Waar ik een hekel aan heb… #3

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^). Ik ging al eerder los over irritante mensen en taalfouten.

De context waarin ik mij met voorsprong het meeste erger aan anderen is *tromgeroffel* het verkeer. Maar echt, sorry, zaten er vroeger soms rijbewijzen in een chipszak zoals flippo’s wanneer ik klein was? Ik denk dat iedereen zich gaat kunnen herkennen in onderstaande puntjes. En daardoor vraag ik mij af wie die mensen die dat doen dan zijn (waarschijnlijk doen we dus het allemaal wel eens ofzo)?

  • Niet pinken als je van een rotonde gaat! Kijk, ik kan tegen veel. Maar dat ik minutenlang sta te wachten om een rotonde op te kunnen met 85 anderen in mijn gat en dan tientallen auto’s zie afslaan zonder te pinken, daar kan ik nu eens moordlustig van worden se.
  • Mensen die consequent 10 km/u minder rijden dan dat je er mag. Ook in zone 30. Ik heb geen immens zware voet, maar ik rijd wel graag 50 waar je 50 mag en geen 40.
  • Mensen die denken dat ritsen enkel die dingen zijn om je jas mee dicht te doen. We willen na een evenement allemaal graag naar huis jongens.
  • Mensen die geen beslissing kunnen nemen. Ze hebben voorrang, ik stop, en dan gaan ze twijfelen of ze nu echt wel verder mogen rijden… Ik stop niet voor mijn plezier of om jullie velgen van dichtbij te bekijken… ^^. In dezelfde categorie: mensen die de weg aan het zoeken zijn en twijfelen of ze moeten afslaan. Ik ben zo iemand die dan toch afslaat om zeker niet in de weg te rijden en dan in die straat wel even zal stoppen om op de gps te kijken. Maar niet iedereen denkt hetzelfde.
  • Zigzaggers. Dat is gevaarlijk. Altijd en overal. En je wint er dus niets mee he.
  • Mensen die te dicht achter me aan rijden. En te dicht is in mijn hoofd voor jullie waarschijnlijk niet eens dicht. Ik weet niet waarom ik daar niet tegen kan. Ik wil gewoon niet dat als ik in mijn achteruitkijkspiegel kijk ik recht in de ogen van iemand staar ofzo.
  • Sneeuw in combinatie met autorijden. Daar moet ik echt niet van weten.
  • Toucours mensen die hun pinkers niet gebruiken. Er worden geen auto’s verkocht zonder, al zijn BMW’s een twijfelgeval, dus pink gewoon voor je afslaat.
  • Auto’s met van die super felle lichten. Ik heb sowieso nogal last van mijn ogen bij fel wit licht en ik heb het gevoel dat alle nieuwe wagens met van die koplampen rijden waar je een hele straat mee kan verlichten. Een verblindend effect is niet nodig. En gevaarlijk. Hopelijk leest er een autoconstructeur mee.
  • Mijn GPS en ik. We hebben nogal vaak ruzie.
  • Eikels die overal tussen willen wringen, stoppen zonder te kijken naar wie er achter hen rijdt, zomaar van een parking rijden en dan menen dat ze wel voor jou mogen. Echt, het zijn vaak mannen van rond de 40-50 en dan kijken die je aan alsof je een domme blonde griet bent, terwijl ik niks gedaan heb. Sowieso liggen die thuis onder de sloef.
  • Mensen die denken dat een wegomlegging voor iedereen geldt behalve voor zichzelf en zich dan vastrijden en alles ophouden.
  • Mensen die überhaupt vinden dat verkeersregels voor iedereen gelden behalve voor zichzelf.

Is het verkeer ook zo’n bron van ergernissen voor jou?

Advertenties

Waar ik een hekel aan heb… #2

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^). Vorige keer: de menseneditie. Vandaag laat ik even zien wat een absolute taalneuroot ik ben.

