Lissabon #2: de wijk Graça

Omdat Sevilla zo goed was meegevallen boekten Leen en ik een tweede citytripje naar Zuid-Europa. Zelf was ik nog nooit in Portugal geweest en hoewel ik ondertussen al weet dat ik hou van de mediterraanse sfeer wist dit land met zijn eigen accenten me heel erg te bekoren. We vertrokken midden april. De week na de paasvakantie was het allemaal wat rustiger en goedkoper. Het werden 5 dagen vol hoogtemeters, tuktuks, smalle straatjes, uitzichtpunten waar je tanden van uitvallen én kloosters. Amen.

Na eerst Baixa & Chiado verkend te hebben, kregen we op onze tweede dag te maken met regen. Tegelijkertijd was er in België de eerste warmtegolf van het jaar. Omdat we Lissabon hadden geboekt om al in april zon mee te pikken baalden we een iene miene beetje, maar toch werd het een prachtige dag, misschien wel mijn favoriet van de hele vakantie.

We deden die dag de wijken Graca, Alfama & Castelo aan. Hier vind je tientallen bezienswaardigheden. Nogal veel voor één post dus jullie krijgen vandaag een eerste lading foto’s.

De wijk Graça 

Graça is een vroegere arbeiderswijk en bevindt zich op een heuvel, zoals bijna elke wijk in Lissabon ^^. De straten zijn hier iets breder dan in Alfama & Castelo, waardoor het gele trammetje een beetje meer ruimte krijgt.

Aan het miradouro de Graça word je getrakteerd op mooie uitzichten o.a. op het Castelo de Sao Jorge.

thumb_P1110720_1024

thumb_P1110733_1024

Zoals altijd vind je er een kiosk met terrasje, ditmaal in de schaduw van het convento de Graça. De kerk kan je gratis even binnenlopen, zeker doen!

Voor de kerk is een gezellig pleintje met een ietwat speciale trap. Een soort schildpadpatroon als je van bovenaf kijkt en een leuk zwart-wit tegelpatroon in de treden zelf.

thumb_P1110731_1024.jpg

thumb_P1110730_1024.jpg

Stiekem foto’s posten met @leenvdb er mee op, altijd spannend 😀

Zoals je kan zien was er hier al een waterzonnetje doorgebroken aangezien we dit uitzichtpunt als laatste aandeden (en dus een hele klim voor onze rekening namen). In de voormiddag bezochten we het andere deel van deze wijk. En dat begon met een bezoek aan een klooster.

Mosteiro de Sao Vicente De Fora

Het is een hele mondvol, maar dit klooster is een soort pantheon voor de Bragança-dynastie van Portugal. Aangezien één van hen, Catharina van Bragança, ooit koningin van Engeland is geweest (de vrouw van Charles II) was mijn interesse gewekt. Wisten wij veel dat we prachtige tegeltjes en binnenkoeren te zien zouden krijgen. Dit klooster werd een instant favoriet en de genomen foto’s zijn niet te tellen.

Ik denk dat de inkom ongeveer 4 euro bedroeg en we waren er bijna alleen. Er was één bus Japanners gedropt na ons, die we hebben voorgelaten zodat wij in alle rust verder konden ontdekken.

thumb_P1110500_1024

Je komt binnen via ondergrondse gangen en al snel zie je het typische Portugese blauw-wit. Eerst bezoek je enkele binnenkamers die prachtig zijn gedecoreerd, daarna kom je op de binnenkoer of patio.

We keken onze ogen uit. Het witte van het gebouw in combinatie met de blauwe tegels en de mooie zuilenk. Het doet wat sprookjesachtig aan.

thumb_P1110516_1024

De regen zorgde voor een prachtige weerspiegeling van de zuilen op de grond.

thumb_P1110544_1024

thumb_P1110533_1024

Het klooster is veel groter dan je denkt. Op de benedenverdieping zijn twee van deze gigantische binnenkoeren, een kapel en natuurlijk de tombes van de koninklijke familie.

thumb_P1110542_1024

thumb_P1110546_1024

Op de eerste verdieping vind je een hele collectie fabels van Jean De La Fontaine in blauw-witte tegels. De wolf en de ooievaar bijvoorbeeld. Hier hebben we wel even rondgelopen om de bordjes te lezen en de fabels in ons op te nemen.

thumb_P1110553_1024.jpg

Je kan ook naar het dakterras waar je nog eens getrakteerd wordt op een prachtig uitzicht over de Taag, Graça en Alfama.

thumb_P1110589_1024

thumb_P1110567_1024

De twee prachtige klokkentorens die ook zeer luid zijn, ik spreek uit ervaring!

thumb_P1110579_1024

Zicht op het patio van bovenaf

Na een dikke 2 uur ronddwalen op deze rustige plek was het al opgeklaard toen we buiten kwamen. We passeerden het immense Pantheao Nacional, een ronde kerk waar opnieuw heel wat bekende Portugezen liggen begraven. We pasten hiervoor omdat we net 2u in een klooster waren binnen geweest, straks wilden ze nog dat we onze geloften zouden afleggen ;).

thumb_P1110592_1024

Het pleintje achter dit pantheon is bekend voor zijn leuke vlooienmarkt. Die stond er niet, maar we namen wel enkele foto’s bij de prachtige kleurrijke tegelmuur.

Miradouro’s in tweevoud

Graca is echt wel de wijk van de uitzichtpunten. De miradouro das portas de sol is misschien wel het bekendste. Je kijkt uit over de smalle steegjes en felgekleurde daken van de wijk Alfama.

thumb_P1110619_1024.jpg

Herken je het klooster van die ochtend?

thumb_P1110618_1024

thumb_P1110627_1024

Om de hoek vind je de miradouro de Santa Lucia. Dit is het mooiste uitzichtpunt omwille van de plek an sich, met een leuk parkje en opnieuw blauw-witte tegeltjes en een uitzicht dat reikt tot aan de Taag.

thumb_P1110628_1024

We aten niet in de wijk zelf, maar wandelden naar beneden langs de Taag en een grote cruiseterminal om te belanden bij Cais de Pedra. Gourmetburgers in een hipsterzaak met zicht op de cruiseschepen en een zelfgemaakte bitterbal als tapa. Heerlijke lunch die we verdiend hadden na al dat klimmen naar die prachtige uitzichtpunten.

Bezocht jij al eens een klooster?

Advertenties

Een dag in de Schotse Highlands

Toen ik in april voor enkele dagen vertrok naar het Schotse Glasgow zag ik veel wenkbrauwen naar omhoog gaan bij mijn toehoorders. Glasgow, wat ga je daar zoeken? Ondertussen weet ik dat Glasgow een prachtige stad is, perfect voor je volgende stedentrip. Of je nu houdt van cultuur, shoppen of die alternatieve vibe. De stad heeft het allemaal.

