Op het nachtkastje #23

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Niet bijster veel wegens een heel drukke maand. En mijn treinboek was best een klepper. The king’s curse van Phillipa Gregory vertelt het verhaal van Margarat Plantagenet Pole. Een ware Tudorroman die heel wat gebeurtenissen beslaat. Margaret heeft een interessant leven geleid, alleen wist Gregory het jammer genoeg niet altijd even interessant te houden. Ik heb het gevoel dat ze steeds minder goede boeken aflevert. En dat ik me dus een tijdje ga richten op andere historische auteurs.
  • Mijn huidig thuisboek is er nog eens eentje over het Oude Rome en daar geniet ik altijd zo van. Imperium is het eerst boek van Robert Harris over Cicero. Het wordt wat afgedaan als een juridische thriller. Wat ik misschien wat overdreven vind, maar er zitten heel wat leuke stukken in en ik kan de Latijnse nerd in mezelf weer wat naar boven halen ;).

Gekeken

  • De eerste twee afleveringen van Gentleman Jack, de nieuwe zondagavondfictie op BBC. Het gaat over Anne Lister in de 19de eeuw. Zij is grootgrondbezitter en voor de vrouwen. Beetje een speciale stijl tot nu toe en ik ben nog niet helemaal overtuigd.

Meegemaakt

  • Drie dansshows afgewerkt en daarmee ook mijn 19de dansjaar afgerond. Zoals altijd was dat een pittig weekend met blauwe knieën en spierpijn tot gevolg.
  • Veel gewerkt aan #projecthuis, zoals je al kon in lezen in dit bericht. Dat zorgde voor betrekkelijk minder self-care deze maand.
  • Dat zorgt ook voor wat ziektekiemen momenteel. Jammer genoeg
  • Weer heel wat gesprekken op het werk. Goede gesprekken. Maar ook wel het besef dat we nog allemaal wat meer voor elkaar moeten zorgen.

Uitkijken naar

  • Etentjes en leuke sociale dingen
  • Een dagje verlof
  • Again. Rust en een gezond lichaam

Geblogd

Advertenties

De ultieme gids om millennials te spotten in het wild

In de categorie Annelies vindt het soms zo zalig om eens goed ironisch af te geven op onze maatschappij, presenteer ik jullie deze exclusieve gids. Het is een sequel op die andere gids, die ongetwijfeld jouw leven heeft veranderd. Nog ingrijpender dan Marie Kondo of Gretchen Rubin.

Want ik zou ik niet zijn als ik jullie, mijn allerliefste lezers, af en toe wil helpen. Er bestaan nu eenmaal heel wat onduidelijkheden over millennials. Ik ga deze uit de wereld proberen helpen. Oké, neen, ik ga er mee lachen ;).

Opgelet deze post kan sporen van sarcasme, vooroordelen en veralgemeningen bevatten. Wie allergisch is voor bovenstaande zaken leest maar beter niet verder. Wie zijn gevoel voor humor heeft laten amputeren bij zijn geboorte stopt ook best nu met lezen. Zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb. 

