Working 9 to 5 #2

Het oorspronkelijke plan achter deze categorie was om jullie regelmatig op de hoogte te houden over hoe het gaat op werkvlak. Mijn eerste update werd dan ook veel gelezen, maar eigenlijk heb ik sinds september 2016 geen grondige update meer met jullie gedeeld. Foei, Annelies! Nu mijn eenjarig ‘jubileum’ op het werk een feit is, werd het dan toch nog eens tijd, want na een jaar is er natuurlijk wel wat veranderd.

Ik vertelde dus al dat ik aan de slag ben als content marketeer in een Leuvens webbureau. Wel, dat is nog altijd mijn kerntaak. Vragen die over alles wat in de ruime zin met content marketing te maken hebben komen bij mij terecht. Samen met meer algemene marketingzaken zoals een analyse van de website en het opmaken van een marketingplan.

Als marketeer ben je met een project van a tot z bezig, wat wil zeggen dat je ook het contact met de klant verzorgt, meetings doet, budgetten opstelt en opvolgt, etc. Je bent degene die zowel de dankuwel krijgt als de klaag e-mail over wat er allemaal fout loopt. Maar over het algemeen valt dat allemaal goed mee, ik investeer graag tijd en moeite om een goede relatie op te bouwen met klanten en hun business leren te begrijpen. In het begin dacht ik dat ze moeilijk zaken zouden aannemen van iemand jonger, maar uiteindelijk zitten zij met een specifiek probleem waarvoor ze een extra partij inschakelen en is het aan mij om met mijn ‘expertise’ hen te helpen.

Dat brengt me bij een tweede soort werk: het geven van opleidingen en workshops. Meestal gaat dit om workshops op maat waarbij je in een aantal sessies gaat kijken om de onlinemarketingstrategie (ja, dat is 1 woord) uit te werken of te optimaliseren. Soms gaat het ook om grotere sessies voor een groep van klanten over een bepaald onderwerp. Stiekem vind ik dit één van de leukste aspecten aan mijn job, omdat je directe interactie hebt met je klant(en) en meteen ziet dat je hen echt wel helpt.

Naast het pure inhoudelijk werk doen wij binnen het team ook aan sales. Potentiële klanten benaderen, salesgesprekken, offertes maken etc. Niet meteen het allerleukste aan de job, maar wel noodzakelijk en opnieuw kom je met heel wat mensen in contact.

img_0001

Sinds een maand komt daar nog bij dat ik project manager van het team ben geworden. Concreet wil dit zeggen dat ik verantwoordelijk ben voor allerlei praktische zaken zoals facturatie, maar verder is het vooral mijn taak om het team wat te trekken en de overige teamleden te begeleiden en ervoor te zorgen dat zij goed kunnen focussen op hun inhoudelijk werk. Daarnaast kom ik nu ook meer in contact met de andere teams en ben ik aanwezig bij allerlei interne meetings. Aan deze functie moet ik echt nog aan wennen en ga ik hopelijk de komende maanden in kunnen groeien!

Als team zijn wij ook verantwoordelijk voor de eigen online marketing (dat moet ook nog gebeuren natuurlijk). Ik heb mij heel erg gesmeten op de nieuwe website, die ondertussen een aantal maanden online staat. Dat was een werk van lange adem en is nog steeds een job zonder eind. We hebben een bedrijfsblog en nog een heel aantal andere pagina’s die regelmatig nieuwe content vragen. Ik schrijf dus af en toe stukken en ben copywriter van dienst bij eventuele vragen van klanten.

Ten slotte help ik momenteel elke vrijdag het supportteam. Klanten die hun website bij ons hebben en daar een probleem of vragen bij hebben help ik verder. Dit is heel leerrijk om te zien wat voor soort vragen er binnenkomen. Ik kom op deze manier ook met elke andere collega in contact en zo leer je wel met iedereen samenwerken. Het enige nadeel aan support is dat klanten soms echt heel onvriendelijk of ongeduldig kunnen zijn. Mails die op vrijdag om half 5 binnenkomen met als onderwerp ‘dringend’. Tja, dan moet je even kalm blijven.