Iedereen rondom mij maakt deze fouten en voor alle duidelijkheid: ik soms ook. Als ik niet goed nalees, niet echt wakker ben, of beïnvloed word door de mensen rondom mij en hun fouten overneem ^^. Mijn bio op het werk is dan ook: allergisch aan alle taalfouten, behalve die van mezelf. #Zelfkennis. Maar het is zo heerlijk om te klagen over taalfouten, dat lucht zo op. Really, moet je ook eens proberen.

Dit is mijn lijstje:

  • Heten en noemen door elkaar halen. Ik ben ondertussen al veranderd in een heuse verbeterrobot als ik het woord noemen nog maar hoor of ruik. Want spoiler alert jongens: het is bijna altijd heten. En jullie zeggen bijna altijd noemen. Zien jullie het probleem?
  • Mensen die spaties zetten tussen een woord en het leesteken dat bij dat woord hoort. Ja, er zijn talen waarbij ze dat doen. Maar in het Nederlands niet. Leestekens zweven niet, oké?
  • Mensen die een d plakken aan een werkwoord waar geen d inzit. Dan is het nooit dt he jongens! Maar echt nooit. Dat kan niet. Want er is geen d in de stam. Of kreeg je de d er gratis bij?
  • Zelfde categorie: mensen die een t plakken aan een voltooid deelwoord dat eindigt op d. Het principe is juist dat je kiest tussen een d en een t. Dt kan nooit in de verleden tijd. Of denk je dat je met dt sowieso correct bent omdat de juiste letter er wel staat?
  • Mensen die jouw en jou en u en uw door elkaar halen. Dit is echt een taalfout die ik gewoon niet snap. Iets is bezittelijk of niet. En anders is het gewoon zonder -w.
  • Mensen die overal in de zin komma’s zetten. Nederlands is niet hetzelfde als Engels. Nu niet, nooit niet.
  • Mensen die elk woord langer dan 4 letters in stukken kappen en zaken van elkaar schrijven. Opnieuw: het is geen Engels hé! Ja het is contentmarketingbureau (Talitha, ik heb opgelet hé) en onlinemarketingplan. Dat ziet er niet uit en is zeer onhandig als titel op een te kleine slide in een presentatie (the struggles van een marketeer ja). Maar is het zo. Danku.
  • Mensen die te veel woorden toevoegen aan een zin die eigenlijk echt niets bijdragen. Zoals eigenlijk echt in de vorige zin ;).
  • Te veel bijvoeglijke naamwoorden gebruiken in één zin. Als Tom Lanoye dat wil doen, fine. Maar kies er gewoon eentje die echt waarde toevoegt aan wat je wil zeggen.
  • Ik heb ook echt een hekel aan mensen die gewoon van die ultralange zinnen gebruiken om iets uit te leggen en die zinnen kunnen soms hele alinea’s worden en werken maar niet naar een punt toe en dat is echt heel irritant en als extraatje zetten ze dan ook nog eens een spatie tussen het einde van de zin dat er dan toch eindelijk aankomt en het leesteken . Je snapt mijn punt – punt intended ja – ;).

Als er nu een taalfout staat in deze post heb ik het zitten natuurlijk ^^. Maak jij vaak taalfouten? Of ben je ook zo’n irritante verbeteraar?

Waar ik een hekel aan heb…

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^). Vandaag: de menseneditie. Want ergeren doe ik me toch vooral aan andere mensen. U bent bij deze gewaarschuwd!

