.
  • Hebben jullie al ambras gemaakt? Ambras is hier een woord voor ruzie 😉. Ik weet niet wat mensen willen bereiken met deze vraag. Betekent een ja dat je een slechte relatie hebt? Ter info: het antwoord is nee. De kans is groter dat ik met jou ambras ga krijgen met al die stomme opmerkingen hier.
  • Wonen jullie al samen? Jep en de kinderkamer is al behangen en morgen gaan de trouwuitnodigingen de deur uit. Serieus mensen, chill even.
  • Allez, zeg… Enthousiasme, niet iedereen heeft er last van ^^.

Lieve mensen, als iemand een nieuwe relatie aankondigt probeer eens ‘Proficiat’ of ‘Ik ben blij voor u’ ;).

Disclaimer: deze post is puur voor de fun. Ik wil hier niemand mee kwetsen, ik heb niet al deze opmerkingen op deze manier gekregen. Het is een parodie op wat ik over het algemeen heb gehoord. Een overdrijving, want dat doen we graag hier af en toe :D. En dit is ook gewoon mijn blog, ik doe hier wat ik wil.

Heb jij al een van deze opmerkingen op je bord gekregen? Herkenbaar?

Op het nachtkastje #11

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Letters

  • Ik las een Hilary Mantel: vrijheid, het eerste deel van drie over de Franse Revolutie. Onder andere Robespierre wordt gevolgd vanaf zijn jeugd tot het cruciale moment dat hij een rol gaat spelen in de revolutie. Heel hoogdravend geschreven, je merkt dat Mantel hier nog zoekende is qua schrijfstijl. Vandaar ook niet echt een boek dat me lag.
  • Momenteel is mijn treinboek er eentje van Philippa Gregory. Ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Het zijn niet echt de beste historische fictieboeken, maar ze kiest wel altijd interessante vrouwen uit. The lady of the Rivers gaat over Jacquetta of Luxembourg en brengt ons naar het prille begin van de Rozenoorlogen. Momenteel heb ik zelfs nog geen grote issues met het verhaal, dus dit kan wel eens een van mijn favorieten worden van deze schrijfster.
  • Ik lees ook verder in de Zeven-Zussen-serie van Lucinda Riley. Ik zit aan boek 2 Storm dat Ally’s verhaal vertelt. Mooie opzet alweer, al kruipt het minder onder mijn huid dan het vorige. Ik heb een niet zo’n sterke klik met Ally en ook met de context waarin bet verhaal zich afspeelt heb ik minder deze keer. Het is niet meer dan logisch dat ik niet alles even geweldig vind, ik hoop gewoon dat het mooiste verhaal niet al gepasseerd is in deze reeks.

Beelden

  • De zomerperiode is in aantocht en als niet-voetbalfan heb ik het nu al gehad met het WK. Enfin, het wordt een saaie zomer wat betreft series. Vlaamse TV zal hier niet vaak opgezet worden.
  • Eén zond op vrijdagavond nog wel een pareltje uit. Ik zag ooit ‘Tut’ een serie over de farao Tutankhamun en vond die geweldig. Maar de gelijknamige serie ‘Tutankhamun’ is ook de moeite. Het gaat niet over de farao zelf, maar over de ontdekking van zijn graf door de Brit Carter. Max Irons (de zoon van Jeremy jawel) en Sam Neill spelen de hoofdrollen, twee acteurs die ik heel graag bezig zie. Onverwachte aanrader. Wie had gedacht dat archeologie zo sexy kon zijn?
  • Maar gelukkig is er de BBC tijdens de zomer. Zij zenden wel nieuwe afleveringen uit van topseries. Het derde en laatste (snif snif) seizoen van Versailles en het 4de (en voorlaatste – ook snif snif!) seizoen van Poldark. En ow yes, dat zijn twee series die voor altijd in mijn hart zitten. Ik ga zo hard fangirlen deze zomer.
  • Na meer dan een jaar naar de film geweest. Deadpool 2. Ik heb ooit nog mee reclame gemaakt voor Deadpool 1 en dat was zo’n geweldige tijd! Deze is uiteraard minder dan de eerste. Maar het kijkt lekker weg.

