Rotterdam #1: het centrum

Rotterdam is zo’n stad die niet meteen een top-of-the-bill plaats bekleedde op mijn bucketlist. Ik had namelijk geen idee wat er te beleven viel. Hierdoor kon ik er twee dagen zonder vooroordelen rondstappen. Het verrassingstripje van het lief was op dat vlak dus al volledig geslaagd. En hoewel het niet 100% mijn stad is genoot ik toch met volle teugen. Een stad langs het water met een grote haven, dan waaien al je zorgen letterlijk weg.

Het lief was er wel al enkele keren geweest en loodste me dan ook foutloos langs de belangrijkste bezienswaardigheden. Zo zelf niets gepland hebben was best nieuw voor mij. Met deze wandeling ben je even zoet, maar dan heb je ook wel wat. Een aanrader, zelfs als je tenen en vingers ervan afvriezen!

Want begin maart hadden we niet verwacht dat we zouden ontwaken in een stad onder een sneeuwtapijt en al helemaal niet in een gevoelstemperatuur van -10°C. Het was koud, dat is een understatement. Maar de volgende dag voorspelden ze regen dus wilden we toch vandaag de wandeling maken. Spoiler alert: de dag erna scheen de zon en de enige regen die we zagen was die toen we weer in België waren #MyLife.

Vandaag deel 1 van de wandeling: de bezienswaardigheden die pal in het centrum liggen.

De kubuswoningen en markthal

We sliepen in het fantastische Citizen M hotel midden in het hart van de stad met zicht op de oude haven. Die dus voor de gelegenheid was voorzien van een wit laagje. Ontbijten deden we bij Lot & Daan aan de overkant. Het is een beetje een hipsteradresje met schommels en ontbijtbowls enzo. Maar de porties zijn ruim dus prijs-kwaliteit zit je heel goed (op een stoel, ik weiger op een schommel te eten).

thumb_P1110123_1024.jpg

Uitzicht op de oude haven vanuit de kamer

Het hotel is vlakbij de kubuswoningen, die ik al kende van op foto’s. Rotterdam is volledig platgebombardeerd tijdens WOII en dat zie je. Heel wat gebouwen dateren uit de jaren 60 en 70 en zijn niet bepaald vrolijk. Piet Blom wou al in de jaren 80 het stadscentrum wat opfleuren en ontwierp de gele zeshoekige kubuswoningen naar een model van die in Helmond. Ik blijf het wat rare architectuur vinden en zou er niet graag wonen, maar het is leuk om er eens door te wandelen. Je kan één van de huisjes ook bezoeken mocht je dit willen.

thumb_P1110019_1024.jpg

thumb_P1110021_1024.jpg

Naast de grijze blokken uit de naoorlogse tijd vind je in de stad veel ultramoderne kantoorgebouwen die de laatste 10 jaar in de hoogte zijn neergepland. Het geeft Rotterdam een apart karakter waardoor je het moeilijk kan vergelijken met andere steden. Die hippe moderne feeling vind je niet echt in oostbloksteden, waar Rotterdam mij nog het meest aan deed denken.

Wandel je vanaf de kubushuisjes het station Blaak voorbij dan kom je aan de markthal, wat dit moderne karakter meteen mooi illustreert. Het is een soort glazen gebouw, het doet wat denken aan wat ze in Gent hebben neergezet, maar dan volledig overdekt waar je allerlei marktkraampjes en permanente eetplekjes vindt. Er wonen mensen in de appartementen, wat opnieuw mijn wenkbrauwen deed fronsen. De binnenkant van het gebouw is prachtig beschilderd en de geuren van lekker eten komen je tegemoet. Je moet het zeggen zoals het is: in Nederland kennen ze wel iets van goed en veel eten.

thumb_P1110033_1024.jpg

Binnen valt het kleurrijke plafond meteen op

thumb_P1110031_1024.jpg

Detail van het glas en het beschilderde plafond

Vanaf de markthal loop je de Binnerotte af, waar af en toe een markt wordt gehouden, je wandelt door een parkje en zo kom je voor de spoorweg links de Nieuwe Delftse Poort tegen. Het is een reconstructie van de stadspoort die hier heeft gestaan tot aan WOII. De poort is niet afgebrand door de Duitsers trouwens, de Rotterdamse bevolking heeft ze indertijd zelf weggehaald.

thumb_P1110039_1024.jpg

Fotogeniek is het niet echt, maar fijn om even langs te wanelen

Steek je de drukke steenweg over dan kan je daarna ook de spoorweg oversteken via een houten felgele constructie. Op elke plank staat volgens mij de sponsor van die plank, maar door heen de jaren heen zijn er natuurlijk ook de nodige grafittitags aangebracht.

thumb_P1110049_1024.jpg

thumb_P1110050_1024.jpg

Er was geen mens te bekennen toen wij er waren 🙂 Zo koud was het. Aan de overkant namen we trap naar beneden, om de hoek zit een gezellig koffiezaakje. Lokaal belooft eerste klas koffie in een gezellig interieur. Dat opwarmertje hadden we wel verdient.

thumb_P1110055_1024.jpg

thumb_P1110059_1024.jpg

Hierna wandelden we richting haven op zoek naar de fameuze Erasmusbrug, maar dat is voor een volgende keer.

