De ‘Lisa’ in mezelf

Op VTM is een nieuwe telenovella gestart. Dat is een soort modern sprookje met een coming of age verhaal dat zich richt op tieners en jongeren. Telenovella’s komen oorspronkelijk uit Zuid-Amerika en de bekendste van Vlaanderen is ongetwijfeld ‘Sara’.

De nieuwste telenovella heet ‘Lisa’ en de korte beschrijvingen gaat als volgt: “Lisa droomt van een carrière als creative in het hippe marketingbureau vlakbij haar huis. Maar durft ze ook? Want tot nu toe is ze nog nergens geraakt door haar extreme verlegenheid.”.

Ik heb de reeks nog niet gezien en denk ook niet dat ik dat ga doen. Elke dag een half uur vrijmaken voor zoiets dat lukt me toch niet. Ik wil dit jaar net minder tv kijken. Maar de beschrijving zorgde wel voor heel wat nostalgie. Want de 17-jarige Lisa uit de telenovella had even goed Annelies kunnen heten.

Toen ik 17 was droomde ik ook van een creatieve carrière in een hip reclamebureau. Mijn Lisa heette Nina, de rol die Lotte Heijtenis vertolkte in Dubbelleven. Een Eén-serie uit 2010 die ging over twee vrouwen die met dezelfde man getrouwd waren. Soit, Nina werkte in de serie in een reclamebureau en gaf daarbij presentaties om klanten en collega’s te overtuigen van haar ideeën. Ze leek me zo’n echte zakenvrouw. En dat wou ik ook dus ben ik gaan kijken naar studierichtingen waarmee je in de reclame kon belanden.

Uiteindelijk ben ik zo gestart aan de opleiding Communicatiewetenschappen waar ik ook met marketing, PR en heel wat andere gebieden kennismaakte. De reclamedroom was al minder prominent aanwezig. Maar nadat ik dat diploma kon afvinken, begon het toch terug te kriebelen en startte ik aan de Belgian Advertising School. Ik werkte daardoor een half jaar in een reclamebureau en leefde het leven van Nina. Brainstorms voor coole merken zoals Netflix met een creatieve directeur die je ideeën keurde en de klant die uit zijn selectie dan het saaiste idee koos (jep, want dat is de realiteit).

En oké, ondertussen zit ik niet meer in de reclame, maar in de webwereld en ben ik geen creatief maar een strateeg geworden, een van de andere twee profielen waarvoor je tijdens BAS wordt opgeleid. Een keuze waar ik helemaal achter sta. Maar ik doe nog wel altijd datgene waar mijn 17-jarige ik jaloers op zou zijn.

Ik ben net als Lisa introvert en verlegen als je me nog niet goed kent. De reclamewereld zit vol met extraverte mondige mensen die voor zichzelf durven opkomen. Dus ik kan me helemaal voorstellen hoe moeilijk Lisa het moet vinden om zich er tussen te worstelen. Maar ik heb zo’n gevoel dat het haar wel zal lukken. Het is ten slotte een telenovella, een modern sprookje. En sprookjes eindigen meestal goed, toch?

Wie weet hoeveel jonge meisjes zich gaan aangesproken voelen door deze serie? Ik hoop oprecht dat er ook veel jongeren door de huidige crisis voor verpleegster, dokter of lerares zullen gaan, maar laat die jonge Lisa’s maar komen naar onze sector. Ik kijk er naar uit!

Waarom heb jij voor je job gekozen?

Hoe zit dat nu eigenlijk met #projecthuis? #4

Alweer tijd voor de 4de update, waarin ik opnieuw enkele prangende vragen beantwoord. Ik verwijs je graag door naar mijn vorige posts, mocht je die gemist hebben:

Staat er al een housewarming gepland in 2021?

Nope, het huis zal nog niet bewoonbaar zijn in 2021. We zijn nog maar net begonnen met binnen alles in orde te maken. Te beginnen met de nutsvoorzieningen (elektriciteit, sanitair en verwarming).

Hoever sta je dan binnen?

In het najaar zijn zowel de chapper als de plakker langs geweest. Daartussen probeerden we niet verstrikt te raken in de buizen van de vloerverwarming. Waardoor we nu binnen dus nog bergen werk hebben. Elektriciteit afwerken, verwarming plaatsen en aansluiten, vloeren, sanitair, op de eerste verdieping moeten we onder het dak nog heel wat in orde brengen (laatste isolatie, plafonds, muren in gyproc…).

Ondertussen zit de vloerverwarming mooi weggestopt onder de chape ;).

Welke vloer heb je gekozen?