Als ik dat hier zo allemaal lees is het wel een hele boterham. Ik vind het wel fijn dat mijn job zo gevarieerd is. Ik behoor ondertussen tot het groepje multifunctionele werknemers 🙂 en gelukkig wordt er steeds op voorhand gepolst of ik een bepaalde extra functie wel zie zitten. Support is iets tijdelijk en het project management gedeelte is compleet nieuw (nu ja ik was ook wel al project manager tijdens mijn stage bij Seven, maar hier is de invulling een beetje anders). Ik zie wel weer ik uitkom zeker?

Beetje ironisch ook dat deze post net nu online komt, ik geniet deze week namelijk van een weekje vakantie. Dat was alweer veel te lang geleden, mijn lichaam had het wel even gehad met de drukte en het vroege opstaan.

Zou jij mijn job graag doen denk je? 

Londen #3: het levendige Southwark

Londen is een stad van vele gezichten. Het statige Westminster, het alternatieve Shoreditch, de levendige city, het gekke Camden,… En dan heb ik het nog niet over de vele prachtige parken of de interessante musea. Ook de omgeving net buiten Londen biedt een grote hoeveelheid aan bezienswaardigheden en toffe daguitstappen. Ik verbleef 5 dagen in deze stad en had dus voldoende tijd om met de verschillende wijken kennis te maken en jullie te overstelpen met tips.

Ik gaf eerder al tips voor Kensington en omgeving. Vandaag zet ik mijn must-sees in het bekendste deel van de stad op een rijtje. Londen City! Dit stadsgedeelte wordt ook vaak Southwark genoemd. Southwark is eigenlijk het gedeelte aan de overkant van de Themes waar je onder andere de City Hall en Borough Market vindt en dat via verschillende bruggen verboden is met The City. Ik had het gevoel dat ze dit stadsdeel momenteel ook nog heel erg aan het opwaarderen zijn, zo waren ze er een extra metro- of treinlijn aan het leggen.

Tower Bridge

We begonnen ons dagje in The City met een bezoek aan The Tower Of Londen. In dit artikel gaf ik al een heleboel tips om deze historische site te verkennen. Vanuit de Tower heb je steeds een prachtig zicht op de iconische Tower Bridge. Deze brug heet dus niet Londen Bridge zoals velen denken. De Londen Bridge is de groene brug die je kan nemen om naar Borough Market te gaan.

P1070540.JPG

Net zoals in Boedapest met de Kettingbrug had ik er op voorhand niet zoveel van verwacht, want het is tenslotte toch maar een brug. Toch stond ik opnieuw met open mond te kijken naar de grootsheid van dit bouwwerk. Ik moet het gaan toegeven: ik vind bruggen fascinerend. There, I said it.

Voor het beste zicht op Tower Bridge ga je best eerst vanaf The Tower Of Londen de brug voorbij. Je hebt daar een kleine haven met cafeetjes (St. Katherine’s Docks). Het is er heerlijk rustig en je kan er de tijd nemen om de Tower Bridge mooi op de foto te krijgen.

Smullen bij Borough Market

Als je de brug over bent kan je nog even links het straatje Shad Thames induiken. Wij hadden na een bezoekje aan de Tower wel wat honger gekregen dus gingen we richting SouthwaP1070557rk Cathedral, waar Borough Market zich schuilhoudt. Onderweg loop je langs de City Hall (een soort glazen ei met een leuk parkje ervoor!) en de welbekende Shard, één van de hoogste gebouwen in Londen waar je kan betalen voor een prachtig uitzicht. Sinds kort is er echter een gratis alternatief met The Sky Garden.

Ik had op voorhand wat schrik dat goedkoop en lekker eten een uitdaging zou worden in Londen. Wel, ga gewoon naar de vele foodmarkten en dat probleem is opgelost. Ik vond Borough Market de max! Veel volk, maar nooit dat het echt stoort. Ik had alleen immens last van keuzestress, want werkelijk alles zag er lekker uit!

P1070585

Met een volle maag en bv. een ijsje van geitenmelk in de hand loop je deze keer wel over de Londen Bridge weer naar de City. Onze volgende stop was LeadenHall Market, blijkbaar bekend van Harry Potter, maar echt gewoon een prachtige markthal. Die kleuren, ik was fan!

Hierna trokken we naar de Sky Garden, waar we op voorhand een tijdstip voor hadden moeten kiezen. De Sky Garden is een gebouw van 55 verdiepingen, even hoog als The Shard ongeveer, waar je gratis(!) naar boven mag. Ik ga hier nog een apart artikel aan wijden, maar dit is echt de beste tip die ik je kan geven! Doen!