Ben jij al eens in Rotterdam geweest?

Advertenties

Vlaanderen Wonderland: Brussel

Het is altijd zo fijn om even een uitstap te doen naar een mooie plek in België. Dat zorgt vaak voor een instant vakantiegevoel. Want Vlaanderen is soms echt een schoon land! Het moet ergens tijdens onze citytrip in Sevilla geweest zijn dat medereisgezel Leen het had over haar voorliefde voor Brussel. Ik moest toen toegeven dat ik onze hoofdstad amper ken en dat ik pas in 2017 voor het eerst op de Grote Markt was geweest. Toen spraken we af dat ze me een keer mee zou nemen en haar favoriete plekjes tonen.

Concrete aanleiding tot ons dagje uit werd een expo over Pompeii in de beurs van Brussel. Over de expo ga ik het zelf niet hebben. Ik deel wat dat betreft Leen’s mening volledig: het was niet slecht, maar ik werd niet weggeblazen en dan was de toegangsprijs wat aan de hoge kant. Naar Pompeii zelf wil ik wel heel graag ooit eens.

We hadden die dag intens geluk met het weer: het was een zonnige dag eind maart vlak na een stevige winterprik. Te warm aangekleed genoten we zo van ons eerste terrasjes en het maakte Brussel nog heel wat mooier. De foto’s zijn een mix van mijn twee tripjes.

Kunstberg en omgeving

Met de trein kwamen we aan in Brussel-Centraal en de eerste stop was meteen goed voor het mooiste uitzicht over de stad. De kunstberg was het gedeelte dat ik het jaar daarvoor al had gezien, alleen was het toen Paasmaandag en was er niets open en dus weinig bedrijvigheid.

P1080547.JPG

Kunstberg, april 2017

Boven op de Kunstberg heb je het gezellige Love, Ciabatta. Een soort koffiehuisje meets hipsterbroodjeszaak (met uiteraard ciabattabrood^^) dat heel gezellig is ingericht. Ideaal om uit te rusten mocht je moe zijn van de klim.

P1080551.JPG

Het paleis van Karel van Lorraine, april 2017

P1080558.JPG

Grondwettelijk Hof, april 2017

Dit gedeelte van Brussel is het meest officiele en koninklijke. Je hebt er verschillende musea (zo zou ik graag eens het Margrittemuseum bezoeken) en oude paleizen. Allemaal in mooie gebouwen die stammen uit de 19de eeuw. Ga je hier naar links kom je bij het Koninklijk Paleis en het Warandepark. Achter het park kom je uit in de Wetstraat. Het paleis is zeker niet over te slaan tijdens een bezoekje aan Brussel.

Processed with VSCO with f2 preset

Koninklijk paleis, april 2017

Mijn perfecte gids loodste ons deze keer niet langs het paleizenplein, maar aan het Grondwettelijk Hof liepen we de Naamsestraat in waar je verschillende streetartwerken kan spotten die er ooit gezet zijn in het kader van het project Propaganza. Sinds mijn trip naar Shoreditch ben ik een echte liefhebber van de betere streetkunst geworden.

thumb_P1110230_1024

Naamsestraat, maart 2018

Volgende stap: het Egmontpaleis, het idyllische plekje aan de Notre-Dame Kerk en de oase van rust midden in de stad: het Egmontpark. De graaf Egmond kwam in opstand tegen de Spaanse overheersing in de 16de eeuw (je weet wel ten tijde van de Beeldenstorm enzo) en werd hierop geëxecuteerd op bevel van de hertog van Alva, die in onze contreien niet bepaald populair was. Woelige geschiedenis, maar nu geniet je er vooral in het zonlicht op een bankje aan de voeten van zijn standbeeld.

thumb_P1110232_1024.jpg

Standbeeld voor Egmont aan de Notre-dame kerk, maart 2018

Volgende stop: het immense justitiepaleis. Dit staat jammer genoeg nog in de steigers (geplande afronding 2028) waardoor de schoonheid van het gebouw niet goed naar voren komt. Volgens Leen kan er een olifant binnen, maar door de steigers kon ik dat niet zelf gaan checken. Nog weetjes: het gebouw is groter dan de Sint-Pietersbasiliek in Rome en Hitler was een enorme fan. Aan het justitiepaleis heb je opnieuw een goed uitzicht over de stad en kan je met wat geluk het Atomium spotten.

thumb_P1110241_1024.jpg

Het justitiepaleis, maart 2018

thumb_P1110243_1024.jpg

Spot jij het Atomium?

