Een ode aan routine

Ah september. Steevast de maand van huilende kinderen, de Leuvense jaarmarkt #zattemensen, de start van het crossseizoen, een maand vol snuiten en snuffen want ik heb ALTIJD heel september lang een enorme verkoudheid (ik schrijf dit bericht op 1 september en ik heb dus weliswaar al meer moeten niezen vandaag dan heel augustus samen, je houdt het niet voor mogelijk).

September is ook de maand na twee maand zomer(vakantie). Vaak is er nog wel een fijn najaarszonnetje. Maar we kunnen er niet onderuit. Stilaan keren we allemaal terug naar het werk, school, de sportclub, de taallessen of andere hobby’s, en het betalen van de rekeningen. Kortom: de routine staat weer voor de deur.

Het fijne aan de zomervakantie is net dat je die routine doorbreekt. Je eet onregelmatiger, uitgebreider (en vaak ongezonder), je gaat later slapen, je hebt geen verpichtingen… Maar eigenlijk is zo’n doorbreking van je routine helemaal niet zo goed voor je gezondheid.

Dus hoe je het ook draait of keert is het in september eigenlijk best goed dat we allemaal terugkezen naar onze routine. En ik kijk daar echt naar uit ook. Omdat ik gewoon merk dat mijn lichaam en mijn hoofd dat nodig hebben.

Routine is voorspelbaar en vereist daarom minder mentale inspanningen. De routine van september voelt ook als een nieuwe start, net zoals in januari. Een nieuw blaadje. Je kan allerlei cursussen of lessen beginnen volgen. Nieuwe mensen leren kennen. Op het werk trappen nieuwe projecten op gang.

En in mijn geval heb ik nog vakantiedagen genoeg om toch af en toe die routine te doorbreken. Want dat is mijn geheim. In het najaar proeft vakantie vaak eens zo goed als in de zomer.

Maar natuurlijk worden de dagen korter en ben je vaker ziek in het najaar. Het wordt herfst: soms mooi, maar ook nat en koud. Over de winter praat ik liever nog niet, want ik heb elk jaar echt wel last van een ‘seasonal affective disorder’ (wintermoeheid of zelfs een winterdepressie).

Maar op 1 september voelt dit toch vooral aan als een nieuw hoofdstuk. En dat gevoel wil ik even meepakken en koesteren. En zakdoeken ook. Want ondertussen ben ik weer aan het snuffen en snuiten. ZUCHT.

Misschien mis ik de zomer toch al een beetje.

Hou jij van de herfst?

Zo omarm je de herfst nog net een beetje meer

In maart schreef ik een postje om de lente dat tikkeltje meer in huis te halen. Ondertussen is het sinds enkele dagen officieel herfst, maar het weer doet al een tijdje langer aan het overslaan van de nazomer. Zowat half Vlaanderen heeft de herfst al letterlijk aan de lijve moeten ondervinden en heeft een zware verkoudheid te pakken. Zoals elk jaar stond ook ik weer op de eerste rij wanneer de vallingen werden uitgedeeld #Kendet. Je zou er bijna moedeloos van worden.

Maar de herfst heeft ook zijn goede kanten. De natuur is op zijn mooist, het is de tijd van het jaar om binnen te cocoonen met een goed boek én het is weer cross op tv (hihi ^^). Nog niet helemaal overtuigd? Dan geef ik je nog enkele tips waardoor de herfst gegarandeerd je favoriete seizoen zal worden.

