Op het nachtkastje #3

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd?

Deze maandelijkse rubriek doet me daarnaast heel erg beseffen hoe snel de maanden voorbijvliegen. Het is alweer midden oktober!

Letters

  • NIEUWSFLASH: deze maand haalde ik mijn reading challenge. Ik las dus nu al 25 boeken! En ook het aantal bladzijden en het gemiddelde aantal pagina’s per boek van vorig jarig zijn ondertussen verbroken. Beste leesjaar ooit. Nu al.
  • De boeken uit de vorige update zijn ondertussen alweer een tijdje uit. In de tussentijd las ik als 25ste boek een nieuwe Jane Austen, want project klassiekers moet natuurlijk ook verder gezet worden. Northanger Abbey vond ik gelukkig heel wat beter dan Emma en Mansfield Park.
  • Renaissance Italië is één van mijn favoriete periodes om over te lezen, maar in België vind je maar weinig boeken die zich hier afspelen. In de bib nam ik dus maar een boek mee van Sarah Dunant, queen of de renaissance, waarvan ik al wat boeken had gelezen. Dit keer geen verhaal met personages die echt hebben bestaan, maar een klooster in de 15de eeuw als historische context. Adellijke meisjes werden namelijk vaak tegen hun wil naar zo’n klooster verbannen omdat de ouders geen bruidsschat konden betalen. Ik vond dit haar beste verhaal tot nu toe en een aanrader voor iedereen, ook voor wie niet vaak historisch leest. In ongenade heet het boek in het Nederlands.
  • Ondertussen lees ik het 5de deel uit de Saxon Stories (The burning land) van Bernard Cornwell. Voor wie de BBC serie The Last Kingdom heeft gekeken: dit zijn de boeken waarop de serie is gebaseerd. Ik zit ondertussen al wat verder met Uthred en zijn strijd tegen de Denen. En het blijft boeiend geschreven, met veel ironie en fantastische veldslagen. Toch ook maar eens een andere serie van Cornwell beginnen lezen.
  • Mijn treinboek is er een van Ammaniti. Mijn eerste boek van Italiaanse hand. Op aanraden van Leen, want Ammaniti is haar lievelingsschrijver. Tot nu toe iets heel anders dan ik normaal lees, maar het boeit me wel enorm. En hij schrijft ontzettend vloeiend, benieuwd hoe ‘Ik haal je op, ik neem je mee‘ afloopt!

Beelden

  • Geen nieuwe series op dit moment. Het is uitkijken naar de Gunpower serie op BBC met Kit Harrington in de hoofdrol (start op 21 oktober) en de documentaireserie over Elizabeth I haar adviseurs (ook BBC en 23 oktober).

Melodie

  • Ik koop normaal nog regelmatig een CD-album, maar nu was het echt al heel lang geleden. Enfin, de komende maand zal Beautiful Trauma van P!nk on repeat staan en niet veel anders vrees ik.

Gedachten

  • Binnen drie weken trek ik naar het nog zonnige Sevilla. Dus ben ik wat bezig met dit tripje voor te bereiden, zij het wat beperkt. Ik wil mij laten verrassen. Sowieso kijk ik er enorm naar uit. Want vakantie was schaars dit jaar. Heb jij nog een gouden tip voor Sevilla? Laat het dan zeker weten in de comments!
  • Ik speel er ondertussen al wel even mee om misschien een rubriek te wijden aan geschiedenis: interessante gebeurtenissen of personen en mijn kijk daarop. Vaak geïnspireerd door boeken, documentaires en tv-series. Het is zowat het enige aspect van mijn interesses dat nog niet zwaar aanwezig is op de blog. Al hebben jullie ondertussen wel al door dat ik vaak praat over historische fictieboeken en series in deze update ^^. Wat denken jullie, goed idee?

Las jij nog iets bijzonders de laatste tijd? En heb je misschien een goede serie die mijn verslaving terug kan doen opborrelen? 

Advertenties

Trots zijn

Ik ben een millennial. Van millennials wordt al eens gezegd dat ze veel willen, dat ze last hebben van keuzestress en dat ze daardoor makkelijk opbranden. Van millennials wordt tegelijk gezegd dat ze meer geven om ervaringen dan geld, dat ze vooral op zoek naar erkenning en waardering én naar een goede balans tussen werk en privé. Klopt allemaal wat mij betreft. Ik herken mij hier enorm in en vindt mezelf dan ook een ware millennial.