Marollen

Vanaf dit punt kan je een glazen lift nemen naar de Marollen (glazen liften zijn f*****ng eng, dat legde ik hier al eens uit). De Marollen is een heropgewaarde multiculturele wijk waar vooral de vlooienmarkt heel bekend is.

thumb_P1110248_1024.jpg

Marollen, maart 2018

thumb_P1110249_1024.jpg

Vlooienmarkt op het Vossenplein, maart 2018

Hierna hadden we honger (we kennen onze prioriteiten). Toevallig waren we in de buurt bij het favoriete eetplekje van Kathleen: Houtsiplou. Met een burger en een huislimonade zaten we een tijdje in het lentezonnetje op hun kleurrijk terras. Aanrader.

Het toeristische hart

Na het eten deden we de musts aan en dat was te zien aan de horde Japanners met een fototoestel in hun ene hand en een wafel, een Luikse trouwens, in hun andere hand. De Grote Markt blijft indrukwekkend, hoe vaak ik er ook kom.

thumb_P1110266_1024.jpg

Het stadhuis, maart 2018

P1080536.JPG

De Grote Markt in panorama, april 2017

Tja Manneke Pis, het is en blijft een fenomeen. Al ga je maar naartoe om alle toeristen wanhopig selfies te zien nemen met zo een klein beeldje. Maar ik word er niet warm. Ik zag dit jaar voor het eerst de vrouwelijke tegenhanger, Jeanneke Pis. Tja, het is wat het is. Een beeldje gecreëerd voor het toerisme en daar een soort halve legende aangeplakt.

P1080604               thumb_P1110273_1024

De galerij Sint-Hubert is dan weer wel de moeite om even door te lopen en aan windowshopping te doen. Daar laat je het best bij want de galerij herbergt winkels zoals Delvaux en dure chocolatiers. Laat die portefeuille dus maar waar hij zit.

thumb_P1110267_1024.jpg

Galerij Sint-Hubert

De Muntschouwburg is misschien wel het gebouw met de grooste historische waarde. Hier werd in 1830 de opera ‘De stomme van Portici’ opgevoerd wat de druppel was die emmer deed overlopen en uiteindelijk uitmondde in een onafhankelijk België. Ik vind het vooral een heel mooi gebouw in neoclassicistische stijl

thumb_P1110275_1024.jpg

De Munt, maart 2018

Eindhalte van de tocht: de levendige Dansaertwijk en de Beurs in de Anspachlaan. Shoppen kan je hier naar hartelust of gewoon in het zonnetje zitten en kijken naar de breakdancers bijvoorbeeld. De Beurs is niet meer an sich in gebruik, maar doet dienst als expositieruimte voor tijdelijke tentoonstellingen, zoals die van Pompeii.

thumb_P1110284_1024.jpg

De Sint-Catharina Kerk in de Dansaertwijk vind je op een gezellig pleintje

thumb_P1110287_1024

De beurs, maart 2018

Brussel zal niet het plekje van meest favoriete stad in Vlaanderen veroveren in mijn hart. Daarvoor vind ik Leuven en op de tweede plaats Gent te geweldig. Maar het heeft iets. Zeker in een heerlijke lentezonnetje. En met deze wandeling heb je op korte tijd de grootste bezienswaardigheden bewonderd en geniet je tegelijk van het multiculturele karakter van de stad.

Wat is jouw favoriete plekje in onze hoofdstad?

Wat ik doe op een slechte dag

Soms wil je van de wereld verdwijnen. Je kan veel zeggen over Clouseau, maar ze weten iets vaak goed te verwoorden. Dansen, het is een mogelijkheid om een slechte dag te verjagen. Maar hoe pak ik dat nu aan? Hoe probeer ik er door te komen wanneer dat slechte gevoel me te pakken heeft?

Want slechte dagen, ze zijn er. Vaker dan ik zou willen. Soms zelfs enkele dagen achter elkaar. Er is ook geen vaste definitie van wat voor mij een slechte dag is. Dat kan met of zonder reden gewoon zo zijn. En het is soms verdomd moeilijk om er mee om te gaan. Een slechte dag past namelijk nooit in de planning (zeker niet van een perfectionist).

Accepteren

Dat ik vandaag niet de beste versie van mezelf kan zijn. Ik zal vandaag Mary Poppins gewijs niet supercalifragilisticexpialidocious gaan zingen (op een goede dag ook niet overigens, ik kan dat niet uitspreken ^^). Nee, soms voel je je kut (pardon my French) en is dat even nodig. Jezelf niet constant doen piekeren om het waarom, maar het gewoon accepteren kan dan al helpen. Op zoek gaan naar een oorzaak is allemaal heel nobel, maar gedane zaken nemen geen keer. Oorzaak of niet. Vandaag heb ik een slechte dag en dat is ok!