  • Zoals ik al zei bestaan er veel onduidelijkheden over millennials. Om te beginnen al hoe je het schrijft. Want is het nu millenial, milennial of millennial? Gelukkig voor de millennial zelf is zijn schrijvend leven pas begonnen na de nieuwe spelling uit 1993 waarin insekt insect werd enzoverder. Ik zei ‘gelukkig’ want zoiets simpel als heten en noemen juist gebruiken blijkt al een mega opgave.
  • Maar hoe oud is de millennial dan? Algemeen wordt aangenomen dat millennials tussen de 18 en de 35 jaar oud zijn. Maar dit wordt al zeker een kleine tien jaar zo aangenomen…. Er zit dus wat speling op.
  • Millennials doen aan job hoppen. Wanneer ze eindelijk afgestudeerd zijn willen ze graag werk vinden om ervaring op te doen, maar ze vinden geen job wegens te weinig ervaring. Daarom nemen ze een job aan onder hun competenties. Want de financiële crisis heeft hen geleerd dat zekerheid belangrijk is. Die job verlaten ze na een tijdje opnieuw omdat ze er geen kansen krijgen of zich dood vervelen. En daardoor krijgen ze het verwijt dat ze niet snel tevreden zijn.
  • Sommige millennials trekken al eens een jaar rond de wereld tijdens een zogenaamd sabbatjaar. Veroorzaakt door het feit dat ze geen werk vinden. Tijdens deze reis komen ze tot zichzelf. Wat dat ook mag betekenen. Bij thuiskomst starten ze een yogaschool of schrijven ze een boek, maar enkel Eva Daeleman wordt daar rijk van.
  • Millennials zijn lui. Zo werken ze meer uren dan eender welke generatie ooit en komen ze stikdood thuis. Ze hebben dan het lef om enkele uren in de zetel aan Netflix en chill te doen, terwijl ze eigenlijk ook huizen op Immoweb hadden kunnen kijken die ze niet kunnen betalen.
  • Millennials zijn verknocht aan technologie. Gelukkig maar, anders zouden ze nog op de trein naar de klaagzang moeten luisteren van die mevrouw over haar kleinkinderen. Nu biedt het bekijken van de Instagram Stories van je neefje van 12 redding.
  • Millennials denken enkel aan zichzelf. Zo durven ze hun mening openlijk verkondigen. In plaats van te zwijgen en te slikken zoals de vorige generaties dit altijd deden.
  • Millennials zijn niet serieus. Het zijn echte partybeesten, voortdurend op reis en niet bezig met de toekomst. Of dat denk je toch als je hun Instagramfeed ziet. Zei iemand Netflix en chill?
  • Babyboomers verwijten millennials dat ze het allemaal makkelijker hebben dan zij vroeger… Want wat hebben zij te klagen? Ze willen veel te veel hé en ze willen het zonder er moeite voor te doen. Zoals bijvoorbeeld aangenomen worden op een job die ze leuk vinden of een betaalbaar huur- of koophuis. Wat arrogant van hen dat ze denken daar recht op te hebben.
  • Millennials hebben last van sociale druk, twijfels, keuzestress en meer kans om een burnout te ontwikkelen. Kan iemand hen dat kwalijk nemen?

Oeps, het werd misschien niet alleen een ironische post, maar ook een licht cynische. Misschien omdat ik deze keer zelf onder de definitie val ;).

Ben jij een echte millennial?

Lichtpuntjes #13

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen. Als je goed rond je kijkt, zie je overal van kleine dingen die de dag een beetje beter maken. En daar wil ik regelmatig bij blijven stilstaan. Zodus deze rubriek.

  • Het lief liep maar liefst 40km ten voordele van Kom Op Tegen Kanker. Gelukkig was het dit jaar wel mooi weer om te gaan supporteren. Super trots
  • We wonnen een quiz. Super onverwacht eigenlijk, maar ook echt fijn om eens de winnaar te zijn :).
unadjustednonraw_thumb_1809

Palais Du Luxembourg in Parijs

  • Met een zeer groot uitroepteken! Parijs! Een stad die niet mijn stad leek, maar toch op veel momenten mijn stad was. En waar ik tegen alle verwachtingen in toch graag nog eens naar zou terugkeren.
  • Heerlijk weer in Parijs. Zo citytrippen zonder jas maakt alles toch nog net een beetje beter.
  • Een dagje naar Versailles. Mijn innerlijke prinses was zeer onder de indruk. Al was mijn outfit iets minder prinses-ig zoals je hieronder kan zien.
p1010838

In Versailles en ja ook hier met mijn knalroze loopschoenen 😀

  • Die dag vakantie extra na de citytrip om uit te blazen. Ben ik blij dat ik mezelf dat heb aangeleerd :).
  • Project huis dat nu echt gestart is. Je ziet het vooruitgaan en voorlopig zonder al te veel problemen. Fingers crossed.
  • Goede gesprekken op het werk. Verandering is de enige constante en het is goed dat ik daar kan over praten om het allemaal verwerkt te krijgen.
  • Het zonnetje en de eerste ijsjes.
  • Met project huis en toch wel veel projecten op het werk en ook nog een opleidingstraject na de uren én een dansoptreden is elke seconde rust een lichtpuntje. Tijd voor mezelf is geen evidentie momenteel. Enjoy the little things is echt wel een must.

