Parijs #6: Palais Luxembourg en Quartier Latin

In maart 2019 trokken Leen en ik 5 dagen naar Parijs. Het was voor mij de eerste echte kennismaking met de lichtstad. We zijn alweer aanbeland aan de vierde dag en na een heuse uitstap naar Versailles, begon de vakantie wat te wegen. We deden het vandaag dus wat ‘rustiger’ aan (20.000 stappen ipv. 30.000 bedoelen we daar mee ^^) en kozen ervoor om twee wandelingen uit Time To Momo te combineren in het centrum van de stad. En die zonovergoten dag startte aan het prachtige palais du Luxembourg.

Het palais du Luxembourg vind je in de prachtig jardin du Luxembourg en is gebouwd in de jaren 1600 in opdracht van Maria De Medici, gemalin van Henry IV. Het was na diens dood, Henry IV is vermoord door een radicale priester die vond dat hij de calvinisten te goed gezind was, dat Maria niet meer in het Louvre wou verblijven en dus maar dit bescheiden optrekje liet bouwen. Lang heeft ze er niet van kunnen genieten want Maria werd uiteindelijk verbannen door kardinaal Richelieu, die de touwtjes in handen had zolang Louis XIII nog niet oud genoeg was om te regeren. Tijdens de Franse Revolutie is het paleis even gebruikt als gevangenis. Vandaag is het eigendom van de Franse staat. Je kan het bij mijn weten niet bezoeken.

We zwierven wel een tijdje rond in de tuin, nadat we natuurlijk enkele typische foto’s namen voor het paleis in de ‘Luxembourg stoeltjes’. Het moet er zalig vertoeven zijn met een boek onder een lentezonnetje en ondertussen naar de voorbijgangers gapen. Ik denk dat dit wel eens een van mijn favoriete plekjes in Parijs kan zijn.

Foto @ditisleen

In de tuin vind je mooie marmeren beelden van enkele sterke vrouwelijke koninginnen en hertoginnen. Maria De Medici was een Florentijnse dus zie je heel wat Italiaanse invloeden terug in het paleis, de tuin, de beelden en de keuze van vrouwen die zo’n beeld hebben gekregen. Zo vond ik er Margaret Of Anjou, koningin van Engeland, en Valentina De Milan, hertogin van Orléans, terug.

Foto @ditisleen

Ok, ik ben enthousiast over deze plek, ik geef het toe. Vanaf de jardin du Luxembourg wandelden we richting pantheon. Een gigantisch gebouw op een verkeersplein. Oorspronkelijk bedoeld als een kerk is dit ondertussen een begraafplaats van heel wat Franse beroemdheden zoals Voltaire, Zola en Hugo.

Je kan het pantheon bezoeken tegen een kleine prijs, wij besloten niet naar binnen te gaan. Het was mooi weer en we hadden nog wat parken tegoed. Een beetje verborgen in een onopvallend straatje vonden we de Arènes de Lutèce. In de Romeinse tijd was dit een amfitheater en die vorm kan je nog steeds goed onderscheiden aan het ronde plein en de stenen trappen.

Op naar jardin des plantes. Dit is opnieuw een groot park met botanische tuinen, speeltuin, serres... Je vindt er ook het Muséum national d’Histoire naturelle. De serres kom je blijkbaar enkel binnen tegen betaling, dat is voor een volgende keer.

Vanaf de jardin des plantes stapten we de typische studentenwijk van Quartier Latin binnen. Het was voormiddag en dat gaf de kasseistraatjes een heel andere sfeer dan ’s avonds. De cafés zijn dicht, de studenten lagen waarschijnlijk nog te slapen (of aan het studeren, wie zal het zeggen?) en het was nog redelijk rustig in de straten.

Quartier Latin verwelkomt al sinds de 14de eeuw studenten. We aten een snelle pizza als lunch in een typisch studentenrestaurant (Leuven vibes!).

Typische pub, met the ‘white man’ van street artist Jérôme Mesnager 

Van hieruit begaven we ons kriskras door de vele straatjes op weg naar Île de la Cité en de Notre-Dame (daarover kon je hier al lezen), en die wandeling is voor een volgende post :).

Wat is jouw favoriete park in Parijs?

Op mijn reisgidspagina vind je een handig overzicht van alle bestemmingen die ik bezocht en de bijhorende blogposts die ik erover schreef. Zo vertrek je nooit zonder inspiratie op vakantie.

Lichtpuntjes #25

Het is van in oktober 2021 geleden dat deze rubriek nog eens online kwam, dus hoog tijd voor een nieuwe portie lichtpuntjes. Ik moet eerlijk toegeven dat de laatste maanden niet de beste waren, dus daarmee dat het eens zo belangrijk is om dit lijstje eens te maken natuurlijk.