Maar ze hadden gelijk. Ik ging niet zomaar naar Glasgow. Het lief loopt af en toe al eens lang en ver en zou dat weekend voor de tweede keer the Highland Fling race lopen. Pak u een dekentje en een kop thee en ik vertel je het relaas van een fijne dag.

De Highland Fling is een ultra trial marathon van 53 mile of omgerekend 85 km. En dat door de Schotse Highlands. Het parcours volgt het eerste stuk van de West Highland Way van bij de start in Milngavie tot in het dorpje Tyndrum. Je loopt langs het prachtige Loch Lomond en door het Trossachs National Park.

Het is met een loting (je schrijft in en dan bepaalt het lot of je de wedstrijd effectief mag lopen) zodat het niet te druk wordt en het is allemaal goed georganiseerd met aandacht voor de veiligheid. Dat laatste is voor mij een belangrijke voorwaarde, anders mag het lief niet starten in van die gekke loop-u-dood-wedstrijden (die zijn er jammer genoeg ook).

Glasgow is de grootste Schotse stad vlakbij de Highlands en vandaar dus dat het Citizen M onze uitvalbasis werd voor dit weekend.

Oorspronkelijk zou ik met een auto mee volgen (je kan de lopers op 2 plaatsen aanmoedigen, op ongeveer 30 en 65 km), maar uiteindelijk koos ik ervoor om met de trein richting de eindmeet in het stadje Tyndrum te reizen. Dat wil zeggen dat ik nog een voormiddag spendeerde in Glasgow (ik ging op zoek naar street art), terwijl het lief om 6u ’s morgens aan de start stond (en daarom om 4u ’s nachts uit mijn bed verdween, veel heb ik daarna niet meer geslapen, want ja ik heb een ongerust hart).

De trein was trouwens een heuse belevenis. Het is niet goedkoop (ik denk dat ik rond de 15 euro betaalde voor een enkeltje) en ik heb zeker 2 uur op de trein gezeten. Het begon al in het station. Ik zat op een trein die zou splitsen de halte voor Tyndrum. Het ene gedeelte zou stoppen in Upper Tyndrum, het andere in Lower Tyndrum. Na wat Gegoogel wist ik dat het op zich niet echt uitmaakte, maar dat Lower Tyndrum pal aan de finish lag en dat kreeg dus mijn voorkeur.

Uitzoeken welk gedeelte naar waar reed was moeilijker. Ze hebben daar nog niet van elektronische borden gehoord. Op mijn ticket stond dat ik in het achterste deel van de trein moest plaats nemen. Ik redeneerde dus als volgt: het stuk dat zich aan het einde van het perron aan de uitgang bevond is het voorste gedeelte, het stuk aan de ingang van het station (je kan het station met de trein maar langs één kant verlaten) is het achterste. Waar ik mij dus plaveide op een stoeltje. Om dan naar de muur rechts van mij te kijken waar een kleine plakkaat hing. Met in het groot de tekst ‘Please be aware that the back of the train is at the other side of this platform.’

Enfin, Schotten redeneren minder doordacht en het achterste van een trein is daar gewoon het einde van het perron, ook al is de locomotief daar te vinden. Ik verplaatste mij en zag nog minutenlang verwarde reizigers discussiëren over waar ze moesten gaan zitten.

Tijdens de rit zelf komen ze langs met eten en drinken. Vaker dan op een Rynairvliegtuig, I kid you not. De trein rijdt niet super snel, langs steile hellingen en één keer stonden we heel lang stil omdat we overgingen naar maar één spoor (we waren ondertussen echt in the middle of nowhere) en er eerst nog een trein van de andere richting ons moest passeren. De stations in de Highlands zijn vaak gewoon een strook beton waar je kan afstappen. Ik las wat in mijn boek, maar onderweg was er ook zoveel te zien. We passeerden Loch Lomond waar ik op een gegeven moment lopers spotte aan de overkant van het meer. En het lief (die toen al uren onderweg was) sms’te dat hij een trein zag. Best een grappig moment.

Maar ik arriveerde helemaal op tijd waar ik moest zijn. Eens in Tyndrum had ik geen 4G-ontvangst meer dus kon ik ook de tracking van het lief niet meer volgen. Sms’en lukte nog wel. Het was al snel duidelijk dat ik me nog enkele uren moest zien te redden. Maar dat was geen straf.

Tyndrum is niet het mooiste Highlandstadje. Je bent het meer net voorbij en de echt hoge bergen zijn er nog niet. Er gaat ook een grote baan dwars door het centrum. Maar toch. Als grote Schotlandfan vond ik het fantastisch om even te proeven van deze overweldigende natuur.

Het was voor Schotse normen prachtig weer. Ik zag die dag de eerste en enige regendruppels van de trip. De zon scheen, er was niet te veel wind. Maar het was er wel kouder dan in Glasgow. Dat merkte ik meteen.

Allereerst wandelde ik al eens tot aan de finish waar de eerste renners onder groot applaus over de eindmeet kwamen. Nadien stapte ik zelf in de andere richting een stukje van de Westhighland Way, al snel sloeg ik af naar een subtrack omdat de route richting grote weg ging en ik wou toch niet te ver gaan.

Zal ik de foto’s voor zich laten spreken?

thumb_P1120533_1024.jpg

thumb_P1120536_1024

thumb_P1120538_1024

thumb_P1120548_1024

IMG_20180428_151937

thumb_P1120551_1024

thumb_P1120561_1024

thumb_P1120566_1024

thumb_P1120576_1024

Spontaan begon ik de hele wandeling lang de themesong van Outlander te zingen. Ik ben ook echt niemand tegengekomen. Qua hoofd leegmaken kon dit wel tellen.

Het lief finishte uiteindelijk een klein uur later dan verwacht. Ik pikte na mijn wandeling van anderhalf uur dus vooral nog veel sfeer mee aan de aankomst. Maar ik was zo trots op hem (en blij dat hij veilig was aangekomen). Met de bus van de organisatie reden we terug naar het startpunt en van Milngavie nog even de trein naar Glasgow. Met opnieuw mooie views van het Loch Lomond op de bus terug en toch ook wel het besef dat het lief belachelijk ver heeft gelopen die dag. Ik was doodop, het lief natuurlijk nog meer (maar dat was zijn eigen keuze). Het werd dus geen vroege ochtend de dag erna. Allesbehalve zelfs. Dan is zo’n XL-bed van Citizen M echt een zegen.

Ik ben die dag nog verliefder geworden. Op het lief, dat ook. Maar vooral op de Highlands. Ooit rij ik er dagenlang rond om elk plekje te verkennen <3.