Wat maakte jou blij de laatste tijd?

Op het nachtkastje #22

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Omdat lezen met momenten noodgedwongen op een laag pitje komt te staan koos ik voor een boek uit de eigen kast, dan is er minder druk om deze uit te krijgen. De kroon is een historisch mysterie ten tijde van de reformatie in Engeland onder Henry VIII. Voor mij lag de focus op het verhaal en de personages eerder dan de historische setting die ik door en door ken. Ik vond vooral de personages echt goed uitgewerkt, maar het is geen boek dat me heel lang gaat bijblijven denk ik. Wel een ideaal boek voor deze drukke periode.
  • Ook op de trein koos ik voor iets minder moeilijk. De Schotse gevangene is het derde en laatste deel uit de Outlanderbijserie over Lord John. In dit boek speelt Jamie voor het eerst een hoofdrol en het leest dus als een trein. Ook al is het duidelijk een bijserie en schittert Gabaldon iets minder dan bij de Outlanderboeken zelf.
  • The bear and the nightingale is een lukrake keuze uit de bib. Het speelt zich af in Rusland en dan heb je mij meestal al mee. Het is fantasy, maar lichte fantasy gelukkig (ik lees eigenlijk nooit fantasy). Gaat over een meisje met een speciale gave zodat ze demonen ziet. Het is gebaseerd op Russische folklore. De eerste pagina’s nemen me wel meteen mee in het verhaal. Ik ben benieuwd wat er nog komt!

Gekeken

  • Weinig. Ik ben Poldark seizoen 4 aan het herbekijken ter voorbereiding op het 5de en laatste seizoen *snif snif*.

Meegemaakt

  • Drukte en stress. Schrijf ik wel mooi over mijn rode vlaggetjes, maar er zijn er een aantal aanwezig momenteel. Project huis, het werk, dansoptreden in zicht en een opleidingstraject na het werk zijn wat te veel allemaal momenteel. Op de tanden bijten even!
  • Veel dansrepetities.
  • Dus ook niet veel andere speciale dingen vrees ik :s. Sorry het is een saaie editie, I know.

Uitkijken naar

  • RUST
  • Beter weer
  • En verder is er ook al een vakantie geboekt voor juli. Een roadtrip in Roemenië. Transsylvanië meer bepaald. Het land van Dracula. Best hard uit de comfort zone, want ik ben chauffeur van dienst. Maar dat is nog net wat te ver om echt al naar uit te kijken.

Geblogd

 

 

De ultieme gids om hipsters te spotten in het wild

In de categorie Annelies vindt het soms zo zalig om eens goed ironisch af te geven op onze maatschappij, presenteer ik jullie deze exclusieve gids. Want ik zou ik niet zijn als ik jullie, mijn allerliefste lezers, af en toe wil helpen. Want geef toe, er bestaan veel wannabe hipsters. Hoe je de echte van de fake onderscheidt ontdek je via dit handige lijstje.

(Deze post kwam tot stand naar aanleiding van het Instagramaccount van The avocado Bar in Leuven. Zij leggen heel erg de nadruk op het Instagramgehalte van hun gerechten. Maar daarnaast beweren ze ook honest te zijn, terwijl ze ondertussen één van de meest niet duurzame groenten ooit promoten en Instagram nu niet bepaald bekend staat om zijn eerlijkheid. De wereld is om zeep jongens.)

Opgelet deze post kan sporen van sarcasme, vooroordelen en veralgemeningen bevatten. Wie allergisch is voor bovenstaande zaken leest maar beter niet verder. Wie zijn gevoel voor humor heeft laten amputeren bij zijn geboorte stopt ook best nu met lezen. Zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb. 