In bed kruipen

Eigenlijk ga ik op zo’n dagen altijd vroeg slapen. Om 21u mijn bed in. Moe ben ik meestal wel en vermoeidheid kan soms ook gewoon de oorzaak zijn van een slechte dag of week. Niets lijkt ’s morgens even erg als ’s avonds. Slaap doet verwerken. Slaap relativeert. En als het dat niet doet zorgt slaap er ten minste voor dat er weer enkele uren voorbij zijn. Weer dichter bij een goede dag dus.

Want dat is wel een belangrijke: niets duurt oneindig. Ook een slechte dag/week/tijd niet. Alles is eindig. Dat inzicht helpt me ook steeds vooruit.

Comfort entertainment

Die opgenomen documentaire, dat klassieke boek of die moeilijke yogales is niet voor vandaag. Neen, vandaag kiezen we voor die realityreeks waarbij het IQ van deelnemers opgeteld nog niet dat van je kat is, een misdaaddrama waarvan je het motief al na 2 minuten ziet aankomen en dat ene boek waar het hoofdpersonage haar leven nog meer overhoop ligt dan dat van jezelf. Guilthy pleasures worden dit vaak genoemd, ik noem het comfort entertainment. Het is er wanneer je het nodig hebt. En dat is op een slechte dag.

Ik herbekijk op zo’n moment ook vaak films en series die ik al 300 keer gezien heb (Casanova anyone?). Desnoods herbekijk ik een crosswedstrijd. Niet nadenken en kijken.

Alleen zijn

Heel veel mensen gaan net contact opzoeken op een slechte dag. En begrijp me niet verkeerd: ik vind erover praten heel belangrijk en ik heb genoeg mensen om me heen waarmee ik dat kan. Maar als het even niet gaat en er is geen aanwijsbare reden. Dan kruip ik mijn schulp. En dan ben ik even wat minder sociaal. Wat minder aanwezig. Laat mij maar gewoon even doen dan. Alleentijd is nodig om er weer bovenop te komen. Zodat ik snel weer fijn gezelschap ben.

Hoe ga jij om met een slechte dag?

Londen #8: het gekke Camden

Londen is een stad van vele gezichten. Het statige Westminster, het alternatieve Shoreditch, de levendige city, het gekke Camden,… En dan heb ik het nog niet over de vele prachtige parken of de interessante musea. Ook de omgeving net buiten Londen biedt een grote hoeveelheid aan bezienswaardigheden en toffe daguitstappen. Ik verbleef 5 dagen in deze stad en had dus voldoende tijd om met de verschillende wijken kennis te maken en jullie te overstelpen met tips. En dat ben ik letterlijk aan het doen, want dit is alweer het 8ste berichtje over de stad. Ooit stop ik ermee, beloofd. Al is de kans dat ik voor die tijd ben terug geweest natuurlijk ook reëel ;).

Op ons laatste dagje trokken we naar Camden om van daaruit een mooie wandeling te maken die zou eindigen in Little Venice, en dat was vlak bij ons hotel. Ideale afsluiter dus!

Camden Market

Wanneer afgelopen zomer mij het bericht bereikte dat een deel van Camden market was afgebrand deed mijn hart een beetje pijn. Ik had eerst geen hoge verwachtingen over deze Londense wijk. Ooit was Camden namelijk een iets wat ruwere achterbuurt. Maar tegenwoordig is het vooral een toeristische trekpleister. De alternatieve bewoners trokken eerder richting Shoreditch, en nu ook die wijk commercieel aan het worden is trekken ze nog verder landinwaarts. Londen is constant in verandering. Heerlijk!

P1070996Maar eigenlijk vond ik Camden toch wel geweldig. Dat het niet te druk was in de ochtend hielp natuurlijk wel. De markt was nog aan het opstellen en ik keek mijn ogen uit. Al die gekke kleurrijke kraampjes en heerlijke geuren van de eettentjes. Ik kocht er een topje, we aten Churros en we bezochten de gekke winkel Cyberdog. Echt een tip om even binnen te wandelen. Alles was hier in een fluo, glow-in-the-dark & robotthema. En de onderste etage was op zijn zachtst gezegd best wel kinky.

Na 4 dagen citytrippen hadden we niet meer nodig dan wat rond te struinen op deze leuke plek.

P1070998.JPG

P1080009.JPG

P1080022.JPG

Eigenlijk mocht je helemaal geen foto’s nemen in de winkel, oeps!

Londen Canal Walk

Vanuit Camden Lock kan je langs het water wandelen tot helemaal in Little Venice. Dit is de zogenaamde Londen Canal walk. Deze wandeling is niet zo super bekend onder het grote publiek en toont een ander Londen. Het was er super rustig, niet altijd even verzorgd, maar we zagen ook wel de mooiste plaatjes van onze vakantie.

P1080026 kopie.JPG

Het vertrekpunt in Camden Lock

P1080031.JPG

P1080036.JPG

Onderweg kom je voorbij de Londen Zoo en zie je effectief enkele dieren in hun kooien zitten. Via één van de vele bruggen kan je er voor kiezen om Regent’s Park in te duiken. Wat we met veel plezier deden want dit park hadden we nog niet bezocht.