Ik geef niet alleen om geld, ik geef om ervaringen, om iets bij te leren. En ik ben op zoek naar voldoening, vooral voor mezelf. Maar nog meest ben ik waarschijnlijk op zoek naar erkenning. Er is alleen dat kleine probleempje: wanneer ik erkenning krijg heb ik op een of andere manier moeite om die te aanvaarden. Ik kan moeilijk trots zijn op mezelf. Waarschijnlijk is dat die te hoge lat van mij, dat perfectionisme.

Het is namelijk zo dat ik de laatste weken heel hard heb gewerkt en dat ik daar de erkenning voor krijg die ik eigenlijk wel verdien (deze zin is echt niet gemakkelijk geweest om neer te pennen). Maar dat het toch zo ontzettend moeilijk is voor mezelf om daar gewoon blij om te zijn. Om te zeggen ‘dank je’ en daar van te genieten. Om even te glimmen van trots.

IMG_0195

Side note: deze foto staat tegenwoordig garant voor een persoonlijk postje. Ik vind dat wel fijn zo die uniformiteit in foto’s. 

Ik denk dat ik sowieso iemand ben die sneller complimenten geeft dan dat ik ze krijg. Omdat iedereen ergens wel weet “Annelies, die redt zich wel”. Ik ben het gewoon om te zwemmen in mijn eentje op zoek naar de overkant. Om daarvoor hard te werken. Om daarvoor soms zelfs alles aan de kant voor te zetten. Ik haalde de erkenning uit mezelf. Omdat ik iets wilde en als dat dan lukte, dan was ik daar tevreden over.

Klinkt allemaal heel hard, maar ik ben gewoon om ergens alleen voor te vechten, om van niemand afhankelijk te zijn. En dat is soms verdomd moeilijk. Maar het is altijd goed gekomen. En ik ervan overtuigd dat dit een eigenschap is die mezelf er in moeilijke periodes nog vaak gaat doorhelpen.

Maar nu krijg ik ineens erkenning van collega’s, van het management, van vrienden die vinden dat ik goed bezig ben. En dat is even moeilijk. Trots zijn is iets dat ik nog moet leren. Maar ik wil het proberen. Iets vaker hulp vragen zal nog moeilijk zijn. Maar gewoon een eenvoudig ‘dankjewel’ wanneer iemand een blijk van waardering geeft, dat moet lukken toch? En dat dan wat langer onthouden en daar van genieten. Laten we dat proberen. Trots zijn, stap voor stap.

Iedereen creatief #4: geen schrijfexcuses meer

Onder het motto ‘iedereen creatief’ geef ik inzichten, tips en tricks om creatiever door het leven te gaan. De laatste update is ondertussen al weer even geleden. Vandaag wil ik het even hebben over de excuses die ik hoor wanneer mensen praten over schrijven. Veel kennissen vinden het chapeau dat ik het kan opbrengen om vaak te schrijven. Er zijn blijkbaar heel wat mensen die een bepaalde angsten of twijfels hebben wanneer ze willen gaan schrijven.

Om je gerust te stellen: ook ik moet mezelf soms over dat eerste witte blad zetten. En ik heb zeker niet elke dag veel inspiratie (integendeel). Mijn advies luidt simpel: begin er gewoon aan. Iedereen kan namelijk schrijven. Daarom ontkracht ik deze veelgehoorde excuses met plezier.

p1050854-2

“Ik ben geen schrijver.”

Hoe bedoel je? Dat je er niet voor wordt betaald? Is dat je doel? Dorpsdichter worden? Begin aub niet met schrijven voor het geld. Zoek dan maar een andere job. Ik ben ervan overtuigd dat ik het zelfs minder fijn zou vinden als ik ervoor betaald werd. Want dan is het van moeten. Geniet er dus maar van dat niets moet. Je kan schrijven over alles, op je eigen manier. Zalig toch? Iedereen is een schrijver, wanneer je begint met schrijven natuurlijk…

“Ik ben niet goed genoeg”

Wil je de nieuwe Hugo Claus, Lize Spit of Dan Brown worden? Of wil je eigenlijk gewoon schrijven en iets vertellen? Denk jij nu echt Bolt tijdens zijn eerste training ook al records verbrak?