De buitenkant is vrij ‘klassiek’, maar binnen is het de bedoeling om een warme moderne sfeer te creëren. Met houten meubels en veel kleur. Voor de vloer gingen we daarom voor een lichtgrijze betonlook. Zowel beneden in de woonkamer, keuken en berging als boven in de gang en de badkamer. In de bureau kozen we een zwarte vloer en in de inkomhal komt er een kleurrijke decortegel in Portugese stijl. Ook in de badkamer komt er een decortegel en lichtgroene mozaïektegeltjes om het geheel wat kleurrijker te maken. Ik heb dus best wat verschillende tegels gekozen, maar allemaal met wat reliëf of vlammetjes in, want ik hou niet zo van een effen vloer. Daar zie je het vuil op liggen :).

De Portugese decortegel voor de inkomhal. De verschillende tegeltjes zijn random te plaatsen. Je moet er dus geen figuur in zoeken ;).

Concreet zijn we gestart met boven de gang en de badkamer eerst te tegelen en beneden ligt de garage al volledig toe. Er is dus zeker nog heel wat werk, maar alles op zijn tijd.

En de keuken en de badkamer?

Het sanitair voor de badkamer is ondertussen ook allemaal aangekocht. Zowel het bad, de douche als een matten wit blad voor beide lavabo’s. Veel speciaal is daar verder niet over te vertellen. Ik heb gekozen voor een gevloerde inloopdouche. Ik weet niet of ik het al eens verteld heb maar aangezien ik geen keukenprinses ben en wel een waterrat is de badkamer voor mij een belangrijkere ruimte dan de keuken :). En ik ben voorlopig heel blij met de keuzes die ik daar gemaakt heb.

De keuken is uitgetekend, en het zal een houten keuken worden met een zwart granieten blad voor het keukeneiland. Verder niet te veel speciallekes, maar vooral functioneel heel wat opslagruimte. Het hout zelf moet ik nog kiezen. Het blad zal hetzelfde worden als de vensterbanken van binnen. Dus dat ligt wel al min of meer vast.

Voila, dat is het voor deze keer. Staat je vraag er niet tussen, zwier ze dan in comments!

Lente

Ik weet niet meer wat exact ik aan het lezen was toen mijn oog viel op het zinnetje ‘soms is het beter om even niets te doen, om te wachten tot het weer in de plooi valt’. Er viel op dat moment weer vanalles op zijn plaats in mijn hoofd.

Als controlefreak heb ik een enorme drang om zaken te willen oplossen. En hoewel ik steeds beter word in het verschil zien tussen wat ik wel of niet kan controleren, is geen actie ondernemen niet echt mijn sterkste kant. Maar soms moet je de boel even de boel laten. Erop vertrouwen dat het weer goed komt. Dat alles zich herstelt. Soms is even afwachten even slim als actie ondernemen. In het merendeel van de gevallen maken we ons zorgen om iets dat nooit gaat gebeuren.

Het is zoals de natuur die zich tijdens de herfst al begint voor te bereiden op een harde winter in de wetenschap dat de lente er daarna weer aankomt. Geen bloem die zich zorgen maakt of die volgende lente wel weer in bloei zal komen. De natuur beschikt over een soort intrinsiek vertrouwen dat alles wel weer goed komt.

En daarom wil ik dat vertrouwen ook hebben. De lente is in het land. Het is misschien nog even wachten op dat echte warme weer, die bloesems en een terrasje. Maar welke boel je ook ervaart op dit moment, het lost zich wel weer op. En je hoeft die last niet altijd zelf op je eentje te dragen. Soms is het beter om even niets te doen. Neem rust. Neem tijd. Om de boel even de boel te laten.

Kan jij makkelijk even niets doen?

Parijs #3: op stap in Montmartre

Vorige keer vertelde ik alles over onze eerste goedgevulde dag in Parijs (maart 2019) waarbij we al meteen een aantal top bezienswaardigheden zagen. Na een deugddoende nacht en een snel ontbijt op onze AirBNB, waren we klaar om twee nieuwe wijken te ontdekken.

En we startten bij de wijk waarin we sliepen: Batignolles en Montmartre (wandeling 1 uit Time To Momo). Montmartre is vooral bekend van de Sacré-coeur en om zijn artistieke karakter. Wij begonnen onze dag echter in het minder bekende en rustig gedeelte van de wijk.

We startten onze wandeling bij Le mur des je t’aime in het park achter la place des Abbesses. Op deze muur staat 331 keer ‘ik hou van jou’ in alle talen en dialecten van de hele wereld. Meer ‘stad van de liefde’ wordt Parijs niet.