  • Gaan spieken bij een ander koppel dat net verhuisde naar hun nieuwbouw en die dus al iets verder staan. Ik kon al mijn vragen is afvuren en gewoon lekker afkijken :). (Zijn zij ook komen doen, toen wij al met de ruwbouw bezig waren hoor).
  • De vloer die klaar is. Ook ingewassen enzo (wat is dat toch een vuil gedoe ook!).
  • Mooie crossen op tv (jammer genoeg niet in real life 😢).
  • Dit jaar nog eens met aandacht kerstkaarten schrijven. Iedereen kan wel eens een positief berichtje gebruiken.
  • Naar het nogal arty farty licht’festival’ in Leuven. Het was niet echt een festival, eerder 5 installaties doorheen Leuven. Maar gewoon al het feit dat we eens iets gingen doen ipv. altijd in de zetel te hangen vond ik leuk.
(Un)holy night in Leuven
  • Mijn werkplek kreeg het befaamde duurzame B Corp label. We hebben er de afgelopen hard aan gewerkt achter de schermen, maar eindelijk mocht ik mee de externe communicatie plannen daarrond. We kregen heel wat fijne reacties van klanten en partners. En ik ben er nog steeds super trots op om voor een B Corp te mogen werken.
  • Het feit dat de kerstvakantie dan toch eindelijk was aangebroken. Het was hoog tijd.
  • Een paar leuke kerstcadeautjes. Ik ben niet zo’n spullenmens en ben dus altijd blij als ik nuttige cadeaus krijg, zoals boeken of een puzzel :D.
  • Die paar dagen dat ik de afgelopen maanden toch nog op kantoor kon zijn. Altijd fijn om met de collega’s te kunnen babbelen, lachen en stoom aflaten.
  • Ik gaf een gastles aan de hogeschool Thomas More over ‘Webtoegankelijkheid’. En ik geef het toe: ik was een beetje gestresst daarvoor omdat ik het wat droge topic toch boeiend wou brengen. Het was ook een digitale les, dus niet zo ideaal. Maar het ging goed en ik hoop dat de jongeren er iets van opgestoken hebben.
  • Een fijn oudjaar dat we rustig hebben gehouden bij vrienden thuis met lekker eten en een spelletje.
Hof van Busleyden, in Mechelen
  • De eerste dagen na de vakantie die verbazingwekkend productief waren. Misschien omdat iedereen nog een extra week kerstvakantie had en ik kon doorwerken. Maar het ging zo slecht met de concentratie eind december, dat ik een grote zucht van opluchting sloeg nu het in januari weer een pak beter blijkt te gaan.
  • Het feit dat de danslessen voorlopig wel gewoon kunnen blijven doorgaan.
  • Een nieuw afgedrukt fotoboek dat op de mat beland (of ja in de brievenbus). Valencia was het laatste reisfotoboek dat ik nog moest maken, dus laat die nieuwe tripjes maar komen.
  • Naar de expo ‘Uitbundig verleden’ in het Hof van Busleyden. Het is maar een korte expo (ongeveer een uur), maar ik vond hem echt heel interessant.

En hoe ben jij het nieuwe jaar gestart? Heb je voldoende oog voor de leuke dingen?

Op het nachtkastje #54

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Anna Karenina van Leo Tolstoj. Jawel, een van de ambitieuzere boeken van mijn klassiekers project. Ik was er een heel stuk van december mee zoet en nog enkele dagen in januari. Het is zo’n goede dikke winterse pil om te lezen over een aantal koppels op zoek naar liefde, vriendschap en zingeving. Met dat typische dramatische Russische sfeertje waar ik wel van hou. Ik hield niet zo van Levin en zijn overpeinzingen, maar de andere personages kon ik wel smaken.,
  • Ik mocht The hemlock cure* lezen waarin we Mae en Isabel leren kennen. Twee vrouwen geïnteresseerd in geneeskunde ten tijde van de laatste grote pestepidemie in Engeland. En dan valt het woord heks natuurlijk al snel. Niet slecht geschreven, maar een wat rommelig boek met niet zo’n originele verhaallijnen. Wat te licht voor mij.
  • Momenteel ben ik bezig in ‘A tapestry of treason‘, een boek uit mijn eigen kast. Anne ‘O Brien schrijft vaak over vergeten vrouwen uit het Plantagenet tijdperk (15de eeuws Engeland). Deze keer gaat het over Constance of York, lady Despenser, die verwikkeld is in een aantal opstanden tegen Henry IV. Voila, en verder ga ik jullie niet vervelen met dit door en door historisch verhaal. Ik vind het goed, maar het is helemaal mijn genre natuurlijk :D.

Volledige reviews van mijn gelezen boeken vind je (nu of binnenkort) op mijn Engelstalige boekenblog In Another Era. Boeken met een * verkreeg ik als recensie-exemplaar via Netgalley in ruil voor mijn eerlijke mening.

Gezien

  • Bezig aan de Duitse miniserie Sisi die tijdens de kerstvakantie op vtm te zien was (en nog steeds op vtm Go). Een mooie moderne versie van het leven van Elizabeth Van Beieren. Het steekt echt goed in elkaar en ik ben er zeker van dat het een nieuwe generatie zal aanspreken (die niet met Romy Schneider zijn opgegroeid).
  • Daarnaast ben ik The last kingdom, seizoen 3, aan het herbekijken omdat het kan. En heb ik het lief ‘The Borgias’ (uit 2011 al blijkbaar!) leren kennen.

Meegemaakt

  • Een drukke maar nog wel oké kerstvakantie. De feesten zelf waren gelukkig niet te druk.
  • Een fijne oudejaarsavond bij vrienden. Het werd wat later dan anders want we mochten niet naar de cross in mijn dorp door de stomme nieuwe regels. Maar soit, ondertussen ben ik daar wel over- denk ik :D.
  • Ook nog eens voor het eerst in jaren me ziek gemeld op het werk omdat mijn booster toch wel stevig doorwerkte. Ach ja, we kunnen er weer even tegen zo.
  • We gingen een halve dag naar Mechelen om het museum Hof van Busleyden nog even binnen te wippen met de Museumpas. Ze hebben een tijdelijke expo ‘Uitbundig verleden’ over de heropleving van de Bourgondiërs in de 19de eeuwse romantische schilderkunst. Echt een aanrader (en als je er dan toch bent, doe dan meteen het hele museum – dat hadden wij al eens gedaan).

Geblogd

Is 2022 goed gestart voor jou?

Wat me bezighoudt

Tijd voor een allegaartje van dingen vandaag. We zijn januari en dat wil zeggen dat de feestmaand achter de rug is. Tegelijk zijn voor mij de meest donkere maanden aangebroken. Dat klopt natuurlijk niet want tegen 1 februari zal het alweer langer licht zijn, maar laat ons zeggen dat januari en februari nooit echt de maanden zijn waarin ik me geweldig voel.

De feestdagen waren dit jaar best oké en toch moest ik daarvan recupereren. Ondanks mijn vermoeidheid waren mijn eerste werkdagen ontzettend productief. Het was echt fijn om er zo weer in te vliegen, zeker wetende dat ik het de laatste twee weken voor de vakantie erg moeilijk had om me te concentreren. Dat zorgde wel even voor een oef-momentje! Ik kan het nog.