“Ik heb niets te vertellen”

Iedereen heeft iets te vertellen. Misschien kan je vandaag niet meteen iets bedenken. Dat kan. Dat gaat zelfs nog gebeuren. Doe er wat aan! Lees. Ga naar buiten. Leef. Heb lief. Amuseer je. Lees. Je zal snel tonnen inspiratie hebben om over te schrijven.

“Schrijven vraagt veel tijd”

Klopt. Als ik wil dat hier elke week een blogpost verschijnt moet ik daar tijd in investeren. Tijd die ik niet doorbreng met Netflix, in de sportschool of met mijn vrienden. Je kan niet verwachten dat iets geen tijd vraagt. Ofwel investeer je er tijd en moeite in, ofwel niet (en zoek je dus best een andere hobby). Een kwestie van prioriteiten.

“Ik schrijf niet zo vlot”

Dat kan. Ik vind van mezelf dat ik ook niet de meest vlotte schrijfster ben. En ik schrijf zeker niet zonder fouten. Maar ik ben wel aan het schrijven. En door het te doen, leer je bij. Je gaat er uiteindelijk beter door schrijven. Dus gewoon starten met die eerste zin op papier te zetten.

Kunnen we die schrijfexcuses nu voor altijd naar de vuilbak verbannen? En gewoon eraan beginnen? Je hoeft echt niet meteen een boek van 500 pagina’s neer te pennen. Begin met een leuke zin. En daarna nog eentje. En wie weet waar je uitkomt!

Iedereen is creatief 😉 Meer inzichten en tips over creativiteit? De vorige berichten uit deze reeks kan je hier lezen.

Heb jij deze excuses ook wel eens gehoord? Of misschien zelf geopperd?

Londen #6: het koninklijke Westminster

Londen is een stad van vele gezichten. Het statige Westminster, het alternatieve Shoreditch, de levendige city, het gekke Camden,… En dan heb ik het nog niet over de vele prachtige parken of de interessante musea. Ook de omgeving net buiten Londen biedt een grote hoeveelheid aan bezienswaardigheden en toffe daguitstappen. Ik verbleef 5 dagen in deze stad en had dus voldoende tijd om met de verschillende wijken kennis te maken en jullie te overstelpen met tips.

Voor wie had gedacht dat ik stilaan wel was uitgepraat over Londen… Het spijt me, maar ik heb nog altijd enkele wijken niet behandeld. Met een nieuwe citytrip in zicht steek ik dus even een tandje bij. Vandaag vertel ik iets meer over misschien wel het bekendste deel van de wereldstad: Westminster. Note: deze keer wat meer geschiedenisfeitjes dan anders #historynerd.

Koninklijke residenties

Westminster is de plek in Londen met heel wat officiële regeringsgebouwen en de plek waar al eeuwen koningen worden gekroond. Weetje: het is “pas” sinds Willem De Veroveraar (1066) dat Westminster hiervoor in gebruik is, daarvoor was het hof van de Koning gevestigd in Winchester.

Ten tijde van de Tudors stond er een immens paleis langs de Themes, Whitehall Palace. Het was eigenlijk een stad op zichzelf, jammer genoeg brandde dit paleis bijna volledig af. Enkel Banqueting House staat nog recht (stevig gerestaureerd wel). History fact: dit is ook de plaats waar Charles I, als enige Engelse koning uit de geschiedenis, werd onthoofd. Je kan Banqueting House bezoeken, dat staat op het lijstje voor de volgende keer.

P1070249

Met je rug naar Banqueting House kan je de huidige koninklijke residentie bijna ruiken. Buckingham Palace heeft niet echt meer een intro nodig. Het is er ontzettend druk, en dan waren we er heel wat uren na de wisseling van de wacht… Maar toch heeft het wel wat indruk gemaakt. Ik had het iets kleiner verwacht, zo midden in het centrum. Fijn om even een halt te houden, wat foto’s te nemen en dan vooral verder te trekken naar een wat minder drukke plek.