P1080046.JPG

En de prijs voor de mooiste foto van de hele vakantie gaat naar…

Regent’s Park

Regent’s Park is misschien niet zo groot als Hyde Park, maar het is zeker even mooi. Verschillende tuintjes wisselen zich af met uitgestrekte vlakten waar kinderen ravotten, eekhoorntjes rondhuppelen en koppeltjes picknicken aan het water, want de kanalen lopen uiteraard verder door het park.

P1080079.JPG

Mijn vriendinnen en ik namen ook de tijd om enkele foto’s van elkaar te nemen – en uiteraard ook samen – in een mooie omgeving. De lente was toen net in het land, dus bloesems overal. Het was een heerlijke dag.

IMG_0531.JPG

DSC_0099.JPG

Little Venice

Van het park stapten we terug richting het water. Waar soms de weg wat moeilijker te bewandelen werd en het een keer ook flink zoeken was door een onderbroken kanaalpad en we daarom de omleidingsbordjes moesten volgen. Daar zijn we meestal niet zo goed in *ahum*. Maar uiteindelijk kwamen we heelhuids aan in Little Venice, waar we de enige regendruppels te verwerken kregen van de volledige trip (voor een week in maart hadden we dus heel veel geluk!).

Little Venice wordt omgeschreven als extreem cute en cozy, maar ik vond het jammer genoeg wat tegenvallen. Het is normaal een soort minihaventje waar de boten aan de kade liggen, maar toen we er waren lagen er amper boten.

P1080086.JPG

Amper één bootje in de verte

In een meer toeristische/warme periode zal het er best wel mooi zijn, dus laat dit je niet tegenhouden om erheen te gaan. De wandeling an sich is ook gewoon de moeite, voor wie eens wat anders wil in deze metropool.

Vanuit Little Venice vertrekken ook toeristenbootjes die tot in Camden varen en terug. Dat kan zeker ook fijn zijn als je niet elke dag de kaap van 30 000 stappen wil halen op je citytrip. Wij stapten in ieder geval wel wat af die dag, maar het was een zalige afsluiter!

Hebben jullie al eens langs de Londense kanalen gewandeld?

Sevilla #1: het Alcazar

Begin november 2017 ging ik 4 dagen de winterzon opzoeken in het Spaanse Sevilla. Je leest het goed: dit is de eerste post die ik hiervoor publiceer. Ik ben altijd super enthousiast over mijn tripjes en dat is met Sevilla zeker niet anders. Ik had niet echt verwachtingen van deze stad waardoor ik omver werd geblazen door de schoonheid, gezelligheid, palmbomen, het eten <3. Maar dat maakt het ook net zo moeilijk om er iets over neer te schrijven. Want er is zoveel te vertellen. Enfin, ik heb besloten om het voorlopig even omgekeerd aan te pakken en jullie als eerste te vertellen over onze laatste dag in de Andalusische hoofdstad. Omdat het kan ^^.

Toen hadden we namelijk een concreet doel: het koninklijk paleis bezoeken. En dat paleis is een mooie samenvatting van alles wat we daarvoor al hadden gezien: mujedararchitectuur, patio’s en mooie tuinen vol fonteinen en tegeltjes.

Een stevig ontbijt

Bij een bezoek aan het paleis hoort natuurlijk een koninklijk ontbijt (binnenkopper dit ^^). Niet ver van de ingang bevind zich een leuk pleintje in een smal eeuwenoud steegje. Bij Salt & Sugar is het al zoetigheden wat de klok slaat, maar wij kozen voor iets gezonder (vers fruit met yoghurt en toch ook een versgebakken koekje voor onderweg). Je moet er wel vroeg bij zijn om één van de weinige plekjes te bemachtigen.

Het Alcazar

Het Alcazar van Sevilla is nog steeds een officiele koninklijke residentie, wat wil zeggen dat de Spaanse koning en koningin er af en toe hun intrek nemen in voor het publiek afgesloten vertrekken. Het paleis werd in de 10de eeuw gebouwd en doorheen de eeuwen verbouwd waardoor het ondertussen een mix van allerlei architecturale stijlen is. Het paleis is, samen met de kathedraal en het Archivo des Indias, ook Unesco beschermd. En nog een weetje: in het paleis werden enkele scènes van Game Of Thrones opgenomen.

Je vindt het paleis naast de twee andere beschermde monumenten in de middeleeuwse wijk Santa Cruz. Als je niet veel tijd hebt in de stad is deze wijk de place to be. Het is bijgevolg ook de meest toeristische wijk.

P1100147.JPG

De toegangspoort tot het paleis. Maakt deel uit van de moorse vestigingsmuur die het volledige paleisdomein omringt.