Sevilla #4: het centrum met de kathedraal

Begin november 2017 ging ik 4 dagen de winterzon opzoeken in het Spaanse Sevilla. Ik had niet echt verwachtingen van deze stad waardoor ik omver werd geblazen door de schoonheid, gezelligheid, palmbomen en het eten <3. Voor wie nog een winterse citytripbestemming zoekt kan ik Sevilla alleen maar warm aanbevelen. De stad veroverde snel een plaatsje in mijn top 3 van Europese steden.

Sevilla heeft een klein maar interessant historisch centrum met maar liefst drie Unesco Werelderfgoedgebouwen. Het Alcazar is daar eentje van. Daarnaast heb je ook nog het Archivo des Indias (dat ik mij dus gewoonweg niet kan herinneren ook al moeten we daar voorbij gewandeld zijn, ik moet dus nog eens terug ^^) en de fameuze kathedraal met Giralda die beschermd zijn. Maar er is meer te zien in het centrum dan enkel de majestueuze kerk!

Santa Cruz & Alfalfa

Het historische centrum beslaat de wijken Alfalfa en Santa Cruz en na een voormiddag in het Casa de Pilatos (waarover later meer) wilden we het ontdekken tijdens een compacte wandeling die ons uiteindelijk tot op de top van de Giralda zou brengen.

Het centrum van Sevilla is gezellig met kleine straatjes waarin je letterlijk verlopen kan lopen. Mijn reisgenote volgde getrouw de kaart, ik ben van nature allesbehalve goed met een kaart, maar kan me na een aantal uren/dagen wel perfect oriënteren in zo’n stad. Die combinatie heeft ervoor gezorgd dat we nooit zijn verdwaald. Hoera!

De stoep in Sevilla is wel een probleem. Ofwel is er geen, ofwel kan je er net een halve voet op kwijt. En auto’s rijden er door elke steeg, ook de zeer smalle exemplaren… Het was dus af en toe wel goed uitkijken. Typisch mediterraans eigenlijk :).

P1090630

Wat sfeerbeelden van de smalle straatjes

 

P1090631

En de vele aparte gebouwen

Eerste stop: de Iglesia del Divino Salvador. Naast de kathedraal één van de grootste kerken van de stad, gelegen op een tof pleintje. Het is een barokke kerk en dat zal je geweten hebben. Het interieur is bombastisch, over-the-top en dus op en top Zuiders.

P1090637.JPG

Je bent fan of je bent niet. Ik zag al mooiere kerken maar sta nog steeds versteld hoe er ooit zoveel rijkdom naar kerken is kunnen gaan. Terwijl er waarschijnlijk mensen honger leden… Het zegt veel over de plaats die religie ooit gehad heeft in mensen hun leven en die het nog steeds bekleedt. Want ja, we zagen regelmatig heel wat Spanjaarden bidden in de kleinere kerken en de misdiensten zaten vol.

P1090652.JPG

Je snapt wat ik bedoel met bombastisch he?

Om de binnenkant van de kerk te zien betaal je 3 euro, maar je kan ook meteen een combiticket kopen voor de kathedraal. En dat is echt een protip. Je moet dan bij de kathedraal niet meer aanschuiven. De kathedraal is naast het Alcazar de grootste trekpleister van de stad en dit waren ook de enige twee bezienswaardigheden waarbij wij een rij hebben zien staan (en dat in putteke november). Je bespaart er dus echt tijd mee om eerst de Salvadorkerk te bezoeken en daar alvast je ticketje te kopen (en dan ga je de kathedraal die velen malen mooier is ook nog eens meer appreciëren ;)).

P1090665

Van de kerk stapten we richting het ayuntamiento, een woord dat ik nog kende uit de Spaanse les. Het stadhuis zit in een prachtig wit gebouw op het San Franciscoplein, een mix van laatgotisch met toch vooral renaissance-elementen. Ik ben fan! Op het plein vind je nog andere mooie gebouwen, onder andere de Nationale Bank. Het is echt het hart van de stad waar we de volgende dagen nog meermaals passeerden.

P1090672

Aan de achterkant van het stadhuis vind je het groenere Plaza Nueva met appelsienbomen en het typische ruiterstandbeeld. Het is de ontmoetingsplaats in de stad en veel gezelliger dus dan het grote Franciscoplein.

P1090680

P1090681

Hier zou ik wel eens een namiddag mensen willen kijken op een bankje! Moorse invloeden vind je verspreid doorheen de stad. Die smeltkroes van gebouwstijlen deed me echt verliefd worden op Sevilla. Een gebouw zoals dit zie je niet zo vaak:

P1090677

Toen hadden we toch wel een klein hongertje. Dankzij de reisgids belandden we in El Pinton. Een origineel eetplekje dat niet enkel richt op tapas. Het is dan ook de enige keer geweest dat Leen en ik ons eten niet gedeeld hebben. Porties waren zeker oké en lieten ruimte voor dessert. Dat we niet konden laten staan. Het interieur was vooral leuk. Vrij modern en toch met veel tegeltjes. Het doet zelfs wat Portugees aan.

P1090686.JPG

De kathedraal

Hierna wandelden we richting kathedraal. Ik ben sowieso wel fan van kerken. De Sint-Pieterbasiliek in Rome staat uiteraard stip op nummer 1. Maar de Catedral de Santa María de la Sede beloofde wel wat. Het is de grootste gotische kerk ter wereld en de derde grootste kerk in Europa, na die in Rome en St-Pauls in Londen.

De kathedraal is gebouwd op de grondvesten van een vroegere moskee en een aantal elementen zijn behouden gebleven zoals de minaret die vandaag de naam Giralda draagt. De Giralda zou ook als voorbeeld genomen zijn voor de nieuwe bibliotheektoren op het Ladeuzeplein in Leuven en awel ja, het heeft er wel iets van.

P1090713.JPG

P1090816.JPG

Groot is het zeker, je bent wel even bezig met er gewoon rond te wandelen. Nadat we de ingang hebben gevonden, en dus de rij konden overslaan, kwamen we meteen de kerk binnen. Het is een gotische kerk dus geen bombastisch gedoe, maar sober met grote pilaren. En weinig glas-in-loodramen vond ik waardoor het best donker was binnen (en dus allesbehalve ideaal om foto’s te nemen).

P1090728

P1090743.JPG

Je bent binnen wel even zoet met alle kleine hoekjes en kantjes te bekijken. Een aantal bijzaaltjes hebben echt prachtige plafonds. Je vindt in de kerk ook het vermeende graf van Columbus waar je niet naar hoeft te zoeken door de vele toeristen.