Millennium Bridge & omgeving

Na ons hoogtebezoek staken we de Themes nog één keer over, deze keer via de voetgangersbrug, ofwel de Millennium Bridge. Fun fact: deze brug werd geopend in 2000 bij de overgang naar een nieuw millennium (deuh ^^), maar moest al snel weer sluiten omdat hij te hard wiebelde. Ondertussen is hij heel stabiel (ik heb het getest ^^) en is het vooral een leuke manier om de rivier over te steken en rond te kijken. Je ziet namelijk alle hoogtepunten van Londen vanop deze brug!

P1070680De Millennium Bridge verbindt de prachtige Saint Paul’s Cathedral (waar Lady Di trouwde) met Tate Modern (dat we een dag later ook bezochten, hierover vertel ik je nog wel eens wat meer). Je kan St Paul’s bezoeken of beklimmen, maar daar hadden wij de tijd niet voor. Ik vond het evenwel een prachtig gebouw waar we enkele keren zijn rondgelopen en het uitzicht vanaf het einde van de Millennium Bridge op de koepel is fenomenaal (ik kreeg instant Rome feelings, al is de Sint-Pieter nog van een ander niveau natuurlijk!).

Aan de overkant kan je dus niet alleen moderne kunst spotten in de oude brouwerij, maar staat ook Shakespeare’s Globe. Dat is een reconstructie van het originele theater waarin tijdens de 16de eeuw de stukken van Shakespeare voor het eerst gespeeld werden. Je kan nog steeds gaan kijken in het houten theater en net zoals vroeger zijn er zitplaatsen voor de elite en goedkopere staanplaatsen voor ‘het gepeupel’ ;). Wij waren er buiten het hoogseizoen en dus stonden er geen stukken geprogrammeerd, een volgende keer wil ik er zeker één gaan zien. Een rondleiding kan ook, maar die vonden wij persoonlijk te duur.

P1070694.JPG

Chocolade salami

The City is het meest drukke gedeelte van Londen, zeker ’s avonds. Het is ook, samen met Westminster, het meest toeristische. Om ’s avonds gezellig en betaalbaar te eten kan het al eens zoeken zijn. Wij belandden op een gegeven moment in Smithfield (waar vroeger o.a. misdadigers geëxecuteerd werden door ze openbaar te verbranden – een gezellige buurt is dit doorheen de geschiedenis eigenlijk nooit geweest ^^) waar je nog wel een aantal originele eetplekken vindt. Polpo is zo’n plek. Het is een soort Italiaans tapasrestaurant, met een eenvoudig maar lekkere kaart. Het voordeel van de niet zo grote hoofdgerechten is dat er plaats over is voor dessert! Wat dacht je van een nutella pizza of chocolade salami , een chocoladedessert dat er effectief uitzag als chocolade, I kid you not!

Ik besef dat ik hier waarschijnlijk vooral voor de hand liggende plekken heb vermeld, maar dit zijn wel allemaal musts als je eens in Londen bent. Doorheen onze trip hebben we ook enkele meer geheime plekken en parkjes ontdekt, ook in the city, hierover ga ik nog een aparte post schrijven, maar enkele plekken en al degene hierboven heb ik alvast toegevoegd aan mijn Foursquare lijstje.

Hebben jullie nog tips voor Londen die ik vergeten ben?

Operatie kleerkast

De weg naar het perfecte leven is er eentje zonder eind. Om vooruit te komen breek je deze weg best op in kleine kasseien. (Bij deze beloof ik plechtig dat deze zin de meest filosofische van de hele post was!) Deze zomer doen heel wat bloggers mee aan de Perfect?-blogchallenge, gebaseerd op het gelijknamige programma. Omdat de zomer altijd al een drukke periode is laat ik deze aan mij voorbijgaan, maar ondertussen werk ik natuurlijk zelf verder aan het perfecte leven en vooral meer rust in mijn hoofd.

Het verhaal van de tabbladen is ondertussen een bescheiden succesje geworden. Afgelopen week had ik op een bepaalde dag wel weer duuzend (lichte overdrijving ^^) tabjes openstaan, zo een dag dat jan en alleman iets klein nodig had en ik niets kon afwerken… Maar op dagen dat er iets minder versnippering is, lukt het me aardig om het aantal tabs beperkt te houden. Hoera!