Gedachten

  • Ik heb GDPR overleefd op het werk. Een jaar geleden was ik mee aangesteld om deze wetgeving op te volgen bij klanten, maar wie had gedacht dat er in mei zoveel vragen zouden binnenkomen? Heel fijn dat ik vaak de paniek bij klanten kan laten wegebben en hen echt vooruit help. Maar het was een beetje te veel van het goede. Op 25 mei zat ik er echt even door, ik kon er niets meer over horen. Gelukkig waren mijn collega’s er om me op te beuren met taart, twee weken na elkaar zelfs <3. Op mijn blog ben ik er dan ook niet mee bezig. Met een gratis blog van WordPress heb ik geen enkele invloed op welke cookies hier worden bijgehouden (dat lezen jullie in de policy van Automattic) en met jullie gegevens, lieve lezers, doe ik helemaal niets. Ik ben blij met elke reactie en het enige wat ik daarmee doe is dat lezen en er weer op reageren.
  • De zomer is in aantocht en dus wordt er alweer gekeken naar een nieuwe vakantie. Het wordt Malta met het lief ergens eind augustus. En ik kijk er niet normaal hard naar uit al! Iemand tips?

Terugblikken

  • Sinds deze week is het opnieuw gelukt om een lege inbox te krijgen, dat deed even echt deugd. Mijn tips voor inbox zero lees je hier.
  • Ondanks de drukte waren er zoveel leuke lichtpuntjes de laatste tijd, heerlijk!

Naar waar ga jij op vakantie deze zomer?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Op het nachtkastje #10

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Alweer de 10de keer dat deze rubriek online komt, de tijd vliegt!

Letters

  • Het meisje in de trein uitgelezen. Ik begrijp waarom iedereen dit een goed boek vindt. Ik had het alleen alweer halverwege door want stilistische technieken enal (een ongeloofwaardige verteller is niet nieuw). En te veel politieseries gezien vroeger. Enfin, mooi tussendoortje.
  • De zeven zussen, dit is het eerste deel van zeven (!) en focust op de oudste zus Maia. En met Maia had ik meteen een enorme klik dus het wordt moeilijk om dit nog te overtreffen denk ik… Naast Maia’s perspectief gaat het boek ook terug naar het verleden: het Brazilië in de jaren ’20. Daar heb ik meteen wat over bijgeleerd en het was allemaal heel verfrissend. En ja dit boek is halve chicklit, wat voorspelbaar, maar toch is het ook meer dan dat. En wil ik graag verder in deze serie.
  • Tijdens mijn twee citytripjes las ik The Agincourt bride uit. Dat was 1 van de boeken uit de kast die ik wou lezen dit jaar. Het vertelt het verhaal van een jonge Catherine Of Valois die wordt uitgehuwelijkt aan Henry V van Engeland na de slag van Agincourt. Maar dit deel focust vooral op de chaos in de Franse koninklijke familie waardoor de Fransen zo op hun doos hebben gekregen van de Engelsen. Complexe geschiedenis, maar zo makkelijk geschreven. Joanna Hickson is één van mijn favoriete schrijfsters, dat staat vast. Er is ook een vervolg: The Tudor Bride.
  • Een boek dat eerder toevallig op mijn pad is gekomen is het eerste deel in een trilogie over de Hugenotenvervolging in Frankrijk ten tijde van de Zonnekoning (Louis XIV). Klinkt heel zwaar, maar het boek stond in de bib bij leven en liefde. Veel drama dus, en dit tegen een historische achtergrond. Het leest heel vlot en ja het is voorspelbaar, maar tegelijk leer ik wel best wat bij over de situatie toen.
  • Begonnen in de vrouw van theeplanter. Ja, ik ben duidelijk luchtigere boeken aan het lezen die je moeder ook leest. Met een naïeve jonge vrouw in de hoofdrol die ontdekt dat haar ideale echtgenoot toch niet zo perfect is. Ow the drama. Ik weet het. Het is nog net geen Santa Montefiore 😀 Maar kijk: het leest vlot en gaat over Sri Lanka (toen nog Ceylus) ten tijde van de Engelse kolonisatie. Meer moet een treinboek niet zijn.