P1090724

Nadat we wat hadden rondgewandeld binnen, beklommen we de toren naar de top van de Giralda. Ik had wat schrik voor de tocht, maar het waren gelukkig geen trappen. Enkel steile opkantjes, steeds per vier voor elke verdieping. Het ging goed vooruit en was niet zo zwaar naar mijn mening. De gangen zijn breed dus het is ook te doen voor mensen met een beetje claustrofobie. We waren vrij snel boven. En wat een uitzicht!

P1090780.JPG

P1090782.JPG

P1090787.JPG

Je verlaat de kerk langs een tof binnenpleintje. Tijd voor een obligatoir fotomoment:

Ook een must-take foto: de Giralda vanuit de poort van het Alcazar.

P1090820.JPG

De kathedraal mag je echt niet overslaan bij een bezoek aan Sevilla. Ook al is gotiek niet mijn meest favoriete bouwstijl, de grootte van het gebouw is overweldigend en de Giralda steekt mooi af met het sobere kerkgebouw. Ook het uitzicht is de moeite waard.

P1090824.JPG

Nog een mooi random gebouw in het centrum

Langs de tuinen van Murillo wandelden we terug naar het hotel. Dromend van torentjes en tapas was het bijna weer tijd voor een nieuwe dag ;).

Meer lezen over Sevilla?

Wat is mooiste/interessantste/meest speciale kerk die jij al hebt bezocht?

Rotterdam #2: havengebied

Rotterdam, een stad die niet meteen een top-of-the-bill plaats bekleedde op mijn bucketlist. Ik had namelijk geen idee wat er te beleven viel. Hierdoor kon ik er twee dagen zonder vooroordelen rondstappen. Het verrassingstripje van het lief was op dat vlak dus al volledig geslaagd. En hoewel het niet 100% mijn stad is genoot ik toch met volle teugen. Een stad langs het water met een grote haven, dan waaien al je zorgen letterlijk weg.

Vorige keer konden jullie lezen over het eerste deel van een ijskoude wandeling door het centrum. Na een opwarmertje bij een koffiebar stapten we richting havengebied.

We wandelden langs het maritiem museum, dat me wel eens tof lijkt om ooit te bezoeken, langs de uitloper van de oude haven, wat ze daar Leuvehaven noemen. Stilaan kregen we de brug in het zicht.

thumb_P1110063_1024.jpg

Want ja: de Erasmusbrug. Het is de bekendste bezienswaardigheid van Rotterdam en heeft als bijnaam “De zwaan”. De brug is wit en dat heb ik geweten, want die dag was de lucht ook wit en de grond was ook wit van de sneeuw. Alles was wit! Je moet dan eens proberen een goede foto te nemen van een witte brug. The struggles. Ik weet het. Enfin, het is echt wel een mooie brug. En het was er niet zo koud als we hadden gedacht, het viel wel mee met de wind. Maar toch geen selfies, want mijn haar is overal op de foto’s. Dat moet je er maar bijdenken ;).

thumb_P1110154_1024.jpg

De dag erna wandelen we terug om deze keer wel een fatsoenlijke foto te maken van de brug 🙂

Aan de overkant kom je langs het theater, het fotografiemuseum en die drie hele vreemde hoge wolkenkrabbers die de skyline beheersen. Het was heerlijk wandelen op het eiland en op het einde kom je aan Hotel New York. Van hieruit kon je vroeger de boot nemen naar Amerika om je droom te gaan waarmaken.

thumb_P1110084_1024.jpg

Ondertussen was het al even na de middag en kregen we een hongertje. We verlieten het eilandje langs de andere kant via een kleine brug om aan te komen bij de Fenix Food Factory. Het is een industrieel gebouw dat opnieuw wordt gebruikt als permanente food market, voor de Leuvenaars: de hal 5 van Rotterdam, maar dan groter.

thumb_P1110096_1024.jpg

Het werkt er met plankjes waarop je allerlei hapjes kan krijgen (soep, kaas, vlees, quiches, tapas…) én natuurlijk een hele resem desserts, waaronder stroopwafels. Die nergens zo lekker smaken als in Nederland, vooral al je net uren hebt rondgewandeld in -10.

Hierna wandelden we terug richting eiland en probeerden nog steeds hopeloos de Erasmusbrug op foto te krijgen die we opnieuw overstaken. Er passeerden containerschepen. En we besloten om nog wat verder te wandelen langs het water naar beneden in plaats van weer omhoog het centrum in.

We kwamen langs het wereldmuseum (god weet wat dat mag zijn, maar een mooi gebouw!) en opnieuw een kleine oudere haven.

thumb_P1110103_1024

thumb_P1110104_1024

Vanaf deze kade lukte het dan eindelijk wel om de brug vrij ok op de foto te krijgen. Daarna wandelden we een besneeuwd park in dat gewoon ‘Het park’ heet. Nederlanders en namen, tja :).

thumb_P1110109_1024.jpg

Niet alleen met namen hebben Nederlanders iets maar ook gewoon met schaatsen. Hoewel er al veel gaten in het ijs zaten stonden toch al veel mensen gewoon op het ijs van plassen, riviertjes. Inclusief hun kinderen en huisdieren. Ik vind dat toch maar wat onverantwoord, het is daar misschien allemaal niet zo diep, maar onderkoeld ben je meteen als je in het water valt.

Wij hadden het al koud van gewoon te wandelen en gingen deze keer wel richting centrum. Opwarmen deden we bij Noc Noc koffie. In de Witte the withstraat vind je een resem aan goede opties voor het avondeten. Gourmetburgers bij Hamburg bijvoorbeeld, opnieuw niet de origineelste naam, maar wel lekker!

Heb jij ook al eens een besneeuwde citytrip gedaan?

De niet zo Pinterestwaardige gids voor 7 dagen op Malta & Gozo

Jullie weten ondertussen wel dat ik van een beetje ironie hou. Zo ook deze titel. Toen we 7 dagen boekten naar Malta heb ik volgens mij letterlijk elk blogartikel gelezen dat hierover geschreven is in het Engels of Nederlands. En ik kwam zo vaak hetzelfde tegen (dat Malta een tijdje geleden travel bloggers heeft betaald helpt natuurlijk niet). Enfin, voornamelijk hipstergrieten met allemaal dezelfde foto’s. No offence, maar ik zocht naar verhalen die me konden helpen met bepalen hoe ik mijn reis best kon indelen. Wat was allemaal te combineren op één dag en wat was realistisch? En dan vooral met een focus op cultuur en natuur want uren aan een strand of zwembad liggen zagen we niet zitten. En dat vond ik gewoon niet zo veel. Ik vond vooral foto’s van meiden in hun zomeroutfits. Dat was het toch niet zo ^^.