Het was nog vroeg en dat droeg zeker en vast bij aan de sfeer. Montmartre is een oude volkswijk met schattige kleine straatjes vol kasseien. En hier en daar vind je ook heel wat subtiele street art terug (Invader loert er om elke straathoek!).

Met deze moest ik echt enorm hard lachen :D. In my defense, het was nog vroeg.

Ook windmolens waren vroeger bepalend voor het karakter van de wijk. Le moulin de la galette is nog één van die oude schattige molens die zijn overgebleven uit de 16de eeuw. Het restaurant eronder zou ook een aanrader zijn volgens de reisgids.

Het meest bizarre kunstwerk van allemaal is ongetwijfeld de Passe-muraille van Jean Marais. Deze man die door de muur loopt, vind je niet ver van de molen en wordt vaak overgeslagen door toeristen.

Nog een eerder hidden gem is het schattige doodlopende straatje Villa Leandre, dat we passeerden op weg naar het kerkhof.

Leen mee op de foto in haar knalgele sneakers 😍

Voor we naar de sacré-coeur en het meer toeristische deel gingen, wandelden we nog even bergaf naar het kerkhof van Montmartre. Minder bekend dan Père-Lachaise, maar minstens even mooi en ook hier liggen talrijke beroemdheden begraven.

Het speciale aan dit kerkhof is dat het zich onder een verkeersbrug bevindt. En dat zorgt toch wel voor een vreemd sfeertje. Bij binnenkomst kan je trouwens een kaart nemen van het kerkhof waarbij de bekende graven staan aangeduid, o.a. Emile Zola en Edgar Degas liggen er te ruste.

Ook het feit dat er straatnaambordjes staan was nieuw voor mij. We liepen wel even rond op het kerkhof, dat ook straatkatten opvangt. Zij lagen er te slapen tussen de graven.

Een ideale plek om wat stilte te vinden, te midden van de drukke stad.

Op naar boven nu. We passeerden nog place Dalida, opgedragen aan de bekende Franse zangeres. En stilaan kwam de koepel van de Sacré-coeur in zicht.

Nog even een tussenstop voor die andere trekpleister. Place du Tertre, waar schilders verzamelen en toeristen hun portret kunnen laten tekenen.

Hier merk je meteen dat het drukker wordt. We doken een aantal souvenirwinkeltjes binnen. Ik koop al eens graag wat ansichtkaarten :).

De Sacré-coeur basiliek werd in de 19de eeuw gebouwd om vergiffenis te vragen voor al het vergoten bloed tijdens de Frans-Duitse oorlog. Opgetrokken uit witte travertijn is het een opvallend bouwwerk op de heuvel van Montmartre.

Je kan gratis naar binnen. Al moet je soms even aanschuiven in de rij. Foto’s nemen zijn verboden. Ik herinner me vooral nog dat het binnen veel donkerder en groter was dan ik had verwacht.

Vanop de trappen heb je een prachtig uitzicht over de stad, al hing er toen wij er waren heel wat mist.

Ondertussen was het middag en hadden we een hongerke. We namen de trappen aan de zijkant van de basiliek die ons leidden naar l’été à pente douce. Een super kleurrijk terras met een verse kaart én voldoende opties voor vegetariërs. Aanrader!

Montmartre is zeker één van mijn favoriete wijken in Parijs. Heel wat toeristen doen enkel de Sacré-coeur en place du Tertre aan, maar voor mij waren het vooral de andere straatjes in de wijk die charmeerden. Dus neem zeker wat langer de tijd om rond te dwalen.

Na het eten daalden we alle trappen weer af en kwamen we beneden aan de basiliek uit. Op naar de volgende wijk: madeleine en opera. Maar dat is voor een volgende keer!

Wat is jouw favoriete niet-toeristische plekje in Parijs?

Op mijn reisgidspagina vind je een handig overzicht van alle bestemmingen die ik bezocht en de bijhorende blogposts die ik erover schreef. Zo vertrek je nooit zonder inspiratie op vakantie.

Lichtpuntjes #21

De eerste lichtpuntjes van 2021! Ik moet eerlijk toevoegen dat ik niet meteen zeker was of ik wel een hele post zou kunnen vullen. Maar net daarom wou ik het graag proberen, want later terugkijken op die kleine blijmakers is altijd super fijn. Hier gaan we dus.