Dus was het vorig weekend tijd voor een nieuwe stap richting een leger hoofd. En wel eentje dat al jaren op de planning stond, maar nu echt wel dringend begon te worden, kendet? Met de warme dagen en de niet te houden hitte op onze zolder die wij kantoor noemen was ik nogal snel door mijn voorraad zomerkleding die geschikt genoeg is om in te gaan werken. Ik droeg op den duur elke week hetzelfde kleedje en zag het bos door de bomen niet meer door mijn vele shorten en topjes.

Dus begon ik aan operatie kleerkast en heb ik letterlijk elk kledingstuk uit mijn kast vastgenomen om te kijken wat ik hier nog mee wil doen. En eigenlijk waren er maar 2 opties: morgen nog aandoen of weggooien! Klinkt hard, maar ik heb jarenlang kleren bijgehouden onder het motto – komt ooit nog van pas – om ze dan nooit meer te dragen.

Want ik had nog stapels kleding die ik droeg tijdens het middelbaar – als ik 14 tot 17 jaar was dus – het merendeel van die kleren waren ook gewoon versleten of pasten uiteraard niet meer. Onmiddellijk de kringloopzak in dus! Maar er waren ook gewoon veel kleren die nog draagbaar waren, maar die gewoon zo gedateerd waren of niet geschikt voor mijn volwassen ik. Dus ja ook weg ermee dan maar.

Ik heb eigenlijk exact het principe toegepast als Karen Damen en Gilles Van Bouwel in Perfect: word ik hier nog gelukkig van? Nee, weg ermee dan! Ik stond versteld van hoe gemakkelijk het voor mezelf was om dingen weg te gooien. Op het einde van de rit heb ik toch nog een aantal tussencategorieën moeten inbouwen: strandkledij (te bloot om in te gaan werken, maar toch nog mooi en draagbaar), kleding die nog niet wilde weggooien om een emotionele reden (band-t-shirts bv.) en een paar kledingstukken om naar de jaarlijkse foute party te gaan (want gewoonweg te fout om bij daglicht te dragen ^^).

Het eindresultaat mag er wezen: ik heb één kast met winterblouses en vestjes (van mijn winterkleding heb ik amper iets moeten weggooien, enkel wat vestjes met gaten in en wat pullen heb ik express bijgehouden voor de cross), één kast met kleedjes, rokjes en zomerbloesjes. En dan een legkast voor mijn broeken, shortjes en t-shirts. Ik heb ineens ruimte over en ik weet daarnaast perfect wat ik nog mis in mijn garderobe (ondertussen ben ik dus al 2x gaan shoppen ^^) en het beste van allemaal is dat ik een aantal stukken heb herontdekt die nog perfect (ja het buzzwoord van deze post) in orde zijn en die ik deze zomer sowieso weer draag op kantoor. Operatie kleerkast is geslaagd, al zeg ik het zelf!

Een capsule kleerkast met een beperkt aantal stuks is nog steeds niet aan de orde, maar de situatie waarin ik elk stuk uit mijn kast ook effectief draag komt stilaan dichterbij!

Heb jij al eens grote kuis gehouden in je kleerkast?

Over omeletten en een dikke dankjewel

Een blogbericht op woensdag? Met dan nog zo’n gekke titel? Ja, vandaag kan alles! Het is namelijk weer typisch iets voor mij om mijn eigen blogverjaardag te vergeten. Eergisteren werd GoAnnelies namelijk 2 jaar! En daar hoort toch echt wel een berichtje bij.

Het was 2 jaar geleden een beetje een zot idee om iets te beginnen neerschrijven op een blog. Ik zou enkel schrijven wanneer ik mijn ei kwijt moest. Niet te vaak dus. Wel, that escalated quickly! 😀 Met de omeletten die je kan bakken met alle eieren die ik hier ben kwijt geraakt de afgelopen 2 jaar kunnen we ondertussen heel Afrika te eten geven. Soit, schrijven bleek iets meer dan een leutigheid. Het bleek een passie, ik maakte er voor een deel zelfs mijn beroep van. Een geslaagd zot idee dus. De wereld heeft nood aan meer zotte ideeën!

Mijn blog is zeker veranderd, zowel qua toon als qua inhoud. Als ik scrol door de verschillende berichten merk ik heel duidelijk in welke periode of gemoedstoestand ik op een bepaald moment verkeerde. Maar het is niet meer dan normaal dat de blog meegroeit met het meisje zeker?