Beelden

  • Betrekkelijk weinig thuis geweest dus amper TV gekeken en het was dan ook nog eens mooi weer. Enkel Outlander opnieuw beginnen kijken tijdens mijn tripje naar Schotland (ah ja, dat moet dan he)

Melodie

  • Ik speel veel oldies de laatste tijd. Piano Man, Wake me up before you gogo, Bring me back to life, Numb… Het gaat alle kanten uit.

Gedachten

  • Geïnspireerd teruggekomen van mijn citytripjes (maar tegelijk ook met de neus op de feiten gedrukt, dat kon je hier al lezen). We hadden regen in Lissabon, maar tegelijk ook heel veel zon en warmte. We hadden enkel zon in Glasgow. Ja het was beter weer in Schotland dan hier. En het is daar zo mooi. Wordt allemaal vervolgd uiteraard. En ik breidde er ook nog een weekend aan zee bij aan. Het was een superfijne maand!
  • Veel trainen voor het dansoptreden, want het is weer de tijd van het jaar. En we zijn een jaar ouder, en ja dat voelen we.
  • Veel werk. Veel korte weken. Zeker met mijn verlofdagjes erbij. Een normale lange week is zo slecht nog niet momenteel.
  • Extreem genoten van het goede weer. Je wordt daar toch instant gelukkig van.

Terugblikken

  • De heide van Connecterra moet prachtig in bloei staan momenteel, een ideetje voor wie nog een daguitstapje wil plannen.
  • Een jaar geleden schreef ik deze post en het is best opvallend dat de drukte jaarlijks op dezelfde momenten lijkt terug te komen.

Wat hebben jullie allemaal uitgespookt tijdens de lange weekends?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Waar ik een hekel aan heb…

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^). Vandaag: de menseneditie. Want ergeren doe ik me toch vooral aan andere mensen. U bent bij deze gewaarschuwd!

  • Oude mensen in de supermarkt op zaterdag. Ik heb echt niets tegen oude mensen die hele dagen tijd hebben om euhm niets te doen tijdens hun zuurverdiend pensioen. Maar ga dan gewoon niet naar de supermarkt op het enige moment dat het werkvolk – dat meebetaalt voor jullie pensioen – tijd heeft om naar de supermarkt te gaan. Er zijn nog altijd maandagen, dinsdagen, woensdagen, donderdagen en vrijdagen. Pas op uw kleinkinderen ofzo op zaterdag.
  • Studenten op vrijdag op de trein tijdens de spitsuren met zo’n grote valies dat ze een Boeiing zouden kunnen neerhalen met het gewicht ervan. Ik heb echt niets tegen studenten die hele dagen tijd hebben om tijdens het academiejaar God weet wat te doen. Maar neem dan gewoon niet de trein op vrijdagavond tussen 5 en 6 als het werkvolk – dat meebetaalt zodat jullie inschrijvingsgeld niet de spuigaten uitloopt zoals in de buurlanden – naar huis gaat en het sowieso al megadruk is. Ofwel heb je les tot 4 en neem je de trein voor 5, ofwel heb je les tot 6 en neem je de trein na 6. Ga je niet naar de les, dan moet je überhaupt niet op mijn systeem komen werken, nah.
  • Ambtenaren die bij alles wat je vraagt kunnen doen alsof je de eerste bent die dat ooit heeft gevraagd in heel hun carrière. En alsof je ze dan met een energievretend karwei hebt opgezadeld omdat ze iets moeten opzoeken op hun computer en dus Facebook moeten sluiten. Wat ontzettend irritant van mij zeg.
  • Mensen die ineens blijven stilstaan in het midden van de stoep, het perron, het gangpad whatever. Want er is een bord dat ze moeten lezen, of ze moeten zo nodig een selfie nemen, of nog beter: ze hebben het lief al zeker 2 minuten niet meer gekust. Ga voor mijn voeten uit. En ga vooral opzij, aan de kant. Je weet wel, zo waar je niet in de weg staat.
  • Mensen die op het moment dat je iets ongezonds in je mond wil stoppen beginnen over hun dieet, allergie of de nieuwe gezondheidstrend die ze willen volgen. Zo van ‘dat mag ik nu niet meer eten se’. Gruwelijk is dat. Ik ga dit toch even lekker opeten en daar van genieten en dat ga je me niet afpakken.
  • Nieuwe gezondheidstrends tout court en de mensen die deze volgen. Uitspraken zoals ‘Brood is ongezond’. Ga weg, mensen eten al meer dan 100 jaar brood, wat geeft jouw het recht om dat niet meer te doen? Eet dat eens gewoon op.
  • Hierbij aansluitend: hoe iedereen ineens in recordtempo een nieuwe allergie ontwikkelt. ‘Ik mag geen… – aangevuld door een willekeurig woord dat eindigt op -ose of -ase – eten’. Wel, ik ben ook allergisch, aan jullie. En het is sowieso niet erg respectvol ten opzichte van mensen die echt wel een voedselallergie hebben, dat is geen pretje geloof mij. Stel u niet zo aan.
  • Mensen die in hokjes denken. Een bloedhekel heb ik eraan en je hoort het de hele dag door. ‘Ja maar, het is nogal een stille, dus die praat daar niet gemakkelijk over’ . Urghh, vraag het hem dan gewoon. ‘In zijn land is dat zo’. Ah ja, goed dat je het zegt. Misschien moet jij ook je eigen land gaan stichten dan, ergens op pluto ofzo. En de grootste lulkoekopmerking aller tijden: ‘Hij is voor de mannen (of vul eender welke minderheidsgroep aan), maar toch wel ok’. Weet je, hij is meer dan ok, jij daarentegen moet dringend naar de dokter (om je tong te laten amputeren) en vooral uit mijn ogen.
  • Een categorie erger dan mensen: kinderen. Altijd en overal. En hun ouders. Ook altijd en overal.