  • De meest rustige en dus ook deugddoende kerstvakantie ooit. Gewoon lezen, cross kijken, bloggen, bij het lief zijn, een keer normaal kroketten eten én vooral verder niet te veel gedoe. Ik ga volgend jaar echt opnieuw proberen werk maken van een minimalistische kerstvakantie.
  • In een super fijne leesflow zitten. Ik slaag er steeds meer in om nog vaker een boek vast te pakken en in de avond lang te lezen in plaats van tv te kijken. En dat is goed voor mijn hoofd.
  • Op tijd stoppen met werken. Niet altijd goed wetende wat ik dan in de avond moet doen. Maar toch, dat minder werken is eindelijk aan het lukken.
  • Eindelijk de routine gevonden om tweemaal per week thuis te sporten. Ik doe pilates via de fantastische Nathalie van Studio Natuurlijk (en ik ben dan ook al wekenlang haar lessen aan het aanbevelen aan wie het horen wil, en aan wie het niet horen wil ook). Ik merk echt progress. Al is het maar in het feit dat ik vaker zin heb in de workout dan toen ik ermee startte omdat ik ondertussen al weet dat het me goed zal doen.
  • De opstart van mijn nieuwsbrief. Het voelt als een eigen exclusief clubje. En ik haal er vooral veel plezier uit van de posts te schrijven. Inschrijven kan nog steeds (hier) en dat zou ik heel fijn vinden <3.
  • Een dag naar kantoor voor een fijn weerzien met enkele collega’s. Er waren zelfgebakken eclairs en kijk meer moet een mens niet hebben.
  • De sneeuw die verdwijnt en het zonnetje dat schijnt. Ik ben een zomermens, laat mij.
  • Een weekje vakantie van vorig jaar opnemen in februari. Het begint stilaan een traditie te worden, maar het zorgt voor een rustpunt na die eerste drukke weken van het nieuwe jaar.
  • Gaan wandelen onder de eerste lentezon. Een goede portie vitamine D en leuke gesprekken.
  • Door het warmere weer ook eindelijk nog eens wat deftiger kunnen werken aan #projecthuis.
  • Horen dat De Mol weer gaat beginnen. Je weet dat het echt erg gesteld is, als dat een van de spannendste dingen is die je meemaakt. Maar bon :D.

Wat maakte jou de afgelopen tijd blij?

Op het nachtkastje #44

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Howard’s end werd de volgende klassieker die ik las. Dit verhaal is geschreven in 1910, een vooroorlogs verhaal dus en dat merk je wel een beetje. Het gaat over de zussen Schlegel die tot de middenklasse behoren, en de families Wilcox, rijk geworden door handel, en Bast, aan lagerwal geraakt en daardoor moeite met de eindjes aan elkaar te knopen. Het is een sociale roman die thema’s zoals sociale klasse, armoede en feminisme aanraakt. Ik vond het boeiend genoeg om te lezen, al had ik soms wat moeite met de schrijfstijl.
  • In ‘the strange adventures of H‘* ontmoeten we H, die nooit haar volledige naam heeft gekend, en die na de dood van haar vader een leven moet zien op te bouwen in Londen tijdens een periode van veel dramatische gebeurtenissen zoals een pestepidemie en de Grote Brand. H. beleeft allerlei avonturen en de moderne ironie van de auteur geeft het verhaal een frisse stem. Fijn boek dit!
  • Minder fijn was ‘Amenable women‘ van Mavis Cheek. Het belooft een deels historisch verhaal over Anne Of Cleves, 4de vrouw van Henry VIII, maar eigenlijk gaat het boek over Flora. Flora is net weduwe geworden en rouwt niet om haar man, door toeval geraakt ze geïnteresseerd in Anna’s verhaal en trekt ze naar het Louvre om haar portret te bekijken. Anna’s perspectief zit ook in het boek, maar dan in de vorm van haar portret dat ’s nachts ontwaakt en praat met andere portretten. Je hoort het al, het is een beetje een warrig boek. Eigenlijk een verdoken chick-lit die alle kanten opgaat. Dikke tegenvaller.
  • Momenteel geniet ik van ‘warriors of the storm‘. Het 9de boek uit The Last Kingdom-serie en dit is nu eens echt een boekenreeks waarbij elk deel even sterk blijft. Het gaat veel te snel uit zijn, dat weet ik nu al.

Volledige reviews van mijn gelezen boeken vind je (nu of binnenkort) op mijn Engelstalige boekenblog In Another Era. Boeken met een * verkreeg ik via Netgalley en de uitgever in ruil voor mijn eerlijke mening op diezelfde boekenblog.

Gekeken

  • Ik kijk enorm uit naar het nieuwe seizoen van De Mol!

Meegemaakt

  • HAHAHA. Euhm wat gewerkt aan den bouw? Eens een dag naar kantoor? Verder niet zo veel.

Geblogd

Heb jij nog een goed boek gelezen de afgelopen tijd?