Uiteindelijk vind ik wel dat we best een goede planning hadden uitgetekend (dankzij wat vrienden die er wel al waren geweest) en zoals altijd moet die ter plaatse nog wat hertekend worden. De komende tijd zal ik van elke dag nog een verslagje maken, maar in deze post wou ik graag ons algemeen reisplan en overzicht tonen, zodat jij er inspiratie kan uithalen. En wat algemene tips. Zodat je kan leren uit onze fouten en winners. Maar dan zonder de hipsterfoto’s jongens. Sorry.

Vervoer

We namen twee ochtendvluchten op zondag vanuit Charleroi met Ryanair (en die hebben zelfs gevlogen toen!). We waren sowieso niet van plan om bagage in te checken dus we vonden dat dit volstond (vliegtuigtickets heen en terug lagen slechts rond de 100 euro per persoon en dat in het hoogseizoen!). Je kan ook opteren voor een vlucht met Air Malta, die vliegen wel vanuit Zaventem.

Op Malta zelf is het huren van een auto logisch. Je hebt dan alle vrijheid en het eiland is uiteindelijk maar een scheet groot. Toch hebben wij erover gekozen om dit niet te doen (dat telt namelijk al snel op voor 7 dagen). We hebben ons een week lang verplaatst met de bus. Via een Explore Tallinja card kost dit je slechts 21 euro voor de volle 7 dagen. Hallo, zo goedkoop dat kan je je toch niet voorstellen?

Met dit kaartje neem je eender welke bus, want alles is daar sinds kort publiek georganiseerd. Ik had horrorverhalen gelezen over overvolle bussen die zich niet aan hun tijdschema houden en soms gewoon niet komen opdagen en dat je dan een uur moet wachten in de snikhete zon. Voor iemand zonder geduld (Jep, that’s me) leek het een uitdaging, maar het is allemaal supergoed meegevallen. Ja, de eerste dag was een zondag en toen namen we iets lokalere bussen en moesten we soms even wachten. Maar nadien hebben we hier geen problemen mee gehad.

De bussen zijn voorzien van airco en soms moet je wel even rechtstaan. Chauffeurs zijn niet altijd even vriendelijk. Maar: we zijn overal vlot geraakt. Tip: start steeds in Valletta vandaar geraak je overal en naar toeristische plekken rijden bussen genoeg per uur. Op Gozo rijden de meeste bussen via de hoofdstad Victoria waar je makkelijk kan overstappen.

Van die nachtmerries kwam dus niets in huis. De bus was een echte winner! Daarnaast namen we vaak de ferry van de Three Cities naar Valletta om daar dan een bus te nemen en de ferry van en naar Gozo natuurlijk. Zwemmen was wat ver ^^.

Verblijf

De meeste bloggers deden Gozo, het tweede eiland, aan in één dag. Soms zelfs nog in combinatie met Comino. Snel even naar Victoria, een foto waar het vroegere Azure Window stond en weer weg. Dat vonden wij wat te weinig, zeker omdat heel wat mensen zeiden dat ze Gozo veel rustiger, lokaler en mooier vonden dan Malta. Wij besloten dus om ons verblijf op te splitsen over de twee eilanden. En je raadt het al: ook dat was een echte winner!

En we sliepen ook twee keer geweldig! In Malta verbleven we in Nelli’s B&B in The Three Cities (aan de overkant van Valletta). Super rustig (alleen wat nachtlawaai van de drukke baan) en totaal niet toeristisch. De Three Cities is een prachtig stukje Malta en het was zalig om er te verblijven met de ferry naar Valletta vlak voor de deur. En ontbijt met zicht op de haven vanop het dakterras. Zalig!

IMG_20180827_100539.jpg

Zicht vanop het dakterras bij Nelli’s.

Op Gozo sliepen we wel in een toeristisch badplaatsje: Marsalforn. Veel alternatieven waren er niet, behalve een typisch Gozo farmhouse, maar we waren te laat met boeken en in het hoogseizoen was dat boven ons budget. Murella Living zit ergens tussen een B&B en kleinschalig hotel in en heeft goede kamers op 2 minuten stappen van het water. Geen fenomenaal uitzicht deze keer, maar je kan niet alles hebben. En in Marsalforn hebben we een aantal keer super lekker gegeten wat dan weer een voordeel is van een bedrijviger stadje!

Planning

Dag 1: aankomst en van Marsaskala naar Marsaxlokk

thumb_P1130103_1024.jpg

  • Op voorhand twijfelden we wat over hoe we deze halve dag konden invullen, maar deze visserdorpjes bleken een perfecte optie.
  • Eigenlijk ook wel één van de mooiste wandelingen die we hebben gedaan. De inspiratie kwam van Visit Malta (we namen route B van deze wandeling), omdat we ook via St. Peter’s Pool wilden passeren, wat uiteindelijk wat tegenviel want heel druk.
  • Het uitzicht tussen beide dorpjes was fenomenaal (je moet er wel even voor klimmen) en de visserdorpjes zijn heel charmant. Ik vond Marsaskala wel minstens even mooi als het toeristisch populaire Marsaxlokk, maar de befaamde zondagmarkt was wel al gedaan als we er arriveerden.
  • Onze wandeling was 12 km in totaal en we deden er ongeveer 3u30 over. Het was meteen een eerste test in de loodzware hitte, maar ik heb het gevoel dat we direct wel wat gezien hadden ook.
  • Enkel bij St. Peter’s Pool vond ik het te druk en stoorde ik me vooral aan de auto’s die per se zo dicht mogelijk wilden parkeren terwijl de straatjes veel te smal waren. De wandeling ging daar ook gewoon over de weg, wat wat stom was. Dat deel zou je dus kunnen overslaan en je zou sneller richting Marsaxlokk kunnen gaan om dat dorpje te verkennen, uiteindelijk waren we nu best moe en hebben we enkel wat aan de haven gezeten.

Dag 2: Valletta

Annelies

  • Het volledige stadscentrum binnen de oude stadsmuren is Unesco werelderfgoed en Valletta is de culturele hoofdstad van Europa 2018. Reden genoeg om deze stad zijn eigen dag te geven in onze planning.
  • We wandelden willekeurig door de vele oude straatjes en hadden twee bezienswaardigheden op de planning staan. Het Grand Masters Palace en de barokke St-John’s basiliek. Allebei achteraf gezien de moeite!
  • Er staat wel vaak een rij voor de ingang van de basiliek, zeker in de voormiddag. Het is dus aan te raden om de kerk in de namiddag te bezoeken, dan was het veel rustiger.
  • Verder moet je zeker de Upper en Lower Barakka Gardens doen en kan je om 12u het kanonschot meepikken in de Upper tuinen.
  • Valletta is niet super groot, maar als je een paar dingen bezoekt ben je snel een dag zoet. Mocht je tijd overhebben kan je de ferry nemen naar The Three Cities en daar ronddwalen, ik vond het daar zelfs nog mooier dan in Valletta (we deden dit op dag 3).