En dan is er nog mijn lezerspubliek dat gestaag groeit. Jullie zijn niet met velen, maar jullie zijn wel trouw. En ik ken allang niet meer iedereen persoonlijk. Ik vind het zo fijn dat er ondertussen altijd wel iemand een reactie achterlaat op mijn berichtjes. Het is echt door jullie dat bloggen zo fijn blijft. En ik hoop dat jullie nog steeds evenveel plezier hebben in het lezen van mijn stukjes als ik aan het schrijven ervan.

Maar dus een welgemeende DANK JE WEL! Ik ga nog een tijdje door! Waar wil jij eigenlijk meer over lezen? Is er nog iets dat je van me wilt weten? Wat is jouw favoriete artikel? 

Project offline #3: meer magazines

Hoewel ik in december vol goede moed begon met minder online te zijn, moest ik in april bekennen dat het me nog niet echt gelukt is. Ondertussen ben ik nog altijd verstrengeld met mijn smartphone. Maar met de zomer in zicht merk ik dat ik automatisch iets meer tijd offline spendeer.

In de eerste plaats ben je in juli en augustus natuurlijk vaker een dag of avond weg met vrienden. Terrasjes, bbq, festivals, shoppen en noem maar op. Op zo’n momenten mis ik mijn online media helemaal niet. Ten tweede heb ik de afgelopen tijd belachelijk veel gelezen – zo blijkt uit deze update – en koop ik heel wat (nieuwe) magazines. En dat is vrij nieuw voor mijn doen eigenlijk.

Bij Tina las ik alweer even geleden dat zij een echt magazinemeisje is. Wel ik ben dat eigenlijk nooit geweest. Ja, in het middelbaar las ik natuurlijk ook de Joepie 🙂 (wie niet?), maar verder ben ik echt een boekenmeisje. Graag een – bij voorkeur dik – verhaal waar ik uren in kan verdwalen. Maar nu lees ik ook vaker een magazine letter voor letter uit en ontdek ik ondertussen ook nieuwe boekskes die me interessant lijken. En dat komt project offline alleen meer ten goede 😉

De Flair, TvFamilie, Feeling of Elle zijn niet aan mij besteed. Ik ga op zoek naar die boekjes die net wat meer meerwaarde bieden en die je best ook opnieuw kan lezen (de zogenaamde bibliozines). Even een kort overzicht van mijn favorieten.

Flow Magazine

Het tijdschrift waar ik al het langst fan van ben. Flow gaat over klein geluk, mindfullness en echte mensen. Het is een Nederlands boekje, dat merk je soms wel eens, maar er worden best wel universele thema’s behandeld. Ik hou vooral van hun filosofische en psychologische stukken en wat minder van de paper goodies die er steeds bij zitten. Door Flow ben ik trouwens ooit begonnen met project offline (offline is the new luxury is namelijk één van hun leuzes).

p1050597Ik ben een trouwe fan, maar koop ook zeker niet elke maand het boekje (altijd ook een investering, namelijk 7,50 euro per stuk), het hangt wat van de inhoud af. Soms koop ik hun specials, maar enkel als ze echt 100% mijn ding zijn zoals de special over ‘Mindfullness en creativiteit’. Deze zomer kocht ik voor het eerst hun vakantieboek, ik ben zeer benieuwd wat ik daar van ga vinden!

National Geographic Historia

Wie mij kent weet dat ik een geschiedenisnerd ben. Nu zijn er ontzettend veel geschiedenismagazines op de markt, maar ik vond ze nooit de moeite. Een quest of historia vond ik vaak gewoon lelijk vormgegeven, ongestructureerd en met een enorme focus op de geschiedenis van de laatste 150 jaar (inclusief wereldoorlogen). Laat dat nu niet echt de periode zijn waar mijn hart van volloopt.

Een maand geleden zag ik ‘National Geographic Historia’ liggen in de winkel met Lorenzo De Medici op de cover. Mijn aandacht was getrokken. Na even de inhoudstafel bekeken te hebben zat het snel in mijn tas. Ondertussen heb ik hem bijna uit en ben ik verkocht. Het boekje brengt maar een aantal verhalen, maar behandelt deze erg in de diepte.