  • Hipsters dragen vintage kleren alsof ze nieuw zijn. En dat zijn ze ook. De t-shirts en pulls met inspirerende of iconische quotes en de ruitenhemdjes lagen nooit vaker in de winkels dan de afgelopen jaren. Hadden houthakkers geweten dat ze nu zo populair zouden zijn, er zou geen boom meer rechtstaan.
  • Borden en glazen zijn passé. Een hipster eet bij voorkeur vanop een leisteen, een houtstronk of (dear help me God) uit een bowl. En hij drinkt zijn homemade lemonade (lees water met een smaakje bestond ook al in de jaren ’90) uit een confituurpot. Een ongebruikte maar speciaal hiervoor in de Ikea aangekochte confituurpot.
  • De hipster drinkt niet langer een latte macchiato of een flat white (tenzij met havermelk) in zijn favoriete koffiebar. Dat is veel te mainstream. Hij wil een kombucha of een black tonic. Id est gefermenteerde schimmel of koude koffie met tonic. Heerlijk!
  • Hipsters drommen ’s avonds samen in een trendy eetcafé. Te herkennen aan het feit dat je er niet kan reserveren, er maar een achttal tafeltjes staan met sowieso een lampje (zonder lampenkap) boven tafel en een ongemakkelijke retrostoel. Uiteraard staan de tafeltjes dicht tegen elkaar, je moest de ruzie van het koppeltje naast jou zo eens missen.
  • Wanneer je eindelijk een plaatsje heb weten te bemachtigen en je hebt je tussen de tafel en de stoel kunnen wringen waarbij de ober al een paar keer net niet een volledige maaltijd over je schoot heeft laten vallen (zo’n leisteen glijdt makkelijker), besef je dat er helemaal geen menukaart is. Het menu, vol met tijdelijke gerechten van verse seizoensgroenten, exotische combo’s en – niet te vergeten – avocado, staat vooraan genoteerd… op een krijtbord. Sta maar weer op dus.
  • Als je pech hebt moet je zelfs je bord, euh leisteen, nog delen met je gezelschap. Echte hipsters doen namelijk aan food sharing.
  • Hipsters laten soms ook hun home-made lemonade staan voor craft beer, biologische wijn of Fritz Cola & Ritchie Lemonade (of andere aanverwanten lokale versies van frisdranken). Hipsters zijn met name tegen de grote mainstream merken en kiezen voor lokale alternatieven. Die dan zo populair worden dat ze ineens op grote schaal geproduceerd moeten worden.
  • Wie dacht dat hipsters zich alleen verplaatsen met een bakfiets is eraan voor de moeite. Vanaf nu scheuren ze met gevoel voor risico door de straten met een elektrische step of een lichtblauwe Swapfiets.
  • Het Instagramaccount van de hipster is bedekt met witte flatlays van voornamelijk plantjes, koffie en foto’s van polaroidfoto’s… Of reisfoto’s waarbij de hipster de achterkant van zijn geruit hemdje toont terwijl hij op een bergtop zit.
  • De hipster is ondertussen alles geworden wat hij/zij nooit wou zijn. Mainstream.

Ik vraag mij nu vooral af of er veel hipsters zitten onder mijn lezers? En zijn dat dan nu ex-lezers? 🙈

Lichtpuntjes #12

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen. Als je goed rond je kijkt, zie je overal van kleine dingen die de dag een beetje beter maken. En daar wil ik regelmatig bij blijven stilstaan. Zodus deze rubriek.

En we vliegen er meteen in:

  • Het goede weer in februari. Blauwe lucht en zon all over the place. ZALIG. Ik word hier zo gelukkig van.
  • Goede gesprekken op het werk. Waardoor ik me toch weer wat meer begrepen voelde.
  • Vitaminesupplementen die aanslaan waardoor ik me energieker voel en meer concentratie had.
  • Wat meer projecten op het werk in combinatie met de verbeterde concentratie waardoor het weer wat beter gaat met de productiviteit en de motivatie.
  • Tijdens de middag even buiten in het zonnetje in het park gaan zitten en een boek lezen.
  • Diepe gesprekken met vrienden over het leven. Want ja, het leven hé.
  • Het eerste terrasje van 2019.
  • Het eerste ijsje van 2019.

IMG_20190307_222521.jpg

  • De laatste cross van het jaar. In het zonnetje.
  • Zei ik al dat het zonnetje een lichtpuntje is voor mij?
  • Een aantal daagjes vakantie om wat uit te blazen en praktische zaken in orde te brengen.
  • Helen Wyman die mijn blogbericht over/voor haar heeft gelezen en erop antwoordt.
  • Nog meer goede gesprekjes en etentjes met vrienden.
  • Florence+The Machine in het Sportpaleis, hallokes rosse vonk.
  • Het Statikweekend, met een boksinitiatie en een wandeling door het prachtige Hombourg met dit uitzicht als letterlijk hoogtepunt.