Halverwege de week moest ik mijn boosterprik gaan halen. En helaas,net zoals ik al had verwacht, is me die niet goed bekomen (de combinatie 2x Pfizer en dan 1x Moderna is bij al mijn leeftijdsgenoten wel even aangekomen). Dus het zal de komende dagen (ik schrijf dit op het moment dat mijn koorts eindelijk wat gaan liggen is) een beetje puzzelen zijn met mijn energie. Januari staat hier sowieso in het teken van rust en naar binnen keren.

Dat puzzelen mag je ook best letterlijk nemen want ik besloot er eentje te vragen aan de kerstman. En die was genereus en gaf me er meteen twee. Ik ben nog niet ver, maar hoop er mijn hoofd wat mee leeg te maken. Eén van mijn andere projectjes is het opnieuw starten met een bullet journal. Ik moet zeggen dat de inspiratie in blogwereld overal was de laatste weken (bv. bij Irene, Sofie en Linda) en dat ook ik het plezier van knippen, plakken en schrijven heb teruggevonden. Gewoon wat prullen.

Zoals jullie in mijn doelenpost hebben kunnen lezen is het daarnaast ook de bedoeling om wat meer te reflecteren door te journallen en dankbaarheidslijstjes op te maken. Ik merk dat ik nog heel erg moet oefenen met dat laatste. Ik lijk altijd in herhaling te vallen ofzo. Soit, wie weet deel ik ooit nog eens wat spreads, maar ik ben zelf nog heel zoekende in een goede set-up momenteel.

Tijdens de kerstvakantie las ik Anna Karenina, de grootse Russische klassieker over een vrouw die halsoverkop verliefd wordt en daar heel wat levens mee overhoop haalt. Het was best een stevig boek waarvan ik zeker genoten heb, maar ik ben ook blij dat ik aan een wat luchtiger boek ben toegekomen. Ik lees momenteel een recensie-exemplaar waarbij het verhaal zich afspeelt tijdens de pestepidemie van 1655 in Londen en de naburige streken. Ik weet niet of het met elkaar te maken heeft, maar ik heb de laatste twee jaar wel vaker boeken gelezen die zich afspelen tijdens een pandemie (ik lijstte ze zelfs eens op voor de boekenblog). Op een manier bieden boeken ook wat troost zeker? En ze helpen ontsnappen naar een andere wereld, ook al krijgen de mensen er te maken met gelijkaardige uitdagingen.

Nog een manier om te ontsnappen naar een ander tijdperk is de Duitse miniserie Sisi die je kan vinden op VTM Go. Het is zo verfrissend om na de oude Romy Schneider films eens een moderne versie te zien om een nieuwe generatie het verhaal van Elizabeth Van Beieren te introduceren. Het is heel modern van stijl en openlijke verwijzingen naar seks worden niet geschuwd. Maar als echte kostuumdrama lover kon ik dit wel smaken. Netflix zou trouwens ook aan een serie over Sisi (dat je dus met maar één s schrijft) werken, getiteld ‘The empress’.

En zo komen we rustig onze dagen door. Wat houdt jou momenteel bezig?

De 15 van 2022

Omdat iedereen doet van ‘De 22 van 2022’, hou ik het op een 15tal doelen voor het nieuwe jaar. Ik ben ook gewoon niet verder gekomen, 22 dingen bedenken is best veel voor een jaar waarin we niet weten hoeveel vrijheid er zal zijn. Ik noem dit ook niet graag doelen en zeker geen voornemens. Maar ik heb afgelopen jaar gemerkt dat actief een lijstje bijhouden van de dingen die ik heb gedaan of nog wil doen wel nut heeft. Ik hoop dat het me gaat helpen om wat meer goede dingen te onthouden en wat vaker stil te staan wat wel kan.

Om die reden staan er ook heel simpele dingen op de lijst. Dingen die er in 2021 gewoonweg niet van gekomen zijn. Omdat ze niet mochten door corona, of omdat ikzelf de stap niet durfde wagen.

Er staan ook geen zaken over Project Huis op de lijst. Ik hoop stiekem dat 2022 het jaar wordt van verhuizen, of toch de verhuis voorbereiden. Maar ik heb dat expliciet niet meegenomen. Er moet nog hard gewerkt worden op de bouw en ik wil hier focussen op de leuke dingen.

Ok, genoeg introductie, here we go :).

  1. Naar zee gaan.
  2. Op vakantie (binnen- of buitenland). Ik specificeer hier expliciet geen bestemming. Een aantal dagen weg van thuis, het werk en de zorgen is het doel.
  3. Naar de wellness.
  4. 40 boeken lezen.
  5. 5x naar een museum.
  6. Dankbaarheid oefenen door vaker te reflecteren en stil te staan bij de leuke dingen (ik wil terug actiever gaan journallen hierrond).
  7. Naar de cross gaan. Lijkt zo’n simpele, maar is dus niet gelukt in 2021 wegens restricties.
  8. Vaker foto’s nemen.
  9. 1 keer per week sporten. Gemiddeld. Sporten is bij mij dansen of pilates. Ik ga niet ineens gaan hardlopen, no worries.
  10. Bij 5 nieuwe plekken gaan eten.
  11. Op uitstap naar Wallonië.
  12. 3 nieuwe dingen leren (dit kan letterlijk vanalles zijn).
  13. Foto’s afdrukken.
  14. 6 historische nieuwsbrieven schrijven (net omdat ik dat zo leuk vind om te schrijven, maar ik steek er ook wel heel wat tijd in. Wil je ze ontvangen? Inschrijven kan hier)
  15. 5 jaar samen vieren.

Et voila, als dit al allemaal lukt, gaat het een geslaagd jaar zijn me dunkt.

Wat hoop jij te kunnen doen in 2022?

Roemenië #3: Brasov

In juli 2019 maakte ik mijn voorlopig laatste echt grote (rond)reis. We gingen toen 7 dagen naar Roemenië, meer bepaald voor een roadtrip doorheen een deel van Transsylvanië. Ik schreef daarover al eens een uitgebreide gids. Roemenië is niet de meest typische reisbestemming. Maar het heeft wel alles te bieden: cultuur, natuur, steden, platteland, geschiedenis… en lekker eten.