P1070226.JPG

Beestjes spotten in St James Park

Tussen de Themes en Buckingham Palace ligt St James Park. Het is een kleiner parkje, zeker vergeleken met Hyde Park of Regent’s Park. Maar eigenlijk vond ik dit echt wel een heel mooi parkje. Je hebt fijne bruggetjes over het water die opnieuw een uitzicht bieden op Buckingham, of op de Horse Guards. Er zitten ook allerlei diertjes: zwanen, eenden en natuurlijk eekhoorns. Het was in St James dat ik echt zware connectie had met een eekhoorn, ik zweer het! 😉

P1070238.JPG

Big Ben & The Houses of Parliament

P1070253Via St. James wandel je richting The Themes, onderweg kan je langs de Horse Guards en nog enkele andere statige regeringsgebouwen wandelen. Ook kan je kiezen om even langs 10 Downing Street, het huis van de eerste minister, te passeren. Toen wij er waren had mevrouw May het nogal druk en was de straat afgesloten. We waren er namelijk in maart de week na de eerste aanslag op Westminster Bridge.

Uiteindelijk kom je dan uit bij het bekendste monument van Londen: de Big Ben. Het is meteen ook de plek die overloopt van de toeristen die allemaal (tevergeefs) een selfie proberen nemen met het bovenste deel van de toren. De toren zelf heet de Elizabeth Tower trouwens, het is de klok die Big Ben als naam heeft gekregen.

Momenteel is de klok in restauratie, maar het loont de moeite om ook even ’s avonds terug te keren om de verlichte versie te zien. Steek ook zeker even de rivier over richting The London Eye om het regeringsgebouw van de overkant te bekijken (ook handiger om het op foto te krijgen). The London Eye zelf deden we trouwens niet. Vonden we veel te duur en te lang aanschuiven voor wat het was, dan is The Sky Garden een beter alternatief.

Westminster Abbey

P1070455Bij de Big Ben vind je ook de bekendste kerk van Londen, samen met St Pauls, terug. Westminster Abbey is de plaats waar sinds 1066 alle Engelse koningen en koninginnen gekroond werden. De laatste kroning dateert van 1953, toen Elizabeth II de troon besteeg. Er liggen ook heel wat bekende vorsten en personen (Geoffrey Chaucer, Charles Darwin, Isaac Newton…) begraven. Je kan de kerk uiteraard bezoeken, op donderdagavond zelfs voor de helft van de prijs. Ik had niet zo’n kerkgangers bij mij ;), dus voor deze (en St Pauls) moet ik nog eens terug!

 

Meer Londen?

Krijg je niet genoeg van deze metropool? Alle hotspots kan je terugvinden in mijn Foursquare lijstje. Mijn vorige blogs over Londen kan je hier teruglezen.

Zo omarm je de herfst nog net een beetje meer

In maart schreef ik een postje om de lente dat tikkeltje meer in huis te halen. Ondertussen is het sinds enkele dagen officieel herfst, maar het weer doet al een tijdje langer aan het overslaan van de nazomer. Zowat half Vlaanderen heeft de herfst al letterlijk aan de lijve moeten ondervinden en heeft een zware verkoudheid te pakken. Zoals elk jaar stond ook ik weer op de eerste rij wanneer de vallingen werden uitgedeeld #Kendet. Je zou er bijna moedeloos van worden.

Maar de herfst heeft ook zijn goede kanten. De natuur is op zijn mooist, het is de tijd van het jaar om binnen te cocoonen met een goed boek én het is weer cross op tv (hihi ^^). Nog niet helemaal overtuigd? Dan geef ik je nog enkele tips waardoor de herfst gegarandeerd je favoriete seizoen zal worden.