Plopsaland indoor

Ik weet de laatste tijd eerlijk gezegd niet echt meer waar ik het over moet hebben. Dus ik dacht, laat ik dit eens als startpunt nemen :D. Ik heb vaak veel inspiratie als het niet zo goed gaat. Hoe vreemd dat ook klinkt. Op dat moment heb ik schrijven nodig om sane te blijven ofzo. Maar ook als het wel goed loopt en ik veel fijne dingen meemaak is het vaak makkelijk om een onderwerp te vinden.

Maar nu is het sleep-eat-work-repeat en zo interessant is dat allemaal niet. Het gaat niet slecht met mij. Ik heb niet te klagen. Het gaat ook niet geweldig want er zijn natuurlijk geen uitschieters. Het gaat soms goed, soms ok, soms bwah en soms wil ik gewoon slapen.

Het is een soort mini rollercoaster voor kleine kinderen die op en neer gaat in Plopsaland Indoor. Zo eentje waarbij je de vlinders niet in je buik voelt waardoor je het moet uitroepen, want daarvoor gaat die niet snel en hoog genoeg. Ik voel me de volwassene die samen met een kind op die rollercoaster stapt. Dat kind vindt het allemaal heel spannend en roept het uit, terwijl je zelf al aan het nadenken bent over wat je straks gaat eten. Wie het kind dan is in mijn metafoor, geen idee. Ik had niet beloofd dat dit een samenhangende post ging worden.

Ook op het nieuws en sociale media lijkt het soms wel Plopsaland. Kabouters roepen om ter luidst. Plopperdeplop. Over te weinig vaccins. Te trage vaccins. Te veel vaccins. Foute vaccins. Misschien moeten we toch eens wat slaapmiddel in de Plopmelk doen. De wereld roept nog steeds veel te luid en soms verlang ik zo enorm naar stilte.

En met zijn alleen in Plopsaland Indoor, dat is allesbehalve stil te noemen. Misschien zijn er mensen die daarnaar verlangen momenteel. Een mensenmassa bij elkaar, urenlang aanschuiven. Die misselijkmakende geur van frieten en smoutebollen door elkaar. Het gejoel van kinderen. Er zijn veel parallellen te trekken met de huidige coronasituatie en ik word er doodmoe van. Kabouter lui, het is waarschijnlijk mijn alter ego in Plopsaland.

Wie heeft dat eigenlijk uitgevonden zo’n pretpark binnen? Voor mij is de pret binnen er al lang af. Geef mij maar een echte rollercoaster buiten in open lucht.

En zo weet ik niet of dit alles op dit iets slaat, maar bon :D. Hoe is het daar?

8 willekeurige feitjes over mij #2

Onder het motto het moeten niet altijd diepzinnige posts zijn vol inzichten om mij wat beter te leren kennen deel ik vandaag acht random dingen over mezelf. Gratis en voor niks. Ik schreef al eerder zo’n post, dus het werd eens tijd voor een vervolg.