Het is ook mooi om te door bladeren en logisch opgebouwd. In deze editie kwamen het oude Rome, het oude Egypte, de Middeleeuwen en dus de renaissance met de Medici’s al aan bod. Helemaal mijn ding! Ik heb al wat nieuwe dingen bijgeleerd ook. Het boekje is duidelijk Nederlands en dus kwam er ook een Nederlands verhaal aan te pas. Op zich vind ik dat niet zo erg, want de Nederlandse geschiedenis krijg je als Belg niet zoveel te horen natuurlijk.

Na wat research blijkt dat dit boekje sinds 2015 op de markt is, 4 keer per jaar verschijnt en de prijs per stuk is 6,95 euro. Helaas hebben ze geen echte website of nieuwsbrief die me op de hoogte houdt van nieuwe issues. Werkpuntje zeg maar!

Bohamontes

Als echte koersfanaat wist ik natuurlijk van het bestaan van dit boekje, al heb ik het nog nooit bewust zien liggen in de krantenwinkel. Nadat op Twitter weer wat mensen zich lovend hebben uitgesproken over de nieuwste editie en mijn Flow van juni na 3 dagen al uit was (het was mooi weer ^^) besloot ik het er toch eens op te wagen.

Een heel boekje over de koers, dat steeds een bepaalde thema behandelt (deze sprinters – eigenlijk niet mijn favoriete coureurs). Bohamontes is van Belgische makelij, een echt bibliozine en dus niet goedkoop (9,95 euro per stuk). Ik heb er al eens doorgebladerd en het is zo clean vormgegeven met enkele karaktervolle foto’s en heel veel tekst en interviews om te lezen. Hier ga ik even zoet mee zijn.

Een oude getrouwe en 2 nieuwe ontdekkingen dus. Tja mindfullness, geschiedenis en koers, het klinkt als de ideale combinatie voor mij. Maar ik ben zeker nog op zoek naar andere aanraders om uit te proberen. Welke tijdschriften verslinden jullie? En lees jij één van bovenstaande magazines ook?

Leesupdate: De Verbeelding Book Challenge

Begin dit jaar stelde ik mezelf enkele stevige leesdoelen. Opnieuw 25 boeken lezen voor de Goodreads challenge, waaronder liefst een paar stevige klassiekers en ondertussen meedoen met de Verbeelding Book challenge. In die blogpost zei ik toen dat ik eerst een half jaar gewoon zou lezen waar ik zin in heb, en na een half jaar wel zou evalueren hoeveel puntjes ik al geschrapt heb. Wel aangezien we bijna eind juni zijn (en 2017 dus al voor de helft gedaan is, serieus hoe hard vliegt de tijd?) werd het toch echt wel tijd om een stand van zaken neer te schrijven.

Verbeelding Book Challenge hoor ik je denken? Wel even een korte recap. Kathleen van Verbeelding stelt elk jaar een lijstje op met 30 puntjes, het ene al wat meer haalbaar dan het andere, om zo lezers te stimuleren uit hun comfort zone te lezen en elkaar te inspireren.

Volgens Goodreads ben ik trouwens on track om 25 boeken te halen. Ik las reeds 12 boeken en van 2 andere boeken ben ik zeker dat ik ze deze maand nog uitkrijg, dus neem ik zelfs een voorsprong. Een totaal van 14 boeken op 6 maand, niet slecht, al zeg ik het zelf.

Maar hoeveel puntjes van de #Verbeeldingbc17 kan ik al afstrepen met deze 14 boeken?

p1050592

Een boek met meer dan 700 pagina’s (ieder jaar een beetje meer)

Nailed it! The Sunne in Splendour, een boek over Richard III telde 1229 pagina’s. Ik ben wel nog maar 1 keer over de 700 pagina’s gegaan. Dat kan beter!

Een boek met minder dan 200 pagina’s (om het voorgaande puntje te compenseren)

Deze is voor mij een moeilijke, dunne boeken zijn gewoon niet mijn ding. Tenzij ik een goede reden heb, en Jamie Fraser is een goede reden. Ik las de Outlander prequel De oorsprong, goed voor 134 pagina’s. Gaat niet mijn favoriete boek van dit jaar worden, maar als fan moet je deze gelezen hebben.

Een boek geschreven door meerdere auteurs

Nope. Nog niet. Ik lees eigenlijk zelden iets dat geschreven is door meerdere auteurs merk ik nu op.

Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou

Oei, ik ben niet echt een lezer die fangirlt over auteurs, of daar heel veel informatie over opzoekt. Ik heb dus geen idee, waarschijnlijk nog niet?

Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht

Jane Eyre en Emma zullen wel in deze categorie vallen zeker? The alchemist (currently reading) en All the light we cannot see misschien ook? Enfin, deze moet lukken.

Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)

Euhm ja, nog niet. En waarschijnlijk gaat dat ook niet gebeuren. Ik bedoel, hoe begin er zelfs aan? Iemand tips?

Een boek gepubliceerd in 2017

Ik heb nog een half jaar hé 😉

Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)

Er staan nog heel wat sportbiografieën op het lijstje. Moet ik eens werk van maken.

Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt (want er gaat niets boven een boek met een lange titel)

Voorlopig is de langste titel All the light we cannot see (in het Nederlands wordt dat nog langer, maar ik las hem in het Engels). Wie weet komt daar nog een langere titel bij.

Een boek met een titel die bestaat uit één woord

Tot nu toe telt hiervoor alleen Emma van Jane Austen. Deze is dus al binnen!

Een boek met een kleur in de titel

Vorig jaar las ik veel boeken met kleuren in de titels. Dit jaar nog niet.

Een boek met een nummer in de titel

Nein. Titels zeggen ook zo weinig over de boeken. Niet echt een prioritair puntje wat mij betreft.

Een boek met een illustratie op de cover

Wat is hier de definitie van een illustratie? Geen foto? Dan heb ik er genoeg. Ik kies er aan het eind van het jaar wel de mooiste geïllustreerde cover uit.

Een non-fictie boek

De val van Matthias Declercq is jammer genoeg geen fictie. Hoewel de schrijfstijl fictief aandoet vertelt dit boek het verhaal van 5 wielrenners en hun vaak tragische leven in het peloton. Een must-read wat mij betreft!

Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen

Deze moet nog wel lukken dit jaar.

Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…)

Nog niet echt, maar ik wil weer verder met Outlander, dus ja dan komt die er nog wel aan.

Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt

De radio staat centraal in All the light we cannot see, telt dat ook?

Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat

Iemand suggesties?

Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen

Makkie, bijna elk historisch verhaal kan hiervoor tellen. De Yorks in The Sunne in Splendour, the Seymours uit The May Bride of the Poles uit het fantastische The Courier’s tale. En dan vergeet ik Isabella Van Castilië en haar nageslacht nog uit The queen’s vow. Moeten er nog stambomen zijn?

Een boek gepubliceerd voor je geboren werd

Deze is voor mij natuurlijk gemakkelijker dan een auteur vinden die jonger is. Jane Eyre, Emma, The Alchemist, The Sunne in Splendour,…

Een boek dat je al een keertje las

Nog geen rereads dit jaar.

Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt

Het verste dat ik tot nu toe ben geweest is… Spanje… Of Italië 😀 Nog wat werk aan de winkel dus.

Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest

Afgelopen voorjaar trok ik naar Londen, heel wat boeken die ik las spelen zich daar af. Laat ons voor deze Sword Song van Bernard Cornwall nemen. De ondertitel is namelijk ‘The battle for London’.

Een boek uit de bibliotheek

Check! In juni lid geworden van Tweebronnen in Leuven. Sindsdien al heel wat geleend. Ik kies er nog wel een aanrader uit.

Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid

Ik heb All the light we cannot see gekregen, dat telt hé? :p Ja, echt lenen van iemand anders, daarvoor lees ik te specifiek vrees ik.

Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)

Het verwonderd mij dat ik zo’n boek nog niet las, deze moet in orde komen.

Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las

Jane Eyre, jarenlang op de leeslijst Engels gestaan, nooit opgepakt. Ik begrijp helemaal niet waarom, het is een geweldig verhaal. Lange leve project klassiekers!

Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij

Hier komen er ook al een aantal voor in aanmerking, ik kies in december wel.

Een boek dat in ergens ter wereld op de verbannen lijst staat

Dit zou ik eens moeten opzoeken. Ik heb werkelijk geen idee.

Een eerste deel in een reeks

De poorten van Rome is het eerste deel van een reeks over Caesar. Verder ben ik ook begonnen met de lord John reeks van Diana Gabaldon (ok ja Outlander all over the place, I know).

Voorlopig heb ik dus 16/30, dat is alvast niet gebuisd. Ik heb natuurlijk nog wel heel wat boeken te gaan dit jaar. Hoe ver sta jij met je leesdoelen? Heb je nog aanraders voor mij? 