Na een bezoek aan het koninklijke Peles Castle kwamen we aan in Brasov, onze eerste overnachting in Transsylvanië. Brasov is een oud stadje dat aan de voet van de Karpaten ligt, meer bepaald aan de berg Tampa. Er komen wel wat toeristen, vooral omdat het een goede uitvalsbasis is voor excursies naar andere trekpleisters (o.a. het kasteel van Dracula in Bran) in de streek. Wij sliepen in Drachenhaus, een prima hotel in het midden van de stad met excellent ontbijt. Ik heb er gelukkig geen draken gespot en er zijn ook geen vampieren ons ’s nachts komen lastig vallen.

Het was avond tegen dat we arriveerden en hadden ingecheckt. We maakten alvast een wandeling doorheen het leuke centrum. De letters Brasov staan Hollywoodgewijs op de berg Tampa, waar je ook met een kabellift heen kan om van het uitzicht te genieten. Dat hebben wij wel niet gedaan.

Piata Sfatului, het grote plein midden in het Saksische centrum met het stadhuis.

We kozen om bij Prato, een wat chiquere Italiaan, te gaan eten en het was er echt heerlijk. Na nog een ijsje bij Betty Ice Cream waar een super vriendelijke madame ons zelfs korting gaf omdat ik nog geen echt kleingeld in Lei had verzameld om terug te geven. Het is wel de teneur van deze stad: de mensen zijn er ontzettend vriendelijk en warm.

Naast leuke parkjes en middeleeuwse straatjes, vonden we ook wat street art in Brasov.

De volgende morgen verkenden we de stad eerst wat op onszelf, en dronken een koffie bij CH9 Kaffeehaus aan de Black Church.

Daarna sloten we aan bij de gratis walking tour van Walkabout. Wat een aanrader! We waren met een heel klein groepje en de gids wist echt veel interessante dingen te vertellen. Het centrum van Brasov is eigenlijk het oude Saksische (dus Duitse) centrum.

Alle wegen in dit centrum komen uit op het piata sfatului met het prachtige stadhuis. Het is ook daar dat de wandeling start.

Piata Sfatului met centraal het stadhuis

Maar de topbezienswaardigheid is ‘The black church’. De kerk is gotisch en gebouwd door de Duitse gemeenschap. Oorspronkelijk was dit een katholieke kerk, maar tijdens de reformatie in de 16de eeuw werd ze protestants. Je ziet binnen nog een paar overblijfselen van de muurschilderingen uit de katholieke kerk, maar verder is het interieur heel sober. In de 17de eeuw woedde er een brand in Brasov en ook de kerk zou getroffen zijn. Sindsdien wordt het ‘de zwarte kerk’ genoemd. Een bezoek aan de binnenkant van de kerk kost 10 lei per persoon.

The black church

Volgende stop: Rope street. Het kleinste straatje van de stad en volgens hen van Europa, al klopt dat niet. Rope street dankt zijn naam aan het feit dat het gebruikt werd door brandweermannen om zich met hun blusuitrusting te verplaatsen tussen beide delen van de stad.

Rope street

Rope street verbindt het toeristische gedeelte van de stad met de buitenwijken die leiden naar de stadsmuren. Als Saksische stad was natuurlijk ook Brasov ommuurd om invallen vanuit het oosten (de Turken en consoorten) af te weren.

Stadsomwalling

En zo kan je langs de mooie stadsomwalling wandelen, met deze opvallende ronde toren als blikvanger. Maar ook aan de andere kant van de stad vind je enkele speciale toegangspoorten, zoals de Schei poort.

De Schei poort

De sprookjesachtige Ekaterina Gate is mijn persoonlijke favoriet. Die staat in een leuk parkje op de grens met het Roemeense gedeelte van de stad.

Ekaterina gate

De wandeling neemt je ook mee buiten de Saksische kern, want daar wacht eigenlijk een nieuw stadscentrum. Naast de Saksen, heeft Brasov ook heel wat Roemeense inwoners. Met een eigen orthodox geloof. We bezochten de orthodoxe kerk St. Nicolas Church onder begeleiding van de gids, want het orthodoxe geloof heeft andere rituelen dan wat wij kennen uit een katholieke kerk. Zo staan er geen stoelen, en moet je bij de binnenkomst een van de emblemen kussen. Op het einde van de wandeling geef je de gids een vrije bijdrage, maar de onze was meteen weg en vroeg niet naar een fooi. Het was dus echt een gratis tour. Voor wie niet in Brasov stopt, ook in Boekarest kan je wandelingen volgen met Walkabout. Dikke aanrader!

Gezellig straatje in het Roemeens gedeelte van de stad

Naast de Saksische en Roemeense gemeenschap is er nog een sterke Hongaarse vertegenwoordiging. Die hebben dan weer hun eigen scholen en kerk, in het katholieke geloof. En dan heb je nog de roma, die een beetje buiten de samenleving staan. Dit alles zorgt voor een smeltkroes aan culturen en invloeden en die zie je allemaal terug in Brasov, de poort naar Transsylvanië.

de orthodoxe St. Nicholas Church.

Na de wandeling pikten we nog een lunch mee bij Bistro de l’Arte in een gezellig straatje. Ik denk dat we een pasta aten en dat die heel lekker was. Brasov was voor ons een aangename ontdekking en voor mij persoonlijk de favoriete stop uit de trip. Er is nog heel wat te verkennen in de buurt, waardoor ik er graag naar terug zou keren. Absoluut de moeite dus, allen daarheen!

Wij stapten opnieuw de auto in en reden door het Roemeense platteland op weg naar Viscri.

Welke minder bekende stad heeft jouw positief verrast op vakantie?

Op mijn reisgidspagina vind je een handig overzicht van alle bestemmingen die ik bezocht en de bijhorende blogposts die ik erover schreef. Zo vertrek je nooit zonder inspiratie op vakantie.