Aangezien we op onze laatste dag tegen een uur of 5 op de luchthaven moesten zijn wisten we dat we dat we geen gigantische wandeling meer konden maken en best een grote bezienswaardigheid hielden voor deze laatste voormiddag. Wat we op voorhand niet hadden bedacht is dat het op zaterdag nog wel een pak drukker zou zijn in het centrum en dat er dan ook heel wat Spanjaarden de meest toeristische ‘attractie’ zouden bezoeken.

Enfin, we hadden geen tickets op voorhand en dus was het even aanschuiven. Met even bedoel ik een 20tal minuten. Dat viel op zich wel mee. Weet dus dat online tickets bestellen een goed idee is als je de wachtrij wil vermijden 😉 Tickets kosten 9,50 euro. Ik vind dit een zeer schappelijke prijs.

Wij – lees twee vrouwen die echt elk hoekje en kantje gezien wilden hebben en er uitgebreid foto’s van wilden nemen en even in op een bankje in één van de tuinen uitgerust hebben – deden er meer dan 3 uur over om alles gezien te hebben. Een normaal persoon waarschijnlijk iets minder :p. Meer reken sowieso een kleine 2 uur als je ook door de tuinen wil wandelen.

Moors meets katholiek

P1100180.JPG

Toegang tot het moorse gedeelte van het paleis

Eens je de poort doorloopt kan je links en rechts enkele kleinere gebouwen met patio’s bezoeken. Rechtdoor loop je het moorse paleis in mujedarstijl binnen. Mujedar is een architectuurstijl die een combinatie is van Katholieke en moorse elementen. Lees: tegelmozaïeken (moors) en heel veel overdadigheid (katholiek). De Mujedarstijl is trouwens enkel te vinden in dit deel van Andalusië.

Dit is bij uitstek het meest weelderige gedeelte van het paleis met de ambassadeurszaal met indrukwekkende koepel als hoogtepunt. Ik heb de koepel wel 25 keer gefotografeerd omdat ik dacht dat het heel moeilijk ging zijn om dit mooi op foto te krijgen, maar achteraf bleek dat de eerste al best gelukt was, LOL. Het was ook wel een beetje survival of the fittest met alle mensen daarbinnen. Sowieso is het in het moorse gedeelte over de koppen lopen.

P1100293.JPG

Prachtig toch, dit?

In het midden vind je de patio de las Munecas (ik geef het toe, dit komt uit de reisgids ^^). Je kijkt je ogen uit.

P1020312

Die dag scheen de zon volop, overbelichte witte delen op de foto waren dus niet te vermijden.

Wat verderop vind je het paleis van Karel V, dit is opgetrokken in gotische stijl. Maar Spanje zou Spanje niet zijn als ze hier een hele dosis kleur bovenop doen. Het hele gebouw baadt in het geel, oker of oranje.

P1100418

P1100406

Wat een heerlijk plekje is dit!

Tuinen en patio’s

Achter de gebouwen vind je allerlei kleine schattige patio’s met steeds één zekerheid: een fontein met tegeltjes.

P1020249

De zon scheen nogal fel in mijn ogen. Credits @leenvdb

P1100390

Heb je even genoeg van architectuur en toeristen dan kan je de tuinen in wandelen. En daar ben je wel even zoet mee! De tuinen weerspiegelen ook zeer mooi de verschillende tijdsperiodes: een strakke 19de eeuwse tuin, een dromerige Engelse tuin, Romeinse invloeden, een doolhof en veel palmbomen!

P1100447

Je gaat het paleis buiten via het Patio de las Banderas, een sober pleintje met sinaasappelbomen. Hier heb je een prachtig zicht op de Giralda van de kathedraal.

P1100494

Ik begrijp waarom mensen dit de topbezienswaardigheid van Sevilla noemen. Het vat namelijk de stad mooi samen: de architectuur, de begroeiing, de geschiedenis… Ik vind dit dus zeker een must-see. Maar het is natuurlijk ook een toeristische trekpleister. Als je het allemaal wat rustiger wilt kan je ook één van de kleinere paleizen bezoeken, maar daarover later meer!

P1100407

Welk paleis vind jij absoluut de moeite om te bezoeken?

Londen #7: Daguitstap naar Hampton Court

Londen is een stad van vele gezichten. Het statige Westminster, het alternatieve Shoreditch, de levendige city, het gekke Camden,… En dan heb ik het nog niet over de vele prachtige parken of de interessante musea. Ook de omgeving net buiten Londen biedt een grote hoeveelheid aan bezienswaardigheden en toffe daguitstappen. Ik verbleef 5 dagen in deze stad en had dus voldoende tijd om met de verschillende wijken kennis te maken en jullie te overstelpen met tips.

Ik weet het, ik stop maar niet over Londen. Maar het heeft zo’n ontzettende indruk op mij gemaakt en Wonderland is nu eenmaal ook een belangrijke rubriek op deze blog. Dus ik ben nog niet uitgepraat, binnenkort trouwens alweer tips over een ander tripje ^^.