P.S. Ik publiceer geen boekrecensies op deze blog. Al mijn gelezen boeken en wat ik er van vond kan je terugvinden op mijn Goodreadsaccount (voeg me gerust toe als vriend). Maar misschien moet ik toch af en toe wat aandacht besteden aan mijn gelezen boeken in de vorm van andere boekgerelateerde artikelen. Wat denk je, goed idee?

Picture imperfect #1 (+oproep)

Soms heeft het leven van die momenten in petto dat je jezelf wel moet uitlachen. Bridget Jones momenten. Dingen die je niet op Instagram kan of wil zetten. Omdat ze niet perfect zijn. Zaken waar je dus niet over praat, tenzij op een lacherige toon.

En dat steekt me allemaal wat tegen eigenlijk. Ik had me hier voorgenomen om mijn sociale media, en met name Instagram, nieuw leven in te blazen. Maar het lukt me niet. Omdat ik een hekel heb aan het hele perfecte gedoe op dat medium. Mijn computer staat waarschijnlijk vol foto’s die mooi genoeg zijn en die likes zouden verzamelen. Maar toch ben ik bijna elke keer weer teleurgesteld als ik een foto plaats. Niet om het aantal likes, maar om de hypocrisie van die foto. Want bijna nooit staat er een perfect moment op de foto.

Mensen nemen een foto van hun cocktail op een terras, maar niet van hoe ze die een paar minuten later per ongeluk uitgieten over hun bloesje. Of van hun bruine benen in een hemelsblauw zwembad. Wat de volger niet weet is dat het zwembad te koud is om in te zwemmen en die persoon dus even hard ligt te zweten als jij in je iets minder perfecte tuin thuis. Of van die typische foto’s van iemand boven op een berg. Je moet er eens op letten, die persoon staat bijna altijd met zijn/haar rug naar de camera. Misschien is dat wel om te vermijden dat de volger zijn/haar betraande en stoffige gezicht te zien krijgt. Want zo’n bergtocht is zwaar, hels en vermoeiend en je vervloekt jezelf constant.

DSC_0032

Ook ik heb heel wat foto’s met mijn rug naar de camera.

Bovenstaande voorbeelden zijn maar denkpistes, of dit echt altijd het geval is dat weet ik niet. Ik verzon er maar even iets bij. Maar het gaat om het principe. Perfecte momenten bestaan niet, ze zijn altijd imperfect op een bepaalde manier en het is net die imperfectie die een moment perfect maakt. Want als de bergtocht op zich leuk is, wat is er dan nog speciaal aan het uitzicht op de top?

En dus wil ik op mijn blog een ode brengen aan het imperfecte moment. Want dat maakt het leven de moeite waard. Laten we deze momenten dus niet wegstoppen of stilzwijgen, maar net vieren. Doe je mee? 

Ik zal beginnen. Een greep uit mijn imperfecte momenten van afgelopen week.

  • Een hele dag op het werk rondlopen op mijn mintgroene sokken omdat mijn nieuwe mintgroene schoenen zoveel pijn deden dat er nu rode vlekken op de achterzijde zijn. Mintgroen met rood is the new black, toch? En nu natuurlijk al een week pijn hebben in zowat elk paar schoenen. En dat proberen niet te laten zien als ik aan het wandelen ben.
  • Een wrap zo lang hebben opgewarmd in de microgolf dat hij keihard is geworden (want ik was met mijn hoofd weer eens niet bij), dan maar gebruiken als pizza zeker? Serieus, waarom zou je nog pizzadeeg kopen. Wraps zijn gewoon multifunctioneel.
  • Thuiskomen van een drukke meetingdag en ontdekken dat er een gat zit in je hartjesondergoed (hier ga ik geen verdere uitleg bij geven) en dan beseffen dat je de hele dag daarin professioneel hebt zitten wezen. Hoe relatief is het leven eigenlijk?
  • Ook in dit blogbericht vier ik duidelijk het imperfecte leven. (Dat verhaal van de limonadetap alleen al ^^.

En nu is het aan jou. Heb jij een imperfect moment dat je wil delen? Het komische verhaal achter die ene foto die zoveel likes heeft gehaald (of net niet)? Of wil je even iets kwijt over dit topic? Stuur me dan even een mailtje op goossensannelies93@gmail.com.

Ik zou hier graag een zomerreeks over maken. Het is een beetje een experiment, maar op basis van jullie input vieren we samen het imperfecte leven nog net een beetje meer.