Gelezen in 2021 & leesdoelen 2022

We zijn aangekomen bij mijn favoriete terugblik van het jaar. Die van mijn jaar in boeken. Het volledige overzicht vind je hier. Naar goede gewoonte lijst ik mijn top tien favoriete boeken van het jaar op zodat jij weer wat leesinspiratie hebt voor 2022. De keuze was dit jaar niet eenvoudig.

De statistieken van 2021

Maar eerst… de cijfers.

  • Ik las in 2021 maar liefst 48 boeken. Dat is een record, ik las nooit meer boeken dan in 2021! Het zijn ook 13 boeken meer dan mijn gestelde doel van 35.
  • Die 48 boeken waren samen goed voor 19.329 pagina’s. Wauw!
  • Gemiddeld waren de romans die ik las zo’n 402 pagina’s dik. Vorig jaar scoorde ik nog ruim onder de 400 pagina’s, dus dat gemiddelde is mooi naar boven gegaan. Ik lees weinig boeken onder de 300 pagina’s omdat ik weet dat ik die vaak slechter vind, dus ik selecteer wel de wat dikkere boeken voor mijn leeslijst.
  • Het dikste boek was ‘World without end‘ van Ken Follett (Brug zonder hemel in het Nederlands) met 1.014 pagina’s. Het historische mysterie ‘Rags of time‘ was met zijn 221 pagina’s de rode lantaarn van het aantal pagina’s.
  • Ik varieerde heel hard in het format. Ik las 20 boeken op mijn kindle en 28 fysieke boeken. Van die fysieke boeken kwam de overgrote meerderheid uit de bib, ik las slechts 4 boeken uit de kast.
  • Het goede nieuws is dat ik ook maar 5 boeken kocht, op een uitverkoop van de bib (voor 1 euro per boek). Ik kwam door corona eigenlijk niet in een boekenwinkel dus kocht ik amper boeken.
  • Ik las 11 boeken in het Nederlands en al de rest (37 stuks) in het Engels. Die omslag is al enkele jaren aan de gang omdat heel veel boeken die ik wil lezen gewoonweg niet vertaald worden.
  • Ik nam in 2021 voor het eerst deel aan the classics club. Dit is een challenge waarbij je 50 klassiekers probeert te lezen in 5 jaar. Ik ben op dit moment aan mijn 12de klassieker bezig (Anna Karenina) en zit dus best goed op schema.

De beste boeken van 2021

Een selectie van 10 boeken maken uit die 48 gelezen pareltjes is niet gemakkelijk. Zeker als je weet dat ik 4 boeken 5 sterren gaf en 20 boeken 4 sterren. Dus dit was een hartverscheurende keuze. Zoals steeds zijn het vooral historische romans (mijn favoriete genre), gemixt met wat klassiekers en hedendaagse romans. Als het boek vertaald is in het Nederlands zet ik het erbij, maar dat is niet altijd het geval.

First of the Tudors – Joanna Hickson *****

Ok, ik geef het toe. Ik begin met een specifiek historisch boek, namelijk over de opgang van The Tudors tijdens de Rozenoorlogen. Maar de boeken van Hickson zijn heel leesbaar, ook voor wie niet zo into de geschiedenis is als ik. Het boek vertelt het verhaal van Jasper Tudor en zijn fictieve nicht Jane Hywel uit Wales. Ik had onmiddellijk een klik met Jane en vond het leuk om wat meer te lezen over de gebruiken in Wales. Het vervolg ‘The Tudor crown’ staat op de leeslijst voor 2022.

Uitgebreide review op de boekenblog

A thousand ships – Nathalie Haynes *****

Ik las dit boek uit op de twee dagen dat ik normaal op vakantie zou zijn geweest in de Ardennen. Thuis vanuit de tuinzetel dus. Het is een hervertelling van de Trojaanse oorlog vanuit het perspectief van heel wat verschillende vrouwen (zowel Grieken als Trojanen) en godinnen. Een boek dat je meesleurt in de levens van zoveel vrouwen wiens bestaan voorgoed verandert door de oorlog. Haynes neemt je mee naar het einde en het begin van het conflict, en alles daartussen.

Nerderlandstalige review op Leuven leest

The Romanov empress – C.W. Gortner *****

Een ideaal verhaal voor in de winter. The Romanov empress vertelt het levensverhaal van Dagmar van Denemarken die als tsarina de naam Maria Feodorovna aannam. Zij is de moeder van de laatste tsaar en dus maak je ook de Russische revolutie vanuit haar ogen mee. Gortner schrijft fantastisch en ook al heb je af en toe de bijgevoegde stamboom nodig, het kruipt onder je kleren.

Review op de boekenblog

World without end (‘Brug zonder hemel’) – Ken Follett *****

Het populaire vervolg op ‘Pillars of the earth’. We volgen opnieuw vier jonge mensen die leven in het Engelse stadje Kingsbridge. Ze dragen een geheim met zich mee waarin ze zelfs aan het hof van de koning geïnteresseerd zijn. Deze keer krijgen ze te maken met o.a. een grote pandemie. Dus herkenbaarheid verzekerd. Voor deze klepper moet je even gaan zitten, maar Follett schrijft zo magistraal goed dat je door het boek vliegt.

Review op de boekenblog

In tijden van vuur & stad van tranen – Kate Mosse ****

Ik neem even deze twee boeken samen aangezien ze op elkaar volgen. Ik vond stad van tranen het beste boek, maar je begint best eerst met ‘In tijden van vuur’. De boeken spelen zich af in Zuid-Frankrijk tijdens de Hugenotenoorlogen. Minou Joubert is een jonge katholieke vrouw die de rebelse Hugenoot Piet leert kennen en hem de stad helpt te ontvluchten. Maar dan ontvangt Minou een mysterieus briefje met de tekst ‘ze weet dat jij nog leeft’. Ik had niet verwacht zo meegesleept te worden in dit verhaal. Misschien geen hoogstaande literatuur, maar wel heel ontspannend.