Enfin, Hampton Court heeft het meeste indruk op mij gemaakt van alles wat we gezien hebben tijdens die 5 dagen. Want dit was helemaal mijn ding. Die indruk laat mij nooit meer los. En ik ga terug. Sowieso.

P1070259

Even wat geschiedenis: Hampton Court Palace?

Hampton Court Palace is een paleis (deuh ^^) dat stamt uit de Tudorperiode. Het wordt wel eens het Versailles van Londen genoemd. Volledig terecht vind ik (ik ben wel nog niet in Versailles geweest ^^). Origineel gebouwd door Cardinal Wolsey kwam het na diens dood in handen van Henry VIII, je weet wel, die met zijn zes vrouwen. Henry breidde het paleis uit en het werd zijn favoriete buitenverblijf wanneer bv. de pest weer zijn intrede deed in Londen en Whitehall Palace te gevaarlijk werd.

Zijn derde vrouw, Jane Seymour, beviel er van zijn langverwachte zoon, Edward, en de baby kreeg er een fantastisch doopfeest. Koningin Jane stierf er wel 2 weken later in het kraambed. Zijn 5de vrouw, Catherine Howard, werd er dan weer gearresteerd en liep door de hal achter Henry aan om hem te smeken dit niet te doen. Alleen was Henry al lang vertrokken. Catherine pleegde overspel en werd later onthoofd. Er wordt gezegd dat haar geest ’s nachts nog steeds ronddoolt in die befaamde hal van Hampton Court. Maar Catherine’s geest is drukbezet, want ook in The Tower, waar ze werd onthoofd, zou ze komen spoken. Ik ben op beide plaatsen geweest en heb Catherine jammer genoeg niet ontmoet ^^.

P1070404

So far, so good. Later werd dit een paleis van eerst de Stuarts en daarna de Hannover koningen. Vooral William III  breidde het paleis nog wat uit. Vandaag is het geen officiele koninklijke residentie meer.

Het paleis is zeer mooi bewaard gebleven en geeft een prachtig en zelfs uniek beeld van de architectuur en het leven tijdens de Tudors. De tuinen zijn enorm groot en doen je wat wegdromen. Het oudste doolhof van Europa ligt ook in de tuinen en biedt een leuke afwisseling met de musea binnenin.

Hoe geraak je er?

P1070365Hampton Court ligt aan de Themes nabij Richmond. Klinkt ver, maar je raakt er heel makkelijk. Je kan namelijk in het Waterloo Station in Londen een rechtstreekse trein nemen. Op die manier ben je er in een half uur. Ook op de trein kan je gebruikmaken van je Oyster Card (hoe handig is dat, een kaart voor bus-metro-trein en je betaalt enkel voor de ritten die je echt doet – taking notes NMBS?), het zijn dan 6 zones. Treinen in het Verenigd Koninkrijk zijn privaat georganiseerd, voor deze reisweg moet je bij de South-western railway zijn. Treinen in de UK rijden ook gewoon op tijd (is dat blad bijna vol, NMBS?) en er zijn voldoende treinen van en naar het paleis. Er zijn zelfs voldoende zitplaatsen. I rest my case.

Tickets voor een dagje kosten ongeveer 19 pond voor toegang tot het paleis, de tuinen en het doolhof. Voor die prijs ben je zeker 3/4 van een dag zoet. Je kan het doen op minder tijd, maar dan zal je keuzes moeten maken.

Mijn indrukken

Langs buiten is het paleis al indrukwekkend. Op het binnenplein heb je de befaamde klok en de architectuur is best speciaal. Uiteraard was ik het meest geïnteresseerd in het Tudorgedeelte. Er is een tentoonstelling over de jonge Henry VIII, het paleisgedeelte van Henry zelf en je kan de keukens uit die periode bezoeken. De kapel (waar je Henry VIII’s kroon kan bekijken) was ook echt de moeite!

Daarnaast heb je nog het gedeelte van William III en Mary waar je een mooie inkijk krijgt in waarvoor elke ruimte werd gebruikt. Ook over hun leven (dat voor mij vrij onbekend was) wordt voldoende verteld. Ten slotte is er in verschillende kamers een uitgebreide kunstcollectie die tentoongesteld wordt. Alleen binnen kan je je dus al een paar uur vermaken.

P1070398

En dan de tuinen, we waren er nog vroeg in de lente waardoor nog niet alles in bloei stond, maar het was echt wel groot en mooi allemaal. Op het einde doken we het doolhof in op zoek naar het midden. Niet enorm groot, maar wel goed om je oriëntatie even te verliezen ;).

In Hampton Court kan je ook op verschillende plaatsen iets eten en dat is helemaal niet duurder dan ergens anders. Alle delen staan trouwens mooi aangegeven en je krijgt een plannetje, zo ben je zeker dat je niets mist. Er staan overal ook mensen in traditionele kledij die je zeker om uitleg kan vragen. Het is dus een fijne daguitstap die je ook met kinderen kan doen. Naast de doolhof is in de zomer de Magic Garden geopend, een wonderlijke speeltuin.