IMG_20190309_153655_2.jpg

Welk lichtpuntje vind jij het delen waard?

Op het nachtkastje #20

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Ik las eindelijk Quiet van Susan Chain, over de kracht van een introvert in een wereld vol extraverte idealen. Ik moet Susan heel veel credit geven over hoe respectvol en wetenschappelijk onderbouwd ze dit boek heeft neergepend. Echt, chapeau. Verder vond ik het een grote tegenstelling, voor mij werden er te veel openstaande deuren ingetrapt. Ik heb namelijk sowieso al een sterke interesse in persoonlijkheidskenmerken en een achtergrond in sociale wetenschappen en heb dus maar weinig bijgeleerd jammer genoeg.
  • En ja, ik zit helemaal in de Millennium-trilogie ondertussen. Ik las het tweede deel nog maar net uit. Dit keer focust het verhaal zich op Lisbeth Salander en haar achtergrond, en naast een inleiding die precies niet echt bij de rest paste, was ik helemaal mee. Tot de laatste bladzijde op het puntje van mijn stoel (allez bed eigenlijk). Alweer bezig met deel 3 trouwens ;).
  • Op de trein zit ik verdiept in een historisch boek over Catherine De Medici, the Devil’s Queen. Renaissance Italië blijft ontzettend boeiend en dit keer gaan we dus ook naar Frankrijk. Ik las al eerder iets over Catherine, maar met een focus op de Bartholomeusnacht, dus ik vind het fijn dat dit boek bij haar jeugd begint. Kalogridis is ook gewoon een fijne historische schrijfster die veel weet over Italië.

Gekeken

  • De laatste aflevering van het tweede seizoen van The medici’s. Ik lijk nu helemaal in een Mediciperiode te zitten en dat is misschien ook wel zo. Fascinerende familie die zoveel successen en ook zoveel tegenslagen heeft gekend. Dit seizoen was misschien iets minder dan het eerste, maar de seizoensfinale was echt denderend.
  • The white princess, eindelijk, ook al vond ik het boek van Gregory wat minder en zitten er historische foutjes in. Een serie over The Tudors gaat er altijd in.
  • De Mol is begonnen jongens, ik heb er zin in! Ik kijk eerder voor de zotte proeven dan om de mol op te sporen trouwens. Zo goed gemaakt.

Meegemaakt

  • Veel te veel stress voor het teambuildingsweekend met het werk. Ik organiseerde het mee en zou als enige van de organisatie het weekend zelf ook aanwezig zijn. Dus ja volle verantwoordelijkheid enzo. Een nachtmerrie de week voordien waarin alles fout liep hielp ook niet echt.
  • Maaaaaar. Het weekend was fantastisch! Alles verliep vlot en de activiteiten was een schot in de roos (boksen en een spelwandeling). De slaapplaats was beter dan op de foto’s en het was gewoon heel fijn. Het regende en er was een storm, maar dat zijn bijzaken. Wegwaaien en wakker worden van de wind ’s nachts, dat is toch geweldig? (Ik wil zomer!!!!)
  • Florence+The Machine in het Sportpaleis, want joehoe wat kan die zingen zeg. Zelfs als ze wat ziekjes is. Wat een energie. Florence is de meest zweverige kant van mezelf trouwens. Af en toe moet dat kunnen hé. Hold on to each other and say that you love each other, guys.

Uitkijken naar

  • Parijs <3. 5 dagen Parijs! Smijt jullie tips maar in de comments!
  • En Versailles. Ik bedoel, bucket list material hé!
  • Een MBTI-sessie op het werk. Tja, je bent een persoonlijkheidsnerd of je bent het niet.
  • Het moment dat niet langer alles en iedereen naar natte hond ruikt. Beter weer dus.

Geblogd

Hebben jullie nog iets goeds gelezen/gekeken/meegemaakt?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.