  • Ik kan enkel slapen in een bed. Ga ik op vakantie met het vliegtuig, de auto, de bus of de trein, dan ben ik heel de rit wakker. Het moet donker zijn en ik moet kunnen neerliggen voordat ik comfortabel kan slapen. Zo sliep ik ooit twee keer niet tijdens een schoolreis naar Barcelona met een nachtbus, waardoor ik volledig uitgeput terug thuiskwam. Mensen die wel na 5 minuten in de auto indutten (lees het lief), daar ben ik extreem jaloers op.
  • Ik kan ontzettend slecht tegen fel licht. Vooral koplampen van andere auto’s. Het lijkt tegenwoordig wel een wedstrijd om ter felst bij de nieuwe auto’s. Ik kan er echt niet tegen. Ik krijg er onmiddellijk hoofdpijn van en ook mijn ogen beginnen te branden of te tranen. Zonlicht op mijn computerscherm, felle weerkaatsingen in de sneeuw… het zijn allemaal zaken die ik probeer te vermijden. Het is een van mijn gevoelige plekken.
  • Ik heb helemaal niets met sneeuw. Ja, dat is allemaal mooi en de hele natuur ligt onder een prachtig nieuw doek. Ik snap het wel. Maar ik vind er echt niets aan. Het is gevaarlijk om met de auto te rijden. En ik schuif al gewoon te voet uit… Mooi om naar te kijken allemaal goed en wel, maar dan zal ik wel gewoon een postkaart van een besneeuwd landschap kopen. Dan kan ik er naar kijken hoe vaak ik wil. Zonder uitglijden.
  • Ik ben nog nooit gaan skiën en het zegt me ook absoluut niets. Het is in de sneeuw (minpunt dus), het lijkt me super moeilijk en gevaarlijk. Het ziet er vermoeiend uit. Er is te veel kans op fel licht. En veel mensen gaan naar daar om zich tijdens de après-ski eens goed te bezatten. Iets dat ik als niet alcohol-drinker en controlefreak al helemaal verafschuw. Een skivakantie zou voor mij dus eerder een strafkamp zijn.
  • Ik drink amper alcohol. Niet eens uit principe, al ben ik ervan overtuigd dat de wereld mooier zou zijn zonder. Ik lust meer dan de helft van de alcoholische dranken gewoon niet. Vooral bier vind ik echt vies smaken. Dus ook alchoholvrij bier is niet aan mij besteed. Ik drink enkel bepaalde zoete en fruitige wijnen, cider en cava die niet te droog of te bitter is. Zelfs al die sterke dranken en cocktails zijn niet aan mij besteed. Ik ben dus heel vaak bob en heb daar ook geen probleem mee.
  • Ik lees ontzettend graag, maar ik kan niet lang achter elkaar lezen. Je zal mij nooit mijn vakantie aan een zwembad in een ligstoel met een boek zien doorbrengen. Ik lees gewoon elke dag een dik uur, dan ga ik iets anders doen en daarna kan ik nog eens een uurtje lezen als ik daar zin in heb. Hetzelfde trouwens met series: ik kan niet uren na elkaar dezelfde serie kijken. Bingen is echt mijn ding niet.
  • Ik kan enorm genieten van autorijden. Radio aan en rijden, het is de ultieme vrijheid. Ik word daar gewoon rustig van. Alles valt dan op zijn plaats in mijn hoofd ofzo. Maar tegelijk kan ik mij ook opjagen in het verkeer (zoals je hier wel kon lezen), want mensen hé.
  • Ik roer in mijn chocomousse. Toch bij van die supermarkt chocomoussekes. Ik eet dat heel graag, maar de mousse zorgt er in mijn idee voor dat de chocoladesmaak minder fel is, dus ik roer die mousse er uit zodat het meer een soort pudding wordt en dan eet ik het op. Ik doe dat al zo lang als ik me kan herinneren en ja dat is raar. En nee, dat is niet op te lossen door chocoladepudding te kopen. There’s a difference. Geloof mij. Je moet het zelf maar eens proberen.

Heb jij wat met sneeuw en skiën?

Wat ik ga doen als alles weer mag

Vaccinaties of niet, ik vind dat we nog altijd weinig perspectief hebben. Het eerste mooie weer maakt wel een ding duidelijk: de lente komt er stilaan aan. Dus wil ik positief blijven. En heb ik een lijstje gemaakt met dingen die ik wil gaan doen als het weer mag. Of als het weer veilig voelt (want sommige van onderstaande dingen mogen nu al, maar voelen niet zo oké voor mezelf). Het lijstje bestaat eigenlijk opvallend uit kleine dingen. Ik ben dan ook niet de grote dromer of de extravert die de drukke festivals mist. Ik hou niet van mensenmassa’s en zo vlak na covid gaat dat voor mij ook nog een brug te ver zijn denk ik. Maar er zijn genoeg dingen die ik wel mis en graag nog eens zou doen.