Nederlandstalige review op Leuven leest

The color purple (De kleur paars) – Alice Walker ****

In de vroege 20ste eeuw groeien de zwarte zusjes Nettie en Celie op in het zuiden van Amerika waar zwarten werken voor de blanken en een vrouw als minderwaardig wordt gezien. Dit is een moderne klassieker uit de jaren 80 die zowel op vlak van rassenhaat als feminisme een heel aantal zaken aankaart. Er gebeuren heel wat erge dingen, maar tegelijk zit er ook heel wat humor, liefde en hoop in dit boek. Echt een schoontje dit.

Review op de boekenblog

Cecily – Annie Garthwaite ****

Garthwaite haar debuutroman gaat over Cecily Neville, de moeder van Edward IV en Richard III. Ze speelt een belangrijke rol tijdens de Rozenoorlogen. En maakt ook heel wat miserie mee. Garthwaite is een nieuwe stem in historische fictie en ik was echt heel positief verrast over dit boek. Ook geschikt voor wie op een toegankelijke manier wil kennismaken met Cecily. Onze bib heeft dit boek al in huis, dus wie weet de jouwe ook.

Nederlandstalige review op Leuven leest

Dit leven is van jou – Tatiana De Rosnay ****

De Rosnay (bekend van ‘Haar naam is Sarah’) is mijn favoriete hedendaagse schrijfster. Ik lees al haar romans. In 2021 las ik zowel ‘Bloemen van duisternis’ als deze ‘Dit leven is van jou’. Het gaat over Martin Dujeu, een verlegen introverte jongen die in een rijke buurt woont, met een grote liefde voor literatuur en de droom om een grote roman te schrijven. Wanneer hij de dakloze Celestine ontmoet die in haar dagboek schrijft wil hij haar graag leren kennen. En zo ontstaat een ontwapenende vriendschap tussen twee uitersten die hun beider levens zal veranderen.

Nederlandstalige review op Leuven leest

The scarlet contessa – Jeanne Kalogridis ***

Lang over getwijfeld om deze hier wel of niet op te lijsten. Het boek gaat over Catherina Sforza, een van mijn favoriete historische personen. Maar er zit ook heel wat magie in het boek en dus is het soms wat verder weg van de realiteit. Maar toch, ik heb hier echt wel van genoten. Kalogridis weet sterke personages neer te zetten en de moeilijke politieke intriges toch begrijpbaar weer te geven voor de lezer. En het was het enige boek over de Italiaanse renaissance dat ik las dit jaar, dus het verdient een plekje hier.

Review op de boekenblog

Winter pilgrims – Toby Clemens ***

Omdat dit boek langer is blijven plakken dan ik dacht. Het gaat over twee gewone mensen die proberen te overleven tijdens de chaotische Rozenoorlogen. Dit is een boekenserie waarin de veldslagen ook best wat aandacht krijgen, dus voor de fans van Conn Iggulden en Bernard Cornwell. Ik hoop verder te lezen in deze serie in 2022.

Nederlandstalige review op Leuven leest

Zo, dat waren mijn tien favorieten. Ik lijst er nog enkele extra op, gewoon omdat het kan en ik hier de regels maak :D.

  • Revelation, de vierde Matthew Shardlake van C.J. Sansom, was weer fantastisch goed. Voor wie zich aan een andere historische detectiveserie wil wagen raad ik de Marwood en Lovett serie van Andrew Taylor of de Oswald De Lacy serie van S.D. Sykes aan.
  • Ik las twee boeken van Alison Weir. Captive queen vond ik niet goed, maar haar eerste in de six wives serie over Catherine Of Aragon (The true queen) deed me wel beslissen dat ik de volgende boeken wil lezen.
  • Nog twee klassieke aanraders: The tenant of Wildfell Hall van Anne Brontë (voor wie Jane Eyre en Wuthering Heights al gelezen heeft) en Jamaica Inn van Daphne Du Maurier (voor wie dacht dat Rebecca haar enige pareltje was).
  • En toch ook nog een eervolle vermelding voor ‘Daar waar de rivierkreeften zingen‘, maar die heeft iedereen en zijn moeder al gelezen, toch?

Leesdoelen 2022

Wat wil ik nu gaan lezen in 2022? Mijn Goodreads challenge komt deze keer iets hoger: ik zet hem op 40 boeken. Ik wil niet te hoog mikken en dan stressen dat ik het niet ga halen. Ik zit nu al een aantal jaar rond die kaap van 40, dus dat lijkt me een realistisch aantal.

Daarnaast ga ik uiteraard verder met het lezen van klassiekers voor the classics club. Ik wil ook wat meer uit de eigen kast lezen terug en focussen op goede historische fictie. Kwaliteit blijft gaan boven kwantiteit. Lezen is hier een moment van me-time en rust. Het is gelukkig een activiteit die niet geannuleerd kan worden door covid. Je gaat me dus opnieuw vaak in een boek verzonken vinden in 2022.

Meer leestips?

Zoals steeds zal je elke maand mijn leesvordering kunnen volgen in de rubriek #ophetnachtkastje en op Goodreads (voeg me zeker toe als vriend), uitgebreide reviews en andere bookish content schrijf ik op mijn andere blog In Another Era. Zin om mijn leesoverzichten van de afgelopen jaren terug te lezen en zo nog wat aanraders te ontdekken? Deze kan je hier terugvinden: 2020, 2019201820172016 en 2015.

Wil je weten hoe ik zoveel boeken lees op een jaar tijd? Ik schreef ooit al eens een post met tips om meer te lezen.

Wat was het beste boek dat jij het afgelopen jaar las?

Een terugblik op 2021

Normaal is dit zo’n blogpost waar ik ieder jaar naar uitkijk om te schrijven. Ik blik dan per maand terug op de gebeurtenissen en kies mijn favoriete blogpost van de maand eruit (Mijn vorige jaaroverzichten teruglezen? Hier zijn ze: 201720182019 en 2020). Deze keer heb ik dit enorm lang uitgesteld. Ik heb ook nog amper een idee wat ik deed in pakweg januari en februari. En heel veel leuke dingen zijn niet doorgegaan. Maar ik doe toch een gooi naar het reflecteren over mijn jaar, al zal het niet maand per maand zijn, maar eerder thematisch.