p1060051

  • Vanaf september lijkt je leven een pak saaier te worden (dat lijkt niet alleen zo, het is ook zo. Weg sfeer, ik weet het ^^). Je valt terug in die dagelijkse sleur van vroeg opstaan, gaan werken, eventueel kinderen naar school voeren, ’s avonds nog langs de muziekles of fitness… Je verlangt weer naar die zalige zomeravonden waarop niets moest. Wel besef dan dat routine eigenlijk heel goed voor is. Dat het net die zomeravonden zijn die je lichaam nu zo moe hebben gemaakt. Dat legde ik hier al eens eerder uit. Maak van die sleur dus geen vijand, maar geniet er even terug van dat je een houvast hebt.
  • Blijf naar buiten gaan. We hebben steeds de neiging om onszelf  op te sluiten wanneer het buiten donkerder en kouder begint te worden. Ik moet bekennen dat dit ook voor mezelf een moeilijke is. Ik zit liever lekker warm binnen. Doffel jezelf in met die laarzen, muts en een dikke jas aan en ga even wandelen. Neem dan vooral de kleurenpracht van de natuur in je op en adem een paar keer diep in. Je weerstand is je dankbaar. (Tenzij je een sjaal vergeet, niet goed voor de keel).
  • Koop een nieuw dekentje. Of een nieuwe pyjama. Ook al heb je er al 100. Het hoort allemaal zo bij dat ‘Hygge’-gevoel. Voila, je spreekt er spontaan een mondje Deens door.
  • Maak je lid van de plaatselijke bibliotheek. Of ga naar een boekenmarkt. Of neem een abonnement op een tijdschrift. Of doe het gewoon alle drie zoals ik. Er is niets heerlijker dan met nieuw leesvoer onder dat warme dekentje te zitten, toch?
  • Heimwee naar de zomer? Blijf dan die heerlijke zomerhits beluisteren via je eigen Spotify-playlist. Niemand heeft beweerd dat Despacito verboden is vanaf september. (Maar toch, despacito is nu wel echt passé neen?)
  • Echt wel nood aan nog wat vitamine D? Boek dan met die laatste verlofdagen nog snel een citytripje richting het zuiden. Zo heb je iets om naar uit te kijken. Hier viel de keuze op Sevilla, naar waar trek jij?
  • Eet je ziek aan pompoensoep. Met balletjes. Of met vermicelli. Of met allebei.
  • En bij een verkoudheid? Kippensoep to the rescue. Getest en goedgekeurd.
  • De herfst is ook de ideale periode om een nieuw hobbyproject te beginnen. Maak dat fotoboek met je vakantiefoto’s (van drie zomers geleden), leer jezelf handletteren (en faal daarin kei hard), start een bullet journal (en maak een lijstje met wat er allemaal zo leuk is aan de herfst) of begin nu eindelijk eens met yoga (dan weet je meteen waar je allemaal spieren hebt nadien ^^). De mogelijkheden zijn eindeloos.

Hou jij van de herfst? Wat doe jij om deze periode nog dat tikkeltje fijner te maken?

Herfstgedachten: wanneer slecht goed is

November. Het is volop herfst. De jongsten onder ons hebben net een week vakantie achter de rug, terwijl de rest geniet van een warme kop koffie of chocolademelk op hun vrije dagen. De herfst is absoluut niet mijn favoriete seizoen, maar wel het mooiste. Ook ik vergaap mij aan de natuurpracht tijdens een lange boswandeling. Om diezelfde avond onder een dekentje te genieten van de huiselijke warmte.

Maar dit jaar heeft de herfst ook een keerzijde. Ik ben namelijk al een goede drie weken ‘ziek’. Vooral de laatste week kom ik niet veel verder dan de zetel en het werk. Lichamelijk ben ik echt ontzettend moe. Zo moe dat ik in de weekends gewoon het klokje rond slaap. Overdag is het hoesten, proesten en niezen geblazen. Doordat ik zoveel rust moet nemen, heb ik natuurlijk ook veel tijd om na te denken. En dan is het feit dat ik mij lichamelijk slecht voel ineens goed. Wat een verschil met vorig jaar.

Vorig jaar beleefde ik – naar mijn gevoel – de moeilijkste herfst ooit. BAS was op zich al vrij zwaar op dat moment. Naast elke dag meerdere masterclasses, werkten we elke avond door aan onze pitch die tegen vrijdag klaar moest zijn. En oh ja we reisden het hele land door met het openbaar vervoer (wat voor de nodige frustraties en vertragingen zorgde natuurlijk ^^). Ik vertrok voor 7 uur en kwam pas na 22u weer thuis. Heel vermoeiend, maar niets dat ik lichamelijk niet aan kon.

p1060051

Mentaal, dat was een ander verhaal. Want hoewel ik elke dag leerrijk en uitdagend vond (cliché I know ^^), was het moeilijk om ’s morgens vol energie uit bed te springen. Ik voelde mij namelijk niet goed in de groep, kon mezelf niet zijn en had het gevoel niets bij te brengen. Ik heb mezelf toen moeten slepen naar kerstmis, wanneer ik door mijn stage 5 maanden ‘weg’ zou zijn van de groep. Een periode waarin ik mentaal terug opflakkerde. Na deze herfst is het allemaal veel beter gegaan, ook tijdens de maanden dat ik wel terug tijd doorbracht met de groep.

En nu zijn we een jaar verder en wil mijn lichaam even niet meer mee. Misschien niet abnormaal, ik ben na BAS onmiddellijk aan het werk gegaan en heb als starter natuurlijk geen vakantie. De aanpassing aan het nieuwe ritme, het vele bijleren,… Dat vraagt heel wat energie. Maar mentaal voel ik mij zo goed. Ik amuseer mij, waar ik ook ben. Dus neem ik die vermoeidheid er maar gewoon bij, dat gaat wel weer over.

Wanneer mensen dus vragen hoe het met gaat zou ik kunnen antwoorden dat ik mij slecht voel. Maar in vergelijking met vorig jaar gaat het juist heel goed met met mij. Soms, heel soms, is er geen slecht en alleen maar goed. Mooi zo.

En net als het vaststaande feit dat binnen enkele weken alle bladeren van de bomen zijn gevallen, gaan die lichamelijke kwaaltjes ook wel weer over.

Fijne herfst iedereen!