  • Met stip op één: urenlang op een terras zitten babbelen met mijn vrienden. In het zonnetje of de schaduw. Met een (alcoholvrij) aperitiefje en wat knabbels. Ik ben het beu om te gaan wandelen om elkaar te zien. Laat ons gewoon zitten en babbelen.
  • Een paar keer per week naar kantoor. We zijn zo gegroeid het afgelopen jaar dat elke dag allemaal samen niet gaat lukken en we weten ondertussen dat remote werken wel kan. Dus ik hoef niet elke dag die trein op, maar ik wil wel elke week mijn stuk taart, euh, ik bedoel babbel aan het koffieapparaat.
  • Gaan lunchen met (ex-)collega’s tijdens de middagpauze.
  • Terug naar de dansles twee keer per week. En bij voorkeur ook nog eens gaan eten met de mede-dansers. Of een BBQ in den hof van iemand.
  • Met de trein naar een stad om dan een museum te bezoeken, wat rond te wandelen en lekker te gaan eten. Zo een echte daguitstap.
  • De trein nemen zonder mondmasker en zonder zorgen.
  • Naar de bibliotheek om naar hartelust te kunnen struinen tussen de rekken.
  • Naar zee zonder me af te vragen of dit nu een straat met mondmasker verplicht is of niet. Of zonder constant de straat te moeten oversteken omdat er mensen afkomen. Zonder een druktebarometer te hoeven checken.
  • Op restaurant lekker gaan uiteten met het lief. En met een groot dessert.
  • Een volledige dag naar de wellness met een boek. Beetje liggen lezen, beetje zwemmen, saunake doen.
  • Op vakantie naar het Verenigd Koninkrijk, Brexit of niet. Ik breng tegenwoordig veel tijd door op Google Maps in Engeland, Schotland en Northern Ireland. Oeps.
  • Op vakantie of een paar dagen weg tout court. Hoeft niet per se in het buitenland te zijn.
  • Op weekend met het werk. Want ik organiseer dat mee en het zou zo fijn zijn om het met de nieuwe grote groep te doen.
  • Eindelijk nog eens fysiek gaan winkelen met iemand. Ik ben geen shopper, maar af toe jezelf eens iets nieuw aanschaffen is wel ook fijn. En na een jaar niets kopen, kan ik bepaalde dingen wel gebruiken, *ahum*.
  • Een kappersafspraak kunnen maken en weten dat die doorgaat.
  • Een avondje bij iemand thuis gezelschapsspellen spelen of een film kijken. En je niet moeten afvragen hoeveel mensen je mag uitnodigen en of je naar het toilet mag gaan of niet.
  • Misschien toch ook eens naar een klein optreden, een openlucht event in de buurt, een quiz, Allez chantez… Enfin gewoon iets dat je met meer mensen doet.

Eigenlijk allemaal redelijk simpele dingen, toch? Wat ga jij weer doen als het kan?

Berlijn #3: een wandeling door Mitte

Berlijn is nooit echt een stad geweest die me veel zei. Ja, het is een geschiedenisrijke stad, maar oorlogsgeschiedenis is niet echt mijn dada. Niet dat het me niet boeit, want het is te belangrijk om nooit te vergeten, maar het is gewoon niet mijn interesseveld. Toen het lief in september 2018 op conferentie ging naar de Duitse hoofdstad besloot ik toch drie daagjes aan te sluiten (met dank aan Ryanair werd dat zelfs nog een extra nacht 😒).

Na de kennismaking met Prenzlauer Berg, waar we sliepen, hadden we nog een volledig weekend om de rest van Berlijn te verkennen. We begonnen met een wandeling door het centrum, de wijk Mitte dus. De wandeling is gebaseerd op eentje uit Time To Momo, en doet alle highlights van Mitte aan. Doordat ik de wandeling niet meer kan raadplegen (ik leende het boekje van een vriendin), moet ik toegeven dat het ondertussen al wat moeilijker was om helemaal te reconstrueren hoe we precies hebben gelopen. Maar de hoogtepunten uit de wandeling geef ik hieronder zeker mee.

We ontbeten bij de bekende koffiezaak The Barn op de Schonhauser Allee. De wandeling begon op Museumsinsel. Museumeiland is de toeristische trekpleister voor cultuurliefhebbers, zo vind je er het Neues Museum, Altes Nationalgalerij, Pergamonmuseum en Bodemuseum. Op het vasteland is ook het DDR-Museum en Deutsches Historisches Museum vlakbij. Al deze musea staan nog hoog op het lijstje. Ik ga dus nog een paar keer naar Berlijn moeten :). De blikvanger is echter de Berliner Dom. Ook om deze kerk te bezoeken moet ik absoluut nog eens terug naar de Duitse hoofdstad.

P1140269

We hadden zo’n zonnige dag dat de focus wel echt lag op het wandelen. We keken dus wel rond bij de musea, maar gingen niet binnen. De gebouwen zijn prachtig langs buiten en je vindt er allerlei zuiltjes. Zuiltjes zijn altijd favoriet hier :D.

IMG_4820

Neem je vanaf het museumeiland de bekende laan Unter den Linden richting de Brandenburger Tor, dan kom je het monument Neues Wache tegen. Dit wachthuis staat er al 300 jaar en is nu een zeer sobere herdenkingsplaats voor alle slachtoffers van oorlog en tirannie.

P1140303

Niet veel verder staken we de Bebelplatz over, met in het midden een gedenkplaat van de massale boekverbranding die hier in 1933 plaatsvond. Op het plein staat ook een gebouw van de universiteit en de staatsopera.