Dag 3: van Dingli naar Blue Grotto

thumb_P1130371_1024.jpg

  • En dan de dag van de rode wandeling van Visit Malta, officieel net geen 12 km. Startend op het hoogste punt van Malta, de Dingli Cliffs, via de tempels van Hagar Qim & Mnajndra, zouden we uiteindelijk uitkomen bij de Blue Grotto. Het werd de wandeling met de mooiste views, maar ook een enorm saai stuk én een gevecht tegen de hitte, dat ook.
  • De Dingli Cliffs. Twee dingen moet je daarover weten. 1. Ze zijn de moeite 2. Het panoramapunt waar alle bussen toeristen stoppen is dit echter niet. Dit is het hoogste punt. Wat wil zeggen dat de kliffen onder jou zijn, want je staat erop. Je ziet ze dan dus niet. Wil je snel tussendoor even de kliffen zien dan raad ik dus zelfs aan om het gewoon over te slaan, want je zal teleurgesteld worden. Het wordt alleen de moeite als je een heel stuk naar beneden gaat wandelen. Dat kan ook met de auto, maar er is zo’n mooi offroad stuk waar je alleen te voet op kunt. Daar was het uitzicht echt fenomenaal. Ik weet nu wel waarom de kliffen bij veel mensen tegenvielen, ze zagen gewoon het verkeerde.
  • Na 5 km is er tot aan de tempels helemaal niks meer te zien op deze wandeling. Eerst wandel je nog op een rustig paadje, daarna kom je op een grote weg waar de hitte uit het asfalt komt, je iets te ver bent van de zee om wind te voelen en de weg gaat ook nog eens naar omhoog. De tempels zie je in de verte maar zijn dus nog ver weg. Zorg voor voldoende water en neem iets om te eten mee als je deze wandeling volledig doet. Mocht je de kans hebben om halverwege de bus te nemen: doen, want je mist dus echt niks eens je weer de weg bereikt hebt.
  • Het tempelrestaurant sla je best over, de tempels zelf niet. Ik vond deze net een beetje interessanter dan de Ggantija tempel op Gozo.
  • Blue grotto vanuit een bootje. Toeristisch ja, maar leuk na een dag stappen, het is wel meer de moeite in de voormiddag door de lichtinval. Dus ik zou dit persoonlijk ’s morgens plannen.
  • Ik denk niet dat ik de wandeling nog opnieuw zou doen, maar ik zou wel een manier zoeken om de kliffen en zeker de tempels met de blue grotto te bezoeken. De zuidkust van Malta is in ieder geval een aanrader.
  • We hebben die dag ook nog een dik uur rond gewandeld in de straatjes van Birgu/Vittoriosa, de mooiste van The Three Cities volgens het internet. The Three Cities is een must, het geeft echt de sfeer van het authentieke Malta weer en je ziet er amper een toerist.
  • Uiteindelijk hebben we die dag meer dan 5u lang gewandeld en veel meer dan die 12km. Ook in Birgu zijn er nog wel wat stappen gezet. We zaten over de 30.000 stappen ’s avonds. En we waren moe. Ah ja.

Dag 4: Mdina en Rabat

thumb_P1130676_1024.jpg

  • Oorspronkelijk zou dit een halve dag worden en zouden we in de namiddag de Victoria Lines tot in Mosta wandelen. De dag ervoor had stevig in onze fysiek gehakt en we waren allebei doodop. Het werd dus een volledige dag cultuur. En qua stadjes was dit mijn favoriete dag.
  • Mdina: dit is geen stille stad. Hier rijden wel effectief auto’s. Meteen ook datgene waar ik me opnieuw aan heb gestoord. En aan de toeristen, die vielen me hier meer op dan in Valletta.
  • Mdina zelf was wel helemaal mijn ding: smalle middeleeuwse straatjes, we bezochten de mooie basiliek (vroeger gebouwd dan die van Valletta dus nog geen barok, hoera!) en slenterden maar wat rond.
  • Rabat had ergens nog meer charme dan Mdina. Hier was het allemaal wat echter, met de was die over het straat hangt, de bloempotten aan de gevels… Dit was de minder opgekuiste versie.
  • We bezochten St Paul’s Catacomben. Het was een speciale belevenis, je doet het niet elke dag. Helemaal niet te druk en indrukwekkend. Zo’n grote begraafplaats die uit rots is gehakt. Straf!
  • Je kan nog heel wat andere dingen bezoeken in Rabat zoals de Romeinse villa. Een dag ben je er dus snel zoet.

Dag 5: vertrek naar Gozo en Marsalforn

thumb_P1130816_1024.jpg

  • Je doet er ongeveer een halve dag over om met het openbaar vervoer van Valletta tot in Marsalforn te geraken. Je neemt een bus tot in Cirkewwa, dan de ferry en in Mgarr opnieuw een bus (al dan niet via Victoria) tot Marsalforn.
  • We deden een stuk van de zoutpannenwandeling. Van Marsalforn tot in Wied-Il-Ghasri. Waar we het mooiste natuurwonder zagen van de hele reis, even childen en een plonsje deden aan het rotsige strandje.

Dag 6: Comino en Victoria

thumb_P1130931_1024.jpg

  • Opnieuw richting Mgarr om een bootje te nemen naar Comino. We vaarden met Ebson Comino Ferries. Check zeker even op voorhand de prijzen want alle ferries zijn privaat georganiseerd. 10 euro heen en terug is een normale prijs.
  • Ga vroeg naar de Blue Lagoon, vanaf een uur of 12 stroomt de massa het eiland binnen, inclusief partyboten en al wat de sfeer niet echt bevordert.
  • Er staat stroming op The Blue Lagoon want je zit nog altijd in de zee.
  • Wandel eens het te druk wordt naar Saint Mary’s Tower. Het is een hele klim, maar het uitzicht is wonderlijk. Je ziet heel Comino, Gozo en Malta. De tower zelf kan je beklimmen voor een kleine donatie. Niet veel toeristen doen dit, maar echt ga ook eens uit het water voor dit uitzicht aub :).
  • Rond half 3 stonden we terug op Gozo en namen we de bus tot in Victoria/Rabat, de hoofdstad van het eiland.
  • Bezoek de Citadella voor een 360 graden uitzicht van het eiland. Indrukwekkend! Het uitzicht is gratis, voor de musea in de Citadella moet je betalen, maar die gingen al dicht als wij er waren. Je zou dus zeker wat meer uren kunnen spenderen in de Citadella dan wij met ons blitsbezoek. Aan het eind van de dag was het er dan weer super rustig, mooi meegenomen.