  • Oude mensen in de supermarkt op zaterdag. Ik heb echt niets tegen oude mensen die hele dagen tijd hebben om euhm niets te doen tijdens hun zuurverdiend pensioen. Maar ga dan gewoon niet naar de supermarkt op het enige moment dat het werkvolk – dat meebetaalt voor jullie pensioen – tijd heeft om naar de supermarkt te gaan. Er zijn nog altijd maandagen, dinsdagen, woensdagen, donderdagen en vrijdagen. Pas op uw kleinkinderen ofzo op zaterdag.
  • Studenten op vrijdag op de trein tijdens de spitsuren met zo’n grote valies dat ze een Boeiing zouden kunnen neerhalen met het gewicht ervan. Ik heb echt niets tegen studenten die hele dagen tijd hebben om tijdens het academiejaar God weet wat te doen. Maar neem dan gewoon niet de trein op vrijdagavond tussen 5 en 6 als het werkvolk – dat meebetaalt zodat jullie inschrijvingsgeld niet de spuigaten uitloopt zoals in de buurlanden – naar huis gaat en het sowieso al megadruk is. Ofwel heb je les tot 4 en neem je de trein voor 5, ofwel heb je les tot 6 en neem je de trein na 6. Ga je niet naar de les, dan moet je überhaupt niet op mijn systeem komen werken, nah.
  • Ambtenaren die bij alles wat je vraagt kunnen doen alsof je de eerste bent die dat ooit heeft gevraagd in heel hun carrière. En alsof je ze dan met een energievretend karwei hebt opgezadeld omdat ze iets moeten opzoeken op hun computer en dus Facebook moeten sluiten. Wat ontzettend irritant van mij zeg.
  • Mensen die ineens blijven stilstaan in het midden van de stoep, het perron, het gangpad whatever. Want er is een bord dat ze moeten lezen, of ze moeten zo nodig een selfie nemen, of nog beter: ze hebben het lief al zeker 2 minuten niet meer gekust. Ga voor mijn voeten uit. En ga vooral opzij, aan de kant. Je weet wel, zo waar je niet in de weg staat.
  • Mensen die op het moment dat je iets ongezonds in je mond wil stoppen beginnen over hun dieet, allergie of de nieuwe gezondheidstrend die ze willen volgen. Zo van ‘dat mag ik nu niet meer eten se’. Gruwelijk is dat. Ik ga dit toch even lekker opeten en daar van genieten en dat ga je me niet afpakken.
  • Nieuwe gezondheidstrends tout court en de mensen die deze volgen. Uitspraken zoals ‘Brood is ongezond’. Ga weg, mensen eten al meer dan 100 jaar brood, wat geeft jouw het recht om dat niet meer te doen? Eet dat eens gewoon op.
  • Hierbij aansluitend: hoe iedereen ineens in recordtempo een nieuwe allergie ontwikkelt. ‘Ik mag geen… – aangevuld door een willekeurig woord dat eindigt op -ose of -ase – eten’. Wel, ik ben ook allergisch, aan jullie. En het is sowieso niet erg respectvol ten opzichte van mensen die echt wel een voedselallergie hebben, dat is geen pretje geloof mij. Stel u niet zo aan.
  • Mensen die in hokjes denken. Een bloedhekel heb ik eraan en je hoort het de hele dag door. ‘Ja maar, het is nogal een stille, dus die praat daar niet gemakkelijk over’ . Urghh, vraag het hem dan gewoon. ‘In zijn land is dat zo’. Ah ja, goed dat je het zegt. Misschien moet jij ook je eigen land gaan stichten dan, ergens op pluto ofzo. En de grootste lulkoekopmerking aller tijden: ‘Hij is voor de mannen (of vul eender welke minderheidsgroep aan), maar toch wel ok’. Weet je, hij is meer dan ok, jij daarentegen moet dringend naar de dokter (om je tong te laten amputeren) en vooral uit mijn ogen.
  • Een categorie erger dan mensen: kinderen. Altijd en overal. En hun ouders. Ook altijd en overal.

Ik ga stoppen want anders heb ik letterlijk al mijn lezers beledigd vrees ik ^^. Herkenbaar?

Disclaimer: voel je vooral niet aangesproken, dit zijn – zoals ik al zei – kleine hekelpuntjes. Ik ben niet verzuurd, ik haat niemand. Ik doe zelfs sommige dingen onbewust ongetwijfeld ook. Dit lijstje is just for fun.