P1140319

We vervolgden onze weg richting Gendarmenmarkt. Dit 18de eeuwse plein stond in de reisgids omschreven als het mooiste plein van de stad. En hoewel ik altijd sceptisch ben wanneer ik zoiets lees, was het voor een keer niet gelogen. Het is een prachtig plein, met twee mooie kerken die op elkaar lijken. Lijken zeg ik, want ze zijn elk voor een totaal andere reden opgericht. De Französischer Dom herdenkt de Franse Hugenoten die hun land zijn moeten ontvluchten (het museum daarover in de kerk wil ik graag eens bezoeken de volgende keer), terwijl de Deutscher Dom dan weer gebouwd is voor de Duitse protestanten.

P1140324

De Französischer Dom

In het midden van het plein staat het neoclassicistische concertgebouw.

P1140327

Onze volgende stop: Checkpoint Charlie. Oftewel de meest toeristische plek van heel Berlijn. Het was tijdens de Koude Oorlog een controlepost om Oost-Berlijn te bereiken aan de overkant van de muur. Het staat wat vreemd nu tussen alle hoge gebouwen en bussen Japanners. Er is ook een museum, maar ik hoorde dat dit niet de moeite zou zijn. Het was er druk, dus stapten we verder in de Friedrichstrasse waar het ineens een pak gezelliger was. We stopten bij de koffiebar Westberlin voor rust en een stuk taart.

P1140353

Hierna was het tijd voor een bezoek aan Topographie des terrors. Een bezoek dat deed nadenken en dat er wel even inhakte. Ik schreef er al over in deze post.

P1140364

Na dit bezoek wandelden we weer langs de grote baan naar de Potsdamer platz, ook daar vind je stukken van de Berlijnse muur terug. Maar het is toch vooral het centrum van een heuse zakenwijk met veel verkeer. Het lijkt in het niets op het stukje niemandsland dat het is geweest tijdens de Koude Oorlog.

We vervolgden onze weg met langs de ene kant het park Tiergarten en langs de andere kant het zeer sobere holocaustmonument. De Amerikaan Peter Eisenman ontwierp het om een gevoel van desoriëntatie op te wekken, dat symbool staat voor hoe de joden zich tijdens WOII gevoeld moeten hebben. Ik probeerde me ondertussen niet te laten afleiden door alle hipsters die zonodig een Instagramfoto moesten maken terwijl ze op de blokken zitten of staan (wat dus niet mag).

P1140407

Nog even verder tot aan de Brandenburger Tor dan. Deze stadspoort is een symbool voor vrijheid geworden en werd gerenoveerd toen wij er waren. Om hem in zijn volle glorie te bewonderen zal ik dus nog eens terugmoeten.

P1140412

We liepen rechtdoor richting de Reichstag, bekend om zijn immense glazen koepel en volgden zo de Spree tot we weer min of meer aan museumeiland aankwamen.

P1140425

We gingen nog even een kijkje nemen op de AIexanderplatz met de bekende tv-toren, meer veel vond ik er niet aan. Ik wilde nog graag naar de Hackesche Höfe. Dit zijn binnenplaatsjes met een tiental woningen in jugendstil. Het is er gezellig rondwandelen en je vindt er allerlei exclusieve winkeltjes. Het is een soort dorp in een megastad.

P1140444

Het was daarna even zoeken naar de ingang, maar het straatje Haus Schwarzenberg, vlakbij de hofjes wilden we niet missen. Het is een straat bomvol street art en graffiti. Met een bekende tekening van Anne Frank en heel wat andere verborgen werken.

P1140449

P1140460

We liepen weer terug naar het hotel met een voldaan gevoel. Deze wandeling pikt heel wat leuke en historische plekken mee en dat in één dag. Berlijn had me opnieuw verrast.

Voor het avondeten wilden we gaan eten bij Cocolo Ramen. In de Momo zeiden ze dat het aanschuiven was voor het openingsuur. We geloofden het niet, maar trokken toch tijdig naar daar want we hadden honger. We waren bij de laatste twee koppels die een tafeltje konden claimen en het was 2 na 6 (hun openingsuur). Je eet er heel lekkere verse ramensoep en verschrikkelijk goedkoop. Dus ik snap wel waarom mensen staan aan te schuiven. Het is wel geen plek om een hele avond te blijven hangen.

Maar dat waren we sowieso niet van plan want het was Leuchtet. Het lichtfestival van Berlijn. Ik was nog nooit naar zoiets geweest, maar het viel helemaal in de smaak. O.a. de Dom was mooi verlicht, maar ook op andere gebouwen zagen we indrukwekkende projecties. Mooie afsluiter van deze dag.!

IMG_4924

Wat is jouw favoriete plek in het centrum van Berlijn?

Op mijn reisgidspagina vind je een handig overzicht van alle bestemmingen die ik bezocht en de bijhorende blogposts die ik erover schreef. Zo vertrek je nooit zonder inspiratie op vakantie.