p1060051

  • Vanaf september lijkt je leven een pak saaier te worden (dat lijkt niet alleen zo, het is ook zo. Weg sfeer, ik weet het ^^). Je valt terug in die dagelijkse sleur van vroeg opstaan, gaan werken, eventueel kinderen naar school voeren, ’s avonds nog langs de muziekles of fitness… Je verlangt weer naar die zalige zomeravonden waarop niets moest. Wel besef dan dat routine eigenlijk heel goed voor is. Dat het net die zomeravonden zijn die je lichaam nu zo moe hebben gemaakt. Dat legde ik hier al eens eerder uit. Maak van die sleur dus geen vijand, maar geniet er even terug van dat je een houvast hebt.
  • Blijf naar buiten gaan. We hebben steeds de neiging om onszelf  op te sluiten wanneer het buiten donkerder en kouder begint te worden. Ik moet bekennen dat dit ook voor mezelf een moeilijke is. Ik zit liever lekker warm binnen. Doffel jezelf in met die laarzen, muts en een dikke jas aan en ga even wandelen. Neem dan vooral de kleurenpracht van de natuur in je op en adem een paar keer diep in. Je weerstand is je dankbaar. (Tenzij je een sjaal vergeet, niet goed voor de keel).
  • Koop een nieuw dekentje. Of een nieuwe pyjama. Ook al heb je er al 100. Het hoort allemaal zo bij dat ‘Hygge’-gevoel. Voila, je spreekt er spontaan een mondje Deens door.
  • Maak je lid van de plaatselijke bibliotheek. Of ga naar een boekenmarkt. Of neem een abonnement op een tijdschrift. Of doe het gewoon alle drie zoals ik. Er is niets heerlijker dan met nieuw leesvoer onder dat warme dekentje te zitten, toch?
  • Heimwee naar de zomer? Blijf dan die heerlijke zomerhits beluisteren via je eigen Spotify-playlist. Niemand heeft beweerd dat Despacito verboden is vanaf september. (Maar toch, despacito is nu wel echt passé neen?)
  • Echt wel nood aan nog wat vitamine D? Boek dan met die laatste verlofdagen nog snel een citytripje richting het zuiden. Zo heb je iets om naar uit te kijken. Hier viel de keuze op Sevilla, naar waar trek jij?
  • Eet je ziek aan pompoensoep. Met balletjes. Of met vermicelli. Of met allebei.
  • En bij een verkoudheid? Kippensoep to the rescue. Getest en goedgekeurd.
  • De herfst is ook de ideale periode om een nieuw hobbyproject te beginnen. Maak dat fotoboek met je vakantiefoto’s (van drie zomers geleden), leer jezelf handletteren (en faal daarin kei hard), start een bullet journal (en maak een lijstje met wat er allemaal zo leuk is aan de herfst) of begin nu eindelijk eens met yoga (dan weet je meteen waar je allemaal spieren hebt nadien ^^). De mogelijkheden zijn eindeloos.

Hou jij van de herfst? Wat doe jij om deze periode nog dat tikkeltje fijner te maken?

Op het nachtkastje #2

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd?

Letters

  • Tussen de vorige en deze update las ik nog 2 andere boeken. Ja, ik ben echt in een zware leesperiode. Het tweede deel over Caesar van Conn Iggulden was de moeite en de handleiding van Kelly over bullet journaling (cadeautje voor mijn verjaardag) inspireerde me heel erg. Nu alleen nog zelf aan de slag gaan! Reviews zijn zoals altijd te vinden op Goodreads.
  • Momenteel lees ik een boek van Alison Weir. Zij is een historicus met expertise in Tudorgeschiedenis en schrijft sinds enkele jaren ook fictieboeken over deze periode. Ze is nu een reeks aan het uitbrengen over alle vrouwen van Henry VIII, maar voor ik deze wil aankopen wou ik even checken of haar schrijfstijl überhaupt iets voor mij is. In de bib was het aanbod van haar boeken teleurstellend klein. Het werd uiteindelijk The Lady Elizabeth, over de jonge Elizabeth I van Engeland. Sommige passages hebben mij tot nu toe al echt geraakt, anderen hebben me al serieus met mijn ogen doen rollen om alle clichés die ze gebruikt. Ik ben er dus nog niet echt uit wat ik ervan vind!
  • Op de trein lees ik mijn eerste Murakami, toch wel wat uit mijn comfort zone. Het werd Spoetnikliefde, een niet al te dik boekje. Nog maar net in begonnen dus moeilijk om al een mening te geven. Maar ik ben benieuwd!