Schrijven

Begin 2021 stelde ik 5 beperkte doelen op voor het jaar. Eentje daarvan was ‘meer creëren, minder scrollen’. Maar ik ga eerlijk zijn. Op creatief vlak was dit niet mijn beste jaar. Sommige blogposts rolden wel degelijk uit mijn digitale pen op enkele minuten, maar heel vaak was het zoeken naar een invalshoek. Ik kon hier wel nog steeds elke week iets publiceren, mocht fijne reacties van jullie ontvangen en mijn statistieken zijn eigenlijk heel gelijk aan 2019 (2020 was hier het beste jaar om een of andere reden). Dus misschien ben ik te streng voor mezelf, en vonden jullie het wel gewoon nog steeds fijn om mijn reis doorheen deze vreemde tijd mee te lezen.

Ik lijst hierbij enkele van mijn favoriete blogposts op:

Ik startte wel met een historische nieuwsbrief ‘In Another Era’ waar ik ondertussen 11 stukken op publiceerde. Ik ben daar best trots op, want ik denk dat het mijn beste schrijfsels zijn van het jaar. Het was moeilijk om hieruit mijn favorieten te kiezen, maar ik doe dan toch maar een poging:

Met de boekenblog ging het redelijk goed aangezien ik zoveel heb gelezen (48 boeken, die update komt er nog aan!). Ik publiceerde er 82 blogposts, voornamelijk boekrecensies. Ik wil nog altijd wat vaker andere boekgerelateerde content brengen dan recensies, maar dat zal dan voor 2022 zijn.

Op het werk

Eind 2020 switchte ik van functie en begin 2021 was dus vooral de periode van een beetje inwerken en veel nieuwe projecten opstarten. Ik was toen ook te gast in onze podcast. Maar al snel liep de agenda vol en die is niet meer stilgevallen. Ik heb een heel goed jaar gehad op het werk met fijne projecten. Maar het was met momenten heel druk. Zeker dit najaar. Ik vaarde ook mijn 5de werkverjaardag.

Door corona en thuiswerk besefte ik wel hoeveel geluk ik heb met een job die ik graag doe en die goed gevuld is. Het werk heeft me er soms doorgeholpen omdat ik iets om handen had. Maar het thuiswerken was ook wel eenzaam en ik was ontzettend blij toen in september de grote terugkeer naar kantoor gepland stond (al mochten we nog steeds kiezen hoeveel dagen we gingen, ik koos voor 3 dagen kantoor, twee dagen thuis). Er stonden zelfs wat sociale activiteiten en een teamweekend op de planning. Maar het heeft allemaal niet lang mogen duren want in november werd thuiswerk opnieuw verplicht. Ik baalde daar enorm van. Zeker ook omdat we het teamweekend, dat ik mee organiseer, moesten cancelen.

Ik hoop dat 2022 opnieuw uitdagende projecten brengt, maar toch ook wel meer real life momenten met collega’s en klanten.

Uitstapjes

De grens stak ik het afgelopen jaar niet over, we weten wel waarom ;). Maar ik hoopte in de zomer toch heel wat uitstapjes uit te doen. Uiteindelijk is dat niet altijd gelopen zoals ik wilde. Het lief werd ziek de dag voor onze driedaagse trip naar de ardennen en moest door een wonde in zijn been het hele najaar verzorging krijgen waardoor we niet echt weg konden. Mijn bucketlist voor de zomer werd dus geen geweldig succes. Ik ben zelfs in 2021 geen enkele keer aan zee geweest, daar kikker ik nochtans meestal wel echt van op.

Uiteindelijk gebruikten we onze museumpas drie keer als ik het me goed herinner:

Op mijn verjaardag gingen we een dag street art spotten in Mechelen en nadien lekker uiteten. Een paar dagen later bezochten we het dierenpark Paira Daiza voor de eerste keer. Zo sloten we onze zomervakantie toch nog fijn af.

Het fijnste weekend van het jaar was ongetwijfeld het WK wielrennen in Leuven, onze hometown. Ik ben een koersliefhebber en zo’n circus eens van dichtbij kunnen beleven is gewoon fantastisch. Het waren ook echt spannende wedstrijden en er was zoveel ambiance. Het was zonnig en iedereen leek gelukkig. Dat was precies zo lang geleden. Magisch weekend, al was ik niet helemaal zorgeloos door de gezondheid van het lief.

Project huis

Weinig hoogtepunten op vlak van mijn sociaal leven, maar op de bouw werd natuurlijk wel duchtig verder gewerkt. 2021 was het jaar van het vloeren, tegelen, plafonneren en werken aan de nutsvoorzieningen. De buitenkant werd ook volledig afgewerkt en gevoegd waardoor het er uit ‘af’ uitziet. Vanbinnen is natuurlijk nog veel werk. Maar er is een stille hoop om eind 2022 aan verhuizen te denken.

Eens een keer een foto van de achterkant, toen het pas gevoegd was 🙂

Persoonlijk

2021 was denk ik voor velen van ons geen topjaar. Het voelt een beetje als een tussenjaar. Een jaar waarin alles stilstaat, wat niet klopt, want de wereld is blijven draaien. Maar ik heb soms het gevoel dat ik ben blijven staan. Alsof ik in het midden van een drukke winkelstraat sta en iedereen tegen me aan botst en boos omkijkt.

Ik ben 28 geworden dit jaar en in mijn hoofd is dat een leeftijd dat je veel tijd doorbrengt met je vrienden, op vakantie gaat en aan je dromen bouwt ofzo. Het klinkt nu lullig, maar ik heb echt het gevoel dat de pandemie een rem zet op dat alles. En ik weet dat het is wat is het is. En dat je moet focussen op de kleine lichtpuntjes. Maar het is mentaal toch echt niet makkelijk om mee om te gaan. In gesprekken met leeftijdsgenoten komt datzelfde gevoel telkens waar naar boven.

Ik heel hard gebotst op mijn voorzichtige en conformerende zelf. Ik wil me altijd aan de regels houden en geen risico’s nemen. Daardoor heb ik niet geprofiteerd van de versoepelingen toen ze er waren. En daar heb ik eerlijk gezegd wel spijt van nu.