Dag 7: Ramla en Xaghra

thumb_P1140081_1024.jpg

  • We deden de Ramla Walk in omgekeerde richting. We genoten van een rustig strand in de voormiddag om dan in de namiddag ook weer weinig volk tegen te komen aan de tempels. Ideaal.
  • Ramla beach zorgde voor verfrissing door te gaan zwemmen, maar op het strand zelf vind je geen schaduw. Als je lang wil gaan zonnen is een parasol wel aan te raden.
  • De beklimming van Ramla naar Xaghra was pittig door de hitte, maar valt wel mee in hoogtemeters. Omgekeerd van Marsalforn naar Xaghra lijkt het mij steviger.
  • Met je ticket voor de Ggantija tempel in het leuke stadje Xaghra heb je ook toegang tot de Ta’Kona windmolen een straat verderop. Een super schattig klein museum om mee te pikken. We waren er volledig alleen ook.
  • De wandeling zelf ging niet veel over de grote weg zoals de andere wandelingen die we gedaan hadden en was dus aangenaam. Zeker ook tijdens de afdaling hadden we mooie uitzichten.

Dag 8: met een shuttledienst naar de luchthaven.

  • Het was niet mogelijk om via het openbaar vervoer tijdig op de luchthaven te geraken. We boekten via onze B&B een gesplitte shuttledienst. Een taxi tot aan de ferry in Mgarr, de ferry namen we zelf en weer een taxi in Cirkewwa tot aan de luchthaven. We betaalden hiervoor 37 euro, wat ik best vind meevallen.

Met deze planning heb je een leuke week vol cultuur en natuur op Malta & Gozo zonder de benen van je lijf te lopen of je achterste te slijten op een Hop On Hof Off bus vol Japanners.

Hoe plan jij je perfecte vakantie?

Sevilla #3: rond de Guadalquivir + Casa de la Lebrija

Begin november 2017 ging ik 4 dagen de winterzon opzoeken in het Spaanse Sevilla. Ik had niet echt verwachtingen van deze stad waardoor ik omver werd geblazen door de schoonheid, gezelligheid, palmbomen, het eten <3. Vorige keer lazen jullie hoe we een voormiddag spendeerden in het prachtige parque Maria Luisa. In de namiddag trokken we richting de rivier.

Rond de rivier

De Quadalquivir loopt dwars door de stad en verbindt het centrum met de volkse wijk Triana, waar je het hart van de Flamenco kan vinden. Vanaf het park wandelden we langs het water richting Torre del Oro.

P1090946.JPG

P1100503De Torre del Oro is een middeleeuwse uitkijktoren die ooit deel uit maakte van de stadsmuren. Nu kan je een scheepvaartmuseum in de toren bezoeken en zo kan je er ook bovenop. Dat hebben wij niet gedaan. Maar ik heb een zwak voor torentjes dus probeerde ik het langs alle kanten op de foto te krijgen.

We lieten de rivier even achter om onze maag te vullen. We passeerden het hospital de Caridad en kwamen uit bij El Postiguillo. Een tapasbar met stierenkoppen aan de muren.

Sevilla is niet alleen de broeihaard van de Flamenco, maar ook het stierenvechten vindt zijn oorsprong in het warme Andalusie. De Plaza de Toros is de oudste stierenarena van de stad. Deze kan je enkel bezoeken via een rondleiding (we lieten dit aan ons voorbijgaan). In de zomer kan je ook effectief gevechten meemaken. Wat ik nooit zou willen doen, maar tradities fascineren me, zo ook deze.

P1090964.JPG

P1090965.JPG

We wandelden de brug over richting Triana waar we het Castillo de San Jorge passeerden en de mercado de Triana doorwandelden waar locals hun inkopen deden. Wandel je verder langs het water en steek je de volgende brug weer over dan kom je aan het station. Daar vind je een prachtige streetartmuur.

P1090977.JPG

De muurschildering van het slapende kind (El Niño) is een beschermd werk en mag niet overgeschilderd worden. Hierna staken we brug opnieuw over om richting het museum van moderne kunst te wandelen, maar daar was geen doorgang en dus moesten we het hele eind terug. The joy. Je blijft dus best aan de kant van het station en steekt de brug recht voor het oude klooster over (je ziet de schoorstenen al van ver uitsteken).

Aan de overkant vind je onder de brug de jardin Americano, nog een overblijfsel van de wereldtentoonstelling. Het is een – niet meer zo goed onderhouden – park met een cactus- en watertuin.

P1090986.JPG

P1090991Het Monasterio de la Cartuja was oorspronkelijk een fabriek waar aardewerk en keramiek werd gemaakt voor het een klooster werd. Ondertussen is het centrum voor moderne kunst (CAAC) hier gevestigd. Het is bepaalde dagen gratis te bezoeken voor EU-burgers. Wij trokken verder omdat we nog een ander doel hadden: het bezoeken van een paleis in het hart van het centrum.

Maar niet voor we ons te goed deden aan een super lekker ijsje. Bij Puro & Bio maken ze heerlijk artisanaal biologisch ijs. Het was die dag best warm in Sevilla, maar dan nog was het echt van het lekkerste ijs dat ik al gegeten heb (we gingen de dag erna dan ook terug). Aanrader!

Casa de la Lebrija

Laatste stop van de dag was dit ‘palacio’. Dit huis is kleiner dan de andere palacio’s die we bezochten en zit wat verborgen in een klein straatje. Maar het herbergt een prachtige patio met een vloer in Romeinse mozaïek. Ja kijk, daar werden wij gelukkig van #sorrynotsorry. Je betaalt 6 euro om de begaande vloer te bekijken en 9 euro om ook een rondleiding te volgen boven.

P1090995.JPG

P1100083.JPG

Het is niet dé toeristische trekpleister en het is er ook niet bijster groot. Maar als je nog wat tijd over hebt vind ik het wel echt de moeite. De hertogin van Lebrija had zeker smaak toen ze dit pand inrichtte en naast de patio werd ik vooral ook verliefd op het felgele buitenkoertje. Geef mij een boek en laat me hier ontspannen lezen. Dat moet echt zalig zijn.

P1100053.JPG

Hierna aten we heerlijke taart bij Orfeo. Een niet hipster koffiezaak waar locals met hun kinderen komen ontspannen. We brachten nog een bezoek aan de basiliek de Jesus de Gran Poder met een houten Christusbeeld waarvan je hiel kan aanraken om zijn zegening te ontvangen. Het plein voor de kerk is gezellig en volks.

P1100103.JPG

Toen was het echt wel tijd om ons neer te zetten voor we ons bed opzochten. In de buurt van ons hotel (vlakbij bij de tuinen waar onze dag was gestart) dronken we geweldig goede wijn en aten we heerlijke tapas in Vineria San Telmo. Een iets duurdere tapasbar, maar dat proefden we dan ook in de kwaliteit van de wijn en de speciale smaakcombinaties.