DSC_0507

Waar ik The Tower Of Londen te druk en te lawaaierig (en overvol jongeren zonder respect) vond om mij nog echt verbonden te voelen met de plek, had ik dit in Hampton Court minder. Ja, er zijn veel bezoekers. Maar het is er zo groot dat je je toch alleen voelt. Op de drukste plaatsen binnen (vooral aan de kapel had ik de indruk) mag je maar in 1 richting lopen (waar ik vriendelijk op werd gewezen toen ik terug wandelde om een reisgezel te zoeken ^^). Maar bv. in de kamers van de Hannovers waren wij en een ander koppel de enigen op een bepaald moment en vonden de wachters in de verschillende kamers (er staat er 1 in elke kamer!) het fijn dat er eens iemand passeerde ;).

Hampton Court Palace leeft ook echt. Je kan er regelmatig terecht voor concerten, toneelstukken en ze doen aan re-enactments van de Tudorperiode. Echt, als ik in de buurt zou wonen, ik nam een abonnement.

Valt het op dat ik enthousiast ben? Hampton Court Palace is een dikke aanrader voor al wie into geschiedenis, paleizen à la Versailles en mooie tuinen is.

Meer tips voor Londen vind je hier.

Had jij al eens van dit paleis gehoord? En welk kasteel/paleis vind jij een aanrader om te bezoeken?

Iedereen creatief #4: geen schrijfexcuses meer

Onder het motto ‘iedereen creatief’ geef ik inzichten, tips en tricks om creatiever door het leven te gaan. De laatste update is ondertussen al weer even geleden. Vandaag wil ik het even hebben over de excuses die ik hoor wanneer mensen praten over schrijven. Veel kennissen vinden het chapeau dat ik het kan opbrengen om vaak te schrijven. Er zijn blijkbaar heel wat mensen die een bepaalde angsten of twijfels hebben wanneer ze willen gaan schrijven.

Om je gerust te stellen: ook ik moet mezelf soms over dat eerste witte blad zetten. En ik heb zeker niet elke dag veel inspiratie (integendeel). Mijn advies luidt simpel: begin er gewoon aan. Iedereen kan namelijk schrijven. Daarom ontkracht ik deze veelgehoorde excuses met plezier.

p1050854-2

“Ik ben geen schrijver.”

Hoe bedoel je? Dat je er niet voor wordt betaald? Is dat je doel? Dorpsdichter worden? Begin aub niet met schrijven voor het geld. Zoek dan maar een andere job. Ik ben ervan overtuigd dat ik het zelfs minder fijn zou vinden als ik ervoor betaald werd. Want dan is het van moeten. Geniet er dus maar van dat niets moet. Je kan schrijven over alles, op je eigen manier. Zalig toch? Iedereen is een schrijver, wanneer je begint met schrijven natuurlijk…

“Ik ben niet goed genoeg”

Wil je de nieuwe Hugo Claus, Lize Spit of Dan Brown worden? Of wil je eigenlijk gewoon schrijven en iets vertellen? Denk jij nu echt Bolt tijdens zijn eerste training ook al records verbrak?

“Ik heb niets te vertellen”

Iedereen heeft iets te vertellen. Misschien kan je vandaag niet meteen iets bedenken. Dat kan. Dat gaat zelfs nog gebeuren. Doe er wat aan! Lees. Ga naar buiten. Leef. Heb lief. Amuseer je. Lees. Je zal snel tonnen inspiratie hebben om over te schrijven.

“Schrijven vraagt veel tijd”

Klopt. Als ik wil dat hier elke week een blogpost verschijnt moet ik daar tijd in investeren. Tijd die ik niet doorbreng met Netflix, in de sportschool of met mijn vrienden. Je kan niet verwachten dat iets geen tijd vraagt. Ofwel investeer je er tijd en moeite in, ofwel niet (en zoek je dus best een andere hobby). Een kwestie van prioriteiten.

“Ik schrijf niet zo vlot”

Dat kan. Ik vind van mezelf dat ik ook niet de meest vlotte schrijfster ben. En ik schrijf zeker niet zonder fouten. Maar ik ben wel aan het schrijven. En door het te doen, leer je bij. Je gaat er uiteindelijk beter door schrijven. Dus gewoon starten met die eerste zin op papier te zetten.

Kunnen we die schrijfexcuses nu voor altijd naar de vuilbak verbannen? En gewoon eraan beginnen? Je hoeft echt niet meteen een boek van 500 pagina’s neer te pennen. Begin met een leuke zin. En daarna nog eentje. En wie weet waar je uitkomt!

Iedereen is creatief 😉 Meer inzichten en tips over creativiteit? De vorige berichten uit deze reeks kan je hier lezen.

Heb jij deze excuses ook wel eens gehoord? Of misschien zelf geopperd?