Beelden

  • Het nieuwe TV-seizoen in Vlaanderen is begonnen. En eigenlijk boeit het me amper. Ik zit even in een tv-dipje. Hoewel ik ervan overtuigd ben dat er best goede programma’s tussen zitten. Maar even geen interesse hier.
  • Op BBC zenden ze op zondagavond de verfilmingen uit van de boeken van Robert Calbraigh, oftewel J.K. Rowling, over de cases van privédetective Cormoran Strike. Normaal niet zo mijn ding, maar Tom Burke en Holliday Grainger spelen de hoofdrollen en ik ben nogal fan van beide acteurs. De cases kijken lekker weg en zo moet ik die boeken alvast niet meer lezen 😀
  • Verder herbekijk ik seizoen 2 van Versailles. Alleen al voor de kostuums en het decor.

Melodie

  • Veel Imagine Dragons momenteel. Eigenlijk vind ik dat echt wel een goede band. On repeat.
  • De nieuwe 30 Seconds To Mars is uit en het is weer een schot in de roos. Zo’n typische meekweelsong zoals we van Jared Leto en co gewoon zijn. ‘Walk on water’ heet de nieuwe single.

Gedachten

  • Beetje chaos momenteel. Er is wel wat ongoing allemaal op het werk. En september is traditioneel druk. Vorig jaar schreef ik een post om de chaos wat te drukken en deze is opnieuw best relevant, ook voor mezelf.
  • Op zoek naar het ideale boekje en de structuur voor mijn bullet journal. Stilletjes aan ga ik de stap wel echt zetten #workinprogress

De vorige ‘Op het nachtkastje’ kan je hier nalezen. Wat zijn jullie aan het lezen, luisteren, kijken of denken momenteel?

Lichtpuntjes #4

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. Er zijn lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen, maar eigenlijk zijn er elke dag kleinere blijmakers om even dankbaar voor te zijn. Het laatste lijstje dateert van juni en de zomer is traditioneel een periode om blij van te worden. Tijd voor een nieuwe update dus!

21055163_1367795666606939_2683060175881559557_o

  • In juli en augustus elk weekend wel iets te doen hebben. Vooral genoten van de gratis festivallekes hier en daar. Music was my first love.
  • Mijn weekje verlof aan zee. Lekker eten, vrienden die langskomen en vooral lang uitslapen.
  • Mijn verjaardagsweekend. Gevierd tijdens een housewarmingsbbq van een collega en daarna nog 2 dagen gaan dansen op Maanrock in Mechelen. Inclusief geweldig concert van Stan Van Samang, want dat was de eerste keer dit jaar dat ik hem zag spelen. Nooit voor middernacht naar bed en dat dan compenseren met een extra dagje vakantie. Zo’n weekends mogen er nog volgen!
  • Superfijne verjaardagskadootjes krijgen van collega’s en vrienden. They are the best!
  • Het zonnetje dat er toch wel voor gezorgd heeft dat ik mijn volledige zomerkleerkast heb kunnen dragen. Ook al is dat nu jammer genoeg al voorbij.
  • Een beetje verlof over hebben en een najaarstripje boeken. Zo wordt november toch nog een maand om naar uit te kijken!
  • Staan puffen tijdens de wekelijkse zumba. Serieus, het was ‘toevallig’ altijd op dinsdag 30 graden… Maar na een dikke 2 maand dan toch merken dat je echt wel vooruit bent gegaan. #beetjetrotsopmezelf
  • Het crossseizoen dat terug begonnen is. Lekker lang voor de TV supporteren. Heerlijk!
  • Ons nieuw katje, amper 2 maandjes oud, he’s sooo cute. Wie kan zo’n schatje nu harteloos afzetten?
  • Hard werk beloont zien worden. Tevreden klanten. Daar doen we het voor.
  • Fijne reacties op mijn blog, bv. op deze post.

Ondertussen hebben de ziektekiemen mij wel stevig te pakken. De nodige zakdoeken, neussprays en hoestsiroopjes gaan er hier vlot door. Het wordt echt wel een ‘zo-zo-zondag’. Dan doet terugkijken naar fijne dingen eens zo goed! Wat heeft jou de afgelopen tijd blij gemaakt?