Maar we zijn gezond. Ik heb slechts één keer 10 dagen in quarantaine gezeten en niemand in mijn directe omgeving is toen ziek geworden. Ik kus daarvoor mijn pollekes en hoop oprecht dat in 2022 iedereen waarvan ik hou gezond mag blijven.

Et voila, een wat kortere terugblik. Laat ons vooral vooruitkijken naar 2022 en hopen dat er ons mooie dingen staan te wachten.

Hoe kijk jij terug op 2021?

Op het nachtkastje #53

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Ik ben serieus aan het overwegen om deze rubriek grondig om te gooien ofzo. Maar voor de laatste van het jaar, hou ik het nog even op het oude elan.

Gelezen

  • In de ‘poppenfabriek‘ leren we taxidermist Silas en schilderes in wording Iris kennen Ze ontmoeten elkaar als bij toeval en Silas is meteen gefascineerd door Iris. Maar liefde en obsessie liggen dicht bij elkaar. Ik keek enorm uit naar deze Victoriaanse roman over schilderkunst, maar het was wel een teleurstelling. Buiten dat er heel wat dierenmoord in aan bod komt door het beroep van Silas, is het een soort verdoken thriller met heel wat onafgewerkte en voorspelbare plotlijnen. Ik ga niet snel nog een boek van Elizabeth Macneal opnemen.
  • The butcher bird is het tweede deel van een historische detectivereeks die zich afspeelt in de 14de eeuw in Engeland ten tijde van de pestepidemie. Oswald de Lacy moet een akelige moord op een baby oplossen, terwijl zijn boeren wegtrekken uit het dorp op zoek naar betere verloning. Licht, ontspannend en met een moordmysterie dat me toch nog wat verraste. Fijne serie!
  • De Russische revolutie is nu eenmaal een van die gebeurtenissen die me ontzettend boeit. En een van mijn favoriete auteurs, C.W. Gortner, schreef toevallig een roman over Dagmar van Denemarken, moeder van de laatste tsaar. ‘The Romanov empress‘ is een geweldig boek dat ik 5-sterren gaf. Het geeft een goede inkijk in de laatste decennia van het tsarenrijk en de relaties met andere koninklijke families. Het einde blijft tragisch. Maar ik heb ook nieuwe inzichten opgedaan over de aanloop van de revolutie. Dit is er eentje voor op de herleeslijst.
  • De klassieker van de maand werd ‘Jamaica Inn‘ van Daphne Du Maurier. Het gaat over Mary Yellan die na de dood van haar moeder bij haar tante en nonkel gaat wonen op Jamaica Inn. Maar al snel merkt ze dat haar nonkel met louche zaken bezig is en ze gaat op onderzoek uit. Ik hou van gothic verhalen en niemand schrijft die zo goed als Du Maurier. Aanrader!

Volledige reviews van mijn gelezen boeken vind je (nu of binnenkort) op mijn Engelstalige boekenblog In Another Era. 

Gezien

  • De Bende van Jan De Lichte uitgekeken. Je weet hoe het afloopt en toch blijft het dramatisch.
  • Verder geniet ik elke week van Dancing with the stars (en van Jan Kooijman).

Meegemaakt

  • Het was hier echt geen goede maand en ik heb ondertussen gelukkig wat kerstvakantie om uit te blazen want het is nodig. Nu wie mij kent, weet dat ik niets met kerst heb en dat ik dus niet per se uitkijk naar al die samenkomsten. Al is dat het enige dat op de planning staat, zeker nu het veldrijden ook zonder publiek zal zijn. Ik weet dat er ergere dingen zijn, maar in 2021 is letterlijk alles waar ik de laatste maanden naar uitkeek afgelast. En ik word er echt verdrietig van.
  • Ik heb daarom de afgelopen tijd wel actief ingezet op het zien van mijn vrienden. Ik heb zowat iedereen nog eens gezien in december en dat gaf me een enorm fijn gevoel. We hebben het allemaal moeilijk, maar samen komen we er wel doorheen.

Geblogd

Heb jij plannen deze kerstvakantie?

Dingen die ik niet begrijp…

Speciaal voor vandaag, een totaal nutteloos lijstje van een aantal zaken die ik niet begrijp. We zijn de week voor kerst, dus waarom niet hé.

  • Waarom heet een smurfentaart een smurfentaart? Dat ziet toch niet blauw? Dat smaakt toch niet naar smurfen? En zelfs als het naar smurfen smaakt, hoe weet je dat dan? Heeft er al ooit iemand een smurf geproefd?
  • Hoe snel de nagels aan je vingers en tenen wel niet groeien. Twee keer knipperen met je ogen en je kan weer bijknippen. Jep, ik ben zelfs een knipper en geen vijler (dus in principe groeien ze bij mij nog iets minder snel). Ik heb geen geduld voor vijlen, haha
  • Mensen die proppen in plaats van plooien, hoe zelfs?
  • Wat een mens doet met al die totebags die je overal krijgt of koopt voor het goede doel. Hoe beslis je welke totebag je wanneer gebruikt? Want ik gebruik precies altijd de dezelfde (de stevigste en de grootste want zo ben ik dan ook wel weer, er moet veel brol in kunnen).
  • Hoe het kan dat mensen zo’n mooi gecureerde Spotify Wrapped hebben? Bij mij zit dat vol met een mix van guilty pleasure en emomuziek. Hebben die twee verschillende accounts ofzo?
  • Dat je het geluid van je smartphone hebt aanstaan op publieke plaatsen. Er is toch niets genanter dan dat heel de trein naar jou aan het kijken is als je de telefoon moet opnemen?
  • Wat er met je gebeurt tijdens het slapen/dromen. Ik ben zo iemand die echt nooit onthoud wat ze droomt. Maar ik vind het gewoon zo’n fascinerend gegeven waarvan ik echt zou willen weten hoe dat werkt ofzo.

En jij, wat begrijp jij niet zo goed?