Ik ga stoppen want anders heb ik letterlijk al mijn lezers beledigd vrees ik ^^. Herkenbaar?

Disclaimer: voel je vooral niet aangesproken, dit zijn – zoals ik al zei – kleine hekelpuntjes. Ik ben niet verzuurd, ik haat niemand. Ik doe zelfs sommige dingen onbewust ongetwijfeld ook. Dit lijstje is just for fun.

Op het nachtkastje #9

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd?

Letters

  • Om uit mijn leesdipje te raken had ik zin in wat lichtere lectuur. Versplinterd van Dani Atkins bungelde al eeuwen op het lijstje. Wegens veel goede reviews en een vergelijking met Jojo Moyes. Ik las het boek in sneltempo uit op de trein. Dat alleen was al heerlijk, terug die leesflow ontwikkelen. Het verhaal is dat van een volwassen chicklit: wel wat drama en romance maar met nog net dat tikkeltje meer. De boeken van Moyes zijn beter, maar ik neem nog wel eens een volgend boek van haar op.
  • Het volgende treinboek is wat zwaarder. Alsof het voorbij is van Julian Barnes. Winnaar van de Man Booker Prize in 2011 (en dat was een van de doelen, om meer van die winnaar te lezen). Meteen mijn kennismaking met Barnes wat toch wel een gevierd auteur is. Ik snap waarom het boek de prijs heeft gewonnen, maar zoals altijd doet een dun boek het niet bij mij. Mooie zinnen dat wel.
  • Op uitgerekend 15 maart (de iden van maart weet je wel ^^) ben ik begonnen aan het laatste deel uit de Caesarreeks van Iggulden (de toorn van de goden). We weten allemaal hoe het eindigt, maar zoveel liefde voor de reeks <3. Ik vond dit boek veel beter dan het derde en het beste nieuws is dat ik heb ontdekt dat Iggulden een sequel heeft geschreven over Augustus. Wat betekent dat ik het Oude Rome nog niet achter me moet laten, hoera!
  • Ondertussen net begonnen in 2 nieuwe boeken. Het lezen begint weer te lukken! De zeven zussen en het meisje op de trein zijn allebei veelbelovend gestart.

Beelden

  • Nog nooit zo teleurgesteld geweest in een BBC-serie. Ik keek zo uit naar Troy: a fall of a city. Ik moet toegeven: ik zag nog maar 1 aflevering. Maar die viel zo tegen, en toevallig ben ik de tweede aflevering vergeten opnemen, dat mijn motivatie om verder te kijken helemaal weg is. Helena en Paris, het is naar mijn gevoel de grootste romance aller tijden (straffer dan Romeo en Julia) en deze Helena en Paris hadden echt nul komma nul chemie samen. Je snapt werkelijk niet waarom ze met hem meegaat. Ik bedoel, daar hadden ze nu toch wel echt op kunnen casten? Ik heb dat met de Troyfilm ook wel een beetje, dat ik Helena daar niet wauw vind (maar ze komt dan ook amper in beeld gelukkig ^^). Ik wil gewoon eens een echte oogverblindende en op slag verliefde Helena. Neemt iemand notities?
  • De Mol natuurlijk. Ik kijk eigenlijk vooral voor de proeven. Ik vind het zo leuk om te zien wat ze telkens bedenken en hoe je een bepaalde proef moet oplossen. (En meestal de groep zien falen). Natuurlijk denk ik ook mee na over wie de mol is, maar dat vind ik net wat minder belangrijk. En dat is toch allemaal montage.
  • Nog veel series te bekijken, maar ik ben gewoon seizoen 3 van Poldark aan het herbekijken. Want howly sh** dat was me nog al een seizoen. Eeuwige liefde voor Dwight en Caroline <3. En Ross en Demelza en Drake en Morwenna natuurlijk ook. Zucht, topserie!

Melodie

  • Weinig de laatste tijd. Ik wacht op die eerste zomerhits. Waar blijven ze trouwens?

Gedachten

  • Het is uitkijken naar mijn tripje naar Lissabon dit weekend. De eerste vakantie van 2018. Ik ben echt benieuwd naar de stad, het eten, de cultuur. Tuurlijk gaan we ook paleizen kijken in Sintra. Iemand nog tips?
  • Er werd veel geschreven de laatste tijd dus er komen nog heel wat leuke blogjes aan. En de komende maanden worden vrij druk dus dan is een voorsprong altijd mooi meegenomen.

Terugblikken

  • De laatste weekends voor mijn volgend citrytripje waren vrij rustig. Gewoon lekker een zo-zo zondag en het koersmeisje in mezelf naar boven halen. Energie bijtanken heet dat. En twee fijne blogjes voor mocht je ze nog niet gelezen hebben 😉

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

 

History nerd #3: The lady Jane Grey

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik sterke personen of gebeurtenissen, geef ik er mijn visie op of vertel ik waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

We blijven in het thema: sterke vrouwen in de geschiedenis. En voor het eerst met een koningin. Als ik spreek over een koningin van Engeland in haar eigen recht denken we natuurlijk meteen aan de huidige monarch Elizabeth II, de langst regerende Britse koningin. Haar voorgangster met deze titel: queen Victoria is ook alom bekend en velen hebben al gehoord van de Virgin Queen en haar Golden Age: Elizabeth I, de dochter van Henry VIII en Anne Boleyn. Al veel minder lieden zullen weten dat Bloody Mary niet alleen een cocktail is met tomatensap (serieus, hoe vies moet dat wel niet zijn?), maar ook de bijnaam van de eerste erkende koningin van Engeland: Mary Tudor. Ook een dochter van Henry VIII, maar dan van diens eerste vrouw: Catherine of Aragon. Mary is door de geschiedenis niet echt goed behandelt, daarover een andere keer misschien wel meer. (Om het volledige rijtje aan te vullen: Queen Mary II en haar zus Anne waren ook officiele ‘queen regnants‘ van het Britse Rijk).

Maar Mary was niet de eerste Britse vrouw die geproclameerd werd als koningin en daarmee de hoogste macht werd van het land. (In de 12de eeuw heeft trouwens Maud, dochter van Henry I dat geprobeerd maar zij stortte het land in jaren van burgeroorlog, de Anarchie genaamd en faalde dus in haar opzet). Neen, deze eer is weggelegd voor een meisje van 15 jaar dat luisterde naar de naam Jane Grey.

Jane Grey

Jane is de oudste dochter van Frances Brandon en Henry Grey, duke of Suffolk. Frances is de dochter van Mary Tudor, de jongste zus van Henry VIII (en dus niet te verwarren met Bloody Mary). Daarmee stamt Jane direct af van Henry VII en is ze een achternicht van de huidige koning. De lijn van Mary Tudor is daarnaast door koning Henry VIII aangewezen als de tweede lijn voor de troon mochten zijn directe nakomelingen geen erfgenaam meer hebben. Frances en Henry hoopten dus op een zoon, maar kregen drie dochters: Jane, Catherine en Mary (veel Mary’s en Henry’s vandaag, sorry!).

Wanneer Henry VIII sterft en zijn zoon Edward op de troon komt wordt het protestantisme de belangrijkste godsdienst in het land. Jane komt terecht in het huishouden van oud-koningin Catherine Parr en wordt overtuigd protestants. Dat zorgt ervoor dat ze in beeld komt als mogelijke kandidate om te trouwen met de koning.

Die koning wordt geregeerd door de duke van Northumberland, John Dudley (nadat hij de Seymours aan de kant schuift en laat executeren: als u dacht dat dit geen bloederig verhaal ging worden was u dus fout ^^). De Dudleys zijn een geslacht van traitors: m.a.w ze hebben zelf een voorgeschiedenis van executies (waarbij ze zelf het slachtoffer worden voor alle duidelijkheid), maar blijven op zoek naar macht.

Jammer genoeg wordt koning Edward ziek, heel ziek, en hij heeft als 15-jarige natuurlijk geen erfgenamen. Eén probleem: in de hele Tudorstamboom is geen man te bekennen. Volgens de successie zou op die manier zijn oudste zus Mary op de troon komen. Een vrouw op de troon, dat was ongezien. Mary is tot overmaat van ramp dan nog eens katholiek en heeft Spaans bloed.

Edward zoekt samen met Dudley naar juridische omweggetjes om te vermijden dat Mary de troon kan pakken. En dat omweggetje heeft Henry VIII mooi achtergelaten: Mary en Elizabeth zijn ooit allebei een bastaard verklaard doordat de huwelijken met hun moeders zijn ontbonden. Dus dan blijft de lijn van Frances Brandon over. Maar Frances doet maar al te graag afstand van haar claim ten voordele van de jonge en nog beïnvloedbare Jane. Dudley wil natuurlijk ook niets liever want hij heeft zijn zoon Guildford laten huwen met Jane. Hij zou via zijn zoon en schoondochter kunnen regeren. Een koningslijn van Dudleys, zijn ultieme droom. Maar dromen zijn bedrog.

Wanneer Edward sterft in 1553 krijgt Jane Grey te horen dat ze binnen 2 dagen als koningin geproclameerd zal worden. Het kind is 15 en weet van niets.

The nine-day queen

Bijnamen, ik heb het er moeilijk mee. Maar het zegt wel alles: Jane is voor amper 9 dagen koningin van Engeland geweest.

Want een successie verander je niet zomaar. Hoewel Jane heel wat steun krijgt van de protestantse edelen is Dudley alles behalve populair. Hij trekt alle macht naar zich toe en wil zijn zoon absoluut als koning laten kronen (iets wat Jane trouwens ronduit weigert). Bij het gewone volk is Mary dan weer de lieveling en die krijgt steun van het katholieke front en van Spanje. Na 9 dagen is het sprookje over en de Privy Council (kan je zien als de huidige regering) spreekt zich uit voor Mary die de Dudleys en Jane laat opsluiten in de Tower.

John Dudley houdt de familietraditie in ere en wordt onthoofd. Jane en haar man Guilford worden enkel opgesloten. Mary weigert hun executiebevelen te ondertekenen. Het is ten slotte familie en ze zijn jong en misbruikt door hun ouders voor macht.

P1070513

Wyatt rebellion

Maar het protestantse kamp blijft hopen op een monarch met hun geloof. Thomas Wyatt zet een rebellie in gang, waarschijnlijk om Mary’s zus Elizabeth op de troon te krijgen. Henry Grey doet echter mee aan de rebellie en zo komt Jane, die veilig in de Tower zit, opnieuw in beeld.

Koningin Mary wil ondertussen trouwen met Philip van Spanje, maar die ziet dat enkel zitten wanneer Mary een voorbeeld stelt en hard optreedt tegen verraders. Uiteindelijk tekent ze de executiebevelen van zowel Guildford als Jane, maar nog steeds met tegenzin. Jane’s executie wordt zelfs met drie dagen uitgesteld om haar te overtuigen om zich te bekeren tot het katholieke geloofd. Jane weigert en Mary kan niet anders dan de terechtstelling van haar nichtje te laten doorgaan.

Op 12 februari 1554 wordt Guildford openbaar geexecuteerd. Jane ziet het lichaam van haar man binnengedragen worden in de Tower vlak voordat ze zelf in de beslotenheid van Tower Green het schavot zal betreden. Ze is op dat moment 16 jaar. Nadat ze haar blinddoek om heeft raakt ze in paniek omdat haar handen het blok niet vinden en ze moet hierbij geholpen worden. Tot dat moment is Jane de sereniteit zelf en blijft ze heel sterk.

Puppet queen?

Jane wordt afgebeeld als een puppet queen. Een soort onschuldige maagd, een kind dat tegen haar wil werd gebruikt door dwaze volwassenen. Het bekende schilderij van Paul Delaroche ‘The execution of Lady Jane Grey’ toont dit duidelijk aan. Ik heb er zelf een tijdje voorgestaan in de National Gallery in Londen goed wetende dat dit eeuwen later pas is geschilderd en niets met de realiteit heeft te maken. De onschuld en onmacht druipt er vanaf.

P1070841

The execution of Jane Grey – Paul Delaroche – National Gallery Londen

Het doet haar wat oneer aan vind ik. Jane wist inderdaad niet dat ze koningin zou worden tot 2 dagen voor haar proclamatie. Maar we weten wel dat ze uitermate intelligent was. Ze was overtuigd protestants, veel meer dan haar ouders, en die overtuiging kwam uit zichzelf. Ze correspondeerde met protestantse geleerden over heel Europa en kreeg zo veel respect. Ze wou zich niet laten regeren.

Dudley had verwacht dat hij haar kon bespelen maar merkt al na enkele dagen dat dit niet zo eenvoudig zal zijn. Ze verzet zich tegen het idee dat haar man Guildford koning zou worden. Ook haar periode in de Tower doet vermoeden dat ze een straffe madam was en dan hebben we het nog niet over de waardigheid die ze toont tijdens haar executie. Ik herhaal: 16 jaar.

We verwijzen nog steeds naar haar als the lady Jane Grey. Wat wil zeggen dat we haar de titel koningin niet officieel toedichten en ze vaak vergeten wordt in het lijstje van Engelse heersers. Ze is uiteindelijk nooit gekroond en heeft slechts 9 dagen geregeerd (als je dat zelfs zo mag noemen, ze is the Tower amper uit geweest die dagen).

Ik ben ervan overtuigd dat Jane een goede koningin geweest zou zijn. Wat we weten van haar karakter kan alleen maar respect opwekken. Ze heeft er alleen de kans niet toe gekregen en er een grote prijs voor betaalt.

Meer lezen?

  • Er zijn weinig fictieboeken vanuit het perspectief van Jane Grey zelf. Innocent traitor van historica Alison Weir is een uitzondering en beschrijft haar leven vanaf haar geboorte tot aan haar tragische einde. Ik vind dat er in het begin te veel nadruk wordt gelegd op andere gebeurtenissen (zoals de vrouwen van Henry VIII en de relatie tussen Elizabeth en Thomas Seymour). Jane is in dit boek ook heel sterk en intelligent, misschien een beetje te voor een 15-jarig meisje. Maar het boek vertelt heel mooi de verschillende gebeurtenissen en blijft vrij dicht bij de realiteit.
  • Een hele goede podcast van de BBC over ‘The tragedy of the lady Jane Grey’ die wat meer vertelt over de situatie in 1553 en hoe Jane daarin paste. Helen Castor kan het echt heel begrijpbaar uitleggen, zeker de moeite om te luisteren!
  • Nog op de leeslijst: Her highness, the traitor. Het verhaal van Jane vertelt vanuit haar moeder en schoonzus.
  • Verder vind je vooral heel wat boeken over de twee zussen van Jane: Catherine en Mary. Beide meisjes hebben last van hetzelfde koninklijke bloed als Jane en zullen misbruikt worden voor de macht van anderen en allesbehalve een fijn leven hebben, maar dat verhaal is voor een andere keer ;). Onder andere Elizabeth Fremantle, Ella March Chase en zelfs Philippa Gregory hebben hier over geschreven. Liever een echt historisch boek? Dan is The sisters who would be queen iets voor jou.

Meer sterke vrouwen? Hier vind je de vorige history nerd berichten.