Meer lezen over Sevilla?

Hou jij ook zo van steden waar een rivier doorloopt?

Vlaanderen Wonderland: the Crystal Ship in Oostende

Het is altijd fijn om even een uitstap te doen naar een mooie plek in België. Dat zorgt vaak voor een instant vakantiegevoel. Want Vlaanderen is soms echt een schoon land! Sinds ik in Shoreditch in Londen op street art tour ging en lovend enthousiast werd, kijk ik op een andere manier naar deze kunstvorm. Ik zoek het dan ook bewust op als ik in een nieuwe stad ben. In Glasgow deed ik mijn tweede grote street art wandeling. En mijn derde? Die wandeling was in een stad waar ik al 100 keer was geweest: Oostende.

Sinds 2016 is the Crystal Ship aangemeerd in de koningin der badsteden. Geen echte boot natuurlijk. Dit schip brengt kunst naar de openbare ruimte. Met zowel grote als kleine werken, door bekende of minder bekende kunstenaars, zowel nationaal als internationaal. Het is ondertussen al de derde editie (ieder jaar komen er werken bij) waardoor het totaal aantal kunstwerken in en rond Oostende al meer dan 50 bedraagt.

Dat laatste was compleet nieuw voor mij. Ik kom al van jongs af in Oostende en ik vond het altijd een vrij grauwe stad. Het werd dus echt wel tijd om de kunst te verkennen en het deed me met een heel ander oog naar Oostende kijken.

Praktisch

Toerisme Oostende heeft een fietsroute van 30 km uitgestippeld waarbij je voorbij zo goed als alle grote werken komt. Daarnaast is er ook een wandelroute van 11 km die een groot deel van de werken aandoet in het centrum van de stad en de wijk aan de oude viswijn. Je kan op voorhand het plannetje online aanvragen, maar ik vond het ontzettend onleesbaar/onhandig op mijn smartphone. Gelukkig kan je in het toerismeloket een grote kaart gaan afhalen.

Met de kusttram stap je hiervoor uit aan het Marie-Joséplein, om de hoek vind je het toerismekantoor en ook het eerste werk van Strook waarmee de wandeling/fiestroute start. Het handige aan het plannetje is dat de nieuwe werken van dit jaar in een andere kleur zijn aangeduid. Als je de wandeling dan al gedaan hebt kan je je wat aanpassen aan de nieuwe.

thumb_P1120809_1024.jpg

Strook is een Belgische artiest en gebruikte voor dit werk onder andere hout van de Mercator.

Volgens het plannetje zagen we 27 werken. Het is wat veel om deze allemaal te laten zien, maar ik haal er mijn persoonlijke favorieten even uit.

Eigenlijk vond ik het eerste deel van de wandeling het leukst. Het is weg van de drukte van de toeristen en je komt in toffe straatjes die zijn aangelegd met fonteinen. Het was eens wat anders.

IMG_20180714_141114 thumb_P1120839_1024

De eerste favoriet is een werk van Faith47, een feministe. Het werk toont een omhelzing (of meer) tussen twee vrouwen. Ik vind het tegelijk heel gedetailleerd en toch nog abstract. Het laat ruimte voor interpretatie. Ik vind vooral de muur waarop het staat heel interessant: er zitten gaten in, er hangt een soort elektriciteitskast aan, de klimop groeit rustig verder. Het werk is echt een deel geworden van de omgeving.

thumb_P1120841_1024.jpg

Dit werk vind je op de gevel van een parking aan een ziekenhuis. Het dateert uit 2016. Het jaar van de aanslagen in Brussel. Het is een hommage aan de slachtoffers. Het Amerikaanse duo Cyrcle gebruikt wel vaker thema’s als dood in hun werken. Wat ik hier zo mooi aan vind is het marmeren effect op de volledige muur. Je zou er bijna aan willen voelen of het niet echt is.

thumb_P1120852_1024

Soms is een werk ook gewoon mooi omwille van de kleur die het brengt in een omgeving. Deze is aan de achterkant van een garage van de Delhaize. Het Hell’O Collective gebruikt geometrische figuren om iets moois te scheppen.

thumb_P1120873_1024.jpg

Misschien wel mijn absolute favoriet. Een nieuw werk ook van dit jaar en op een heel toeristische plaats vlak aan de haven. De Amerikaan Gaia gedenkt alle mensen die stierven op zee met een reddingsvest gevuld met bloemen. De kleuren zijn super fel en gewoon prachtig. Net als de details. De zee komt echt tot leven. Jep, echt mijn favoriet!

thumb_P1120887_1024.jpg

En dan misschien wel de bekendste kunstenaar: de Belg ROA. Zijn zwarte-witte reuzegrote dieren vol details vind je op verschillende plaatsen in Europa (bv. Shoreditch in Londen). In Oostende zijn het knaagdieren geworden die op elkaar liggen. Enorm gedetailleerd. De vraag rest: zijn deze dieren aan het slapen of zijn ze dood?

De werken aan de ouwe vismijn zijn ook zeker de moeite waard. Sla dit deel van de wandeling dus niet over. Het werk van Phlegm was voor mij de blikvanger. Het is een vreemd beeld, maar met zoveel details. Elk vogeltje is sterk uitgewerkt. Ja, dit is echt kunst.

thumb_P1120945_1024.jpg

Naast de grote werken vind je op het plannetje ook kruisjes. Dit zijn kleinere werken, waar je soms even moet naar zoeken, van de interventionisten. In het begin hebben we er een paar gewoonweg niet gevonden, maar zoals dat dan gaat ontwikkel je doorheen de wandeling een street art blik waardoor je ineens wel de kleine details spot.

Favorieten zijn hier het Outings Project waarbij historische kunstwerken uit hun context gehaald worden. Geplakt met papier hebben we ze zo bijvoorbeeld gevonden op een verlaten gebouw.

thumb_P1120860_1024.jpg

Oakoak gaat dan weer voor humor, zoals met dit zebrapad.

thumb_P1120915_1024.jpg

En dan heb je nog Bué The Warrior die de stad van de nodige vogeltjes voorziet en Jaune die vuilnismannen overal laat opduiken.

thumb_P1120898_1024.jpg

Het maakt je wandeling nog net wat leuker. Wij hebben zeker niet altijd het kruisje gevonden. Dat is oké zo. Een stad is voortdurend in beweging, street art ook.

Ik kan nog heel wat werken besprekenn maar je gaat best gewoon zelf op ontdekking. Het is niet ver en het is eens wat anders om te doen aan de Kust.

Kende jij the crystal ship al? Waar spotte